Ο Derrick Rose και η ζωή που δεν έζησε

O NBAer κλείνει τα 34 του χρόνια και εμείς θυμόμαστε γιατί αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα what if στην ιστορία του μπάσκετ.

Όταν στα 20 σου είσαι Νο1 του Draft, την επόμενη χρονιά επιβεβαιώνεις τα προγνωστικά και τις προσδοκίες και βγαίνεις καλύτερος rookie και 2 χρόνια αργότερα είσαι ο MVP του πρωταθλήματος, καταλαβαίνεις ότι είσαι γεννημένος για να πρωταγωνιστείς. Αυτό ακριβώς ήταν ο Derrick Rose. Στα 23 του είχε ξαναβάλει στο χάρτη τους Σικάγο Μπουλς και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον συνέκριναν τότε με τον "Μεγάλο". Από την επόμενη χρονιά και μετά πήγαν όλα λάθος. Ρήξη χιαστού ήταν η πρώτη διάγνωση. Χειρουργείο, λίγα παιχνίδια ξανά επέμβαση. Αυτή ήταν η ρουτίνα του για τουλάχιστον μια 5αετία. Όμως έμεινε όρθιος, δεν τα παράτησε ποτέ και στους Νικς την τελευταία διετία μοιάζει αναγεννημένος.

Ήταν ένας από τους πιο "επίφοβους" παίκτες της λίγκας και σήμερα είναι ίσως ο πιο αγαπημένος παίκτης όλων των οπαδών του ΝΒΑ. Δεν υπάρχει λάτρης της πορτοκαλί θεάς που να μην χαμογελάει μετά από μια εύστοχη ενέργεια του Derrick Rose. Ο ίδιος μπορεί να μην έζησε ποτέ την καριέρα που άξιζε, αλλά διέγραψε και διαγράφει μία πορεία που θα θυμόμαστε.  

Ανεξάρτητα από τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας, πρέπει πάντα να ψάχνουμε έναν τρόπο να παλέψουμε και οι οπαδοί του ΝΒΑ συμπάσχουν με το ταξίδι που έχει κάνει ο Rose μέχρι στιγμής. Είναι η ικανοποίηση να βλέπεις κάποιον να ξεπερνάει τους σκοπέλους και να επιστρέφει, ξανά και ξανά. 

Δε θα είχαν πολλοί παίκτες την αγωνιστικότητα μέσα τους ώστε να συνεχίσουν τη διαδρομή τους μετά από τέσσερις επεμβάσεις στο γόνατο, μια στο μάτι και μια ακόμη στον αγκώνα, αλλά ο Rose πάντα επέστρεφε. Στο ενδιάμεσο κατηγορήθηκε και αθωώθηκε ομόφωνα για μία υπόθεση βιασμού. Όταν ρωτήθηκε, γιατί δεν τα παράτησε ποτέ, ο Rose είπε ότι ο λόγος είναι η μητέρα του και τα παιδιά του.

Από τα λόγια του, πίσω στο 2018 καταλαβαίνεις ότι αυτός ο τύπος δε θα το έβαζε ποτέ κάτω. 

"Ακούστε τι σκέφτομαι για όλα αυτά: Μπορείτε να έχετε την άποψή σας για μένα, ότι είμαι αποτυχημένος, ότι δε μπορώ να παίξω, ότι δε μπορώ να σουτάρω, μπορείτε να σκεφτείτε αυτό και εκείνο. Δεν πειράζει, δεν το παίρνω κατάκαρδα. Αν έτσι αισθάνεστε, έτσι αισθάνεστε, δεν έχω πρόβλημα με αυτό. Αλλά την ίδια στιγμή δεν χρειάζομαι τη γαμημένη την έγκρισή σας. Ξέρω ποιος είμαι και τι είδους παίκτης είμαι. Αυτό πρέπει να γίνεται σεβαστό, όπως ακριβώς σέβομαι και το αντίθετο. Έτσι αισθάνομαι γι' αυτό. Μπορώ ακόμα να παίζω, κάποιοι νομίζουν ότι είμαι σε αναπηρικό καροτσάκι. Με όλους τους τραυματισμούς που είχα, από σωματικής άποψης, το ιατρικό επιτελείο δε μπορούσε καν να πιστέψει την κατάσταση στην οποία βρίσκομαι αυτή τη στιγμή, παρά τα όσα έχω περάσει".

Ο άνθρωπος που δεν έχει τίποτα να αποδείξει

Λίγα χρόνια αργότερα ο Rose θα είχε επανασυστηθεί στο χώρο του ΝΒΑ. Είχε πια προσαρμοστεί στη θέση του ρολίστα που κανείς δε θα μπορούσε να υποτιμήσει. Έκανε μεγάλα παιχνίδια, έβαλε κρίσιμα σουτ, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια βρήκε τον αγαπημένο του Tom Thibodeau και μαζί κάνουν ξανά όμορφα πράγματα. "Όλα αυτά τα μικρά πράγματα με βοηθούν να βγω εκεί έξω, να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά... θα νομίζατε ότι κουτσαίνω συνέχεια ή ότι πρέπει να κουβαλάω συνέχεια παγοκύστες. Τέτοια πράγματα, αλλά η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο.

Αισθάνομαι καλά, νομίζω ότι το σώμα μου είναι μια χαρά. Την τελευταία φορά που είχα τον τραυματισμό... δεν είχα ισορροπία όταν ήμουν στον αέρα. Προσπαθώ να αποφεύγω καταστάσεις που μπορώ να ελέγξω. Το φθινόπωρο στραμπούλιξα τον αστράγαλό μου, αλλά τώρα ο κόσμος, οι οπαδοί, είναι στο Snapchat, στο Twitter, στο Instagram... σε οποιαδήποτε από αυτές τις πλατφόρμες, παρακολουθώντας μόνο στιγμιότυπα ή μικρά βίντεο από αγώνες. Σκέφτονται "Ω, τραυματίστηκε πάλι". Παρακολουθήσατε το παιχνίδι; Όχι, αλλά γράφεις γι' αυτό πριν καν το δεις".

"Δεν νομίζω ότι έχω κάτι να αποδείξω. Για μένα είναι περισσότερο να είμαι ευτυχισμένος παίζοντας και να ξέρω ότι δίνω τα πάντα. Θα φύγω από αυτό όταν νιώσω ότι πρέπει να φύγω. Το επόμενο στάδιο της ζωής μου θα είναι η προετοιμασία για τη ζωή μετά το μπάσκετ, αλλά όσο είμαι στο μπάσκετ... είναι το παν. Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο. Δεν έχω κάποιο ίδρυμα ή οτιδήποτε άλλο που μπορεί να έχουν άλλοι παίκτες, το μπάσκετ είναι η νούμερο ένα προτεραιότητά μου. Αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να έχω δύο αγάπες ταυτόχρονα, αν σκεφτείς ότι αγαπώ το μπάσκετ, πόσο θυσιάζομαι για το παιχνίδι, είμαι 100% μαζί του. Και θα είμαι μέχρι την ημέρα που θα φύγω. Θα είμαι πάντα στο 100%".

Ο Derrick Rose γίνεται σήμερα, 4 Οκτωβρίου, 34 ετών και ενδεχομένως, δεδομένων των συνθηκών να μην επαλήθευσε τις προσδοκίες που είχαμε για εκείνον πριν από μια δεκαετία. Από την άλλη, δεν τις διέψευσε κιόλας. Άλλωστε, έχει ακόμα δρόμο και ένα σωρό δεκάλεπτα μπροστά του - αυτό είναι που μετράει. 
 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

'Βγήκε ή δεν βγήκε η μπάλα' και ό,τι άλλο έγινε στη 12η ημέρα του Μουντιάλ

Ο μοιραίος Lukaku, η Stéphanie Frappart και το γκολ-φάντασμα των Ιαπώνων που έστειλε "σπίτι τους" τους Γερμανούς.

Γραφει Νικος Παπαηλιου

Η κρίση της Γιουβέντους και το τέλος του Agnelli

Η παταγώδης αποτυχία της ευρωπαϊκής Super League έχει στείλει "σπίτι" τους σχεδόν όλους τους εμπνευστές της και ο Agnelli της Γιουβέντους δεν την γλίτωσε.

Μια ιστορική μέρα για τη γυναικεία διαιτησία στο Μουντιάλ

Η γαλλίδα Stéphanie Frappart γίνεται απόψε η πρώτη γυναίκα διαιτητής που θα σφυρίξει αγώνα Μουντιάλ, όμως αυτό δεν είναι το μοναδικό ρεκόρ που θα σπάσει.

Γραφει Νικος Παπαηλιου

Όσα μάθαμε από το φινάλε του 3ου & 4ου ομίλου στο Μουντιάλ

Μια τρελή θεωρία συνωμοσίας, τα κακά παιδιά από το Μεξικό, οι μεταμεσονύκτιοι πανηγυρισμοί στο Σίδνεϊ και τα "μούτρα" που έκανε ο Messi στον Lewandowski.

Γραφει Νικος Παπαηλιου

Γιατί οι Γερμανοί φορούν λευκά στο Μουντιάλ ενώ δεν είναι στα χρώματα της σημαίας τους;

Η φανέλα της "Νασιονάλμανσαφτ" δε φέρει το κόκκινο, το μαύρο ή το κίτρινο χρώμα της σημαίας της, αλλά το λευκό. Κι εμείς έχουμε την απάντηση.

Γραφει Νικος Παπαηλιου

Μερικές σκέψεις για το φινάλε των πρώτων ομίλων στο Μουντιάλ

Οι Σενεγαλέζοι χορευτές, η αποκάλυψη του Μουντιάλ, Cody Gakpo, η νέα γενιά του αγγλικού ποδοσφαίρου και οι τραγικές φιγούρες των Ιρανών ποδοσφαιριστών.

Γραφει Νικος Παπαηλιου