O David Hockney έγινε 81 και δεν το βάζει κάτω

O διάσημος ζωγράφος μιλάει στο Esquire για την κοκαϊνη και τη virtual reality.

Γράφει: Esquire Editors 10 Ιουλίου 2018

> Καπνίζω 62 χρόνια. Γιατί να το κόψω τώρα; Και ο Picasso κάπνιζε και πέθανε στα 91. Ο Matisse το ίδιο και έφυγε στα 84. Ο Monet στα 86. Τι συνέβαινε μ’ αυτούς, τέλος πάντων;

> Αν βγεις για βόλτα το απόγευμα, θα ακούσεις οπωσδήποτε κάποιον ήχο, ακόμα κι αν αυτός είναι από ανθρώπους που τρώνε στα εστιατόρια. Όταν όμως είσαι κουφός, δε θέλεις και πολύ να βγαίνεις έξω. Με ρίχνει ψυχολογικά κάποιες φορές. Το ότι δεν μπορώ να ακούσω μουσική μού στοιχίζει περισσότερο απ’ όλα.

> Ένας τρόπος για να αντιμετωπίσεις την κώφωση είναι να οδηγείς εσύ την κουβέντα. Γιατί απλούστατα, όταν μιλάς, δε χρειάζεται να ακούς. Αυτό είπαν και για τον Henry Kissinger. Όταν ήρθε στην Αμερική με τον αδερφό του, διατηρούσε ακόμα τη γερμανική προφορά στα αγγλικά του, ενώ ο αδερφός του μιλούσε τη γλώσσα άπταιστα. Οπότε, ήταν ο Henry που μιλούσε συνεχώς!

> Είμαι ένας εργάτης. Αυτό ήμουν πάντα. Απλά είμαι πιο χαρούμενος όταν δουλεύω. Γι’ αυτό δουλεύω όποτε τύχει, τις καθημερινές ή και τα Σαββατοκύριακα. Δε μου κάνει διαφορά. Ως καλλιτέχνης όμως θα πω ότι υπήρχε πάντα κάτι που με τραβούσε. Ακόμα και σήμερα μπορώ να δουλέψω επτά ώρες σερί όρθιος. Οι καλλιτέχνες δε συνταξιοδοτούνται. Συνεχίζουν εσαεί.

> Έχω τη ματαιοδοξία του καλλιτέχνη, αλλά στο βαθμό που θέλω να βλέπω μόνο τη δουλειά μου να γίνεται γνωστή, όχι να γίνομαι εγώ ο ίδιος γνωστός. Γενικά είμαι πολύ ντροπαλός. Θα προτιμούσα να μη βάλετε φωτογραφία μου στη συνέντευξη, αλλά κάποιον από τους πίνακές μου.

> Η κοκαΐνη είχε πολλή πλάκα. Στη δεκαετία του ’80 όλοι έκαναν. Αλλά προσωπικά ποτέ δεν το παρατραβούσα. Γενικά, δεν ήμουν ποτέ όλο τρέλα και διασκέδαση. Ήμουν εργάτης. Δε μου άρεσε ποτέ το Studio 54 γιατί δεν μπορούσα να ανεχτώ τη μουσική.​

> Οι τιμές των έργων είναι πλέον τόσο εξωφρενικές, που αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν τα λεφτά προέρχονται από ναρκωτικά. Κι αυτά τα λεφτά δεν μπαίνουν κάτω από το στρώμα, επενδύονται.

> Είχα πάντα επίγνωση ότι είμαι γκέι, όπως και ότι ανήκω στη μειονότητα. Οι περισσότεροι άντρες θέλουν απλά να πηδήξουν γυναίκες και δε σκέφτονται τίποτε άλλο. Αν ανήκεις στη μειονότητα, ξέρεις να είσαι ανεκτικός. Και το να ανέχεσαι σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει κάτι που να μη σου αρέσει.

> Οι πόλεμοι είναι για τα υψηλά στρώματα της κοινωνίας. Γιατί να πολεμήσει ένας χωρικός; Ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε το 1914 επειδή κάθε κυβέρνηση στην Ευρώπη ήταν αριστοκρατική. Τώρα με τα iPhones κάθε άνθρωπος ξεχωριστά έχει τη δική του δύναμη. Θα υπήρχε η σφαγή του Α' Παγκοσμίου αν ο καθένας είχε τότε από ένα iPhone; Δε νομίζω. Θα έστελναν μηνύματα: "Μην έρθετε ποτέ στo Σομ!".

> Έτυχε να δοκιμάσω ένα από αυτά τα μηχανήματα εικονικής πραγματικότητας. Δε νομίζω ότι θα τραβήξει πολύ. Σε απομονώνει. Θα είναι καλό για οτιδήποτε πορνογραφικό, αλλά για τίποτε άλλο, γιατί το ατού είναι ότι το σεξ είναι κάτι που κάνουμε μόνοι. Χρειάζεται ήχο, βυζιά και κώλους. Και να το νιώσεις. Αλλά από πού θα προέλθει όλη αυτή η εμπειρία;

> Νομίζω ότι το μυστικό της μακροζωίας είναι το να αρνείσαι την ίδια τη ζωή. Γιατί πρέπει να ζήσεις. Υπήρχε ένα ανέκδοτο, με το οποίο βέβαια δε γελάει κανείς πλέον, για έναν άντρα που πάει στο γιατρό κι εκείνος του λέει: "Θέλω να κόψεις το κάπνισμα, το ποτό, τα πλουσιοπάροχα γεύματα και το σεξ". Ο άντρας ρωτάει: "Και θα ζήσω πολύ;". Κι ο γιατρός αποκρίνεται: "Όχι, αλλά έτσι θα νομίζεις".

 

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Μουσική

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Πρώτο trailer για το The Favourite του Γιώργου Λάνθιμου

Rachel Weisz, Olivia Colman και Emma Stone σε βασιλικές περιπέτειες.

Έξαλλοι οι κριτικοί με τα αχρείαστα γυμνά των Dormer και Ratajkowski σε νέο θρίλερ

Απαραίτητη η σεξουαλικότητα στο εν λόγω θρίλερ δηλώνει η ηθοποιός του Game of Thrones.