Η ιστορία του supercar που τρόμαξε τον Andre Agassi (video)

Ο κάτοχος οκτώ Grand Slam και πρώτος στην παγκόσμια κατάταξη ATP για συνολικά 101 εβδομάδες ήταν μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του τένις τη δεκαετία του 1990.

Ο Andre Agassi επαναπροσδιόρισε την εικόνα του τενίστα, συνδυάζοντας απίστευτες ικανότητες στο γήπεδο με εκκεντρικό στυλ και επαναστατική στάση, περισσότερο σαν ροκ σταρ παρά σαν αθλητής.

Η επαναστατική αυτή πλευρά του φαίνεται ότι τον οδήγησε στην αγορά ενός από τα πρώτα Vector W8 από την αμερικανική Vector Aeromotive Corporation το 1991.

Ο Agassi απαίτησε άμεση παράδοση, παρά τις προειδοποιήσεις του κατασκευαστή ότι το αυτοκίνητο δεν είχε ολοκληρωθεί πλήρως και δεν ήταν ακόμη νόμιμο για χρήση στο δρόμο.

Τελικά, η εταιρεία παραχώρησε το αυτοκίνητο αριθμό 5, προειδοποιώντας τον να μην το οδηγήσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Προφανώς, ο Agassi αγνόησε κάθε σύσταση.

Κατά την οδήγηση, ο καταλυτικός μετατροπέας υπερθερμάνθηκε, λιώντας το χαλί του αυτοκινήτου και προκαλώντας πανικό στον Agassi. Μετά από παρότρυνση του αδελφού του, επέστρεψε το όχημα και κατέθεσε μήνυση, ζητώντας πλήρη επιστροφή χρημάτων.

Η Vector Aeromotive διόρθωσε τα προβλήματα και τελικά πούλησε το αυτοκίνητο σε άλλο πελάτη. Σήμερα, το αυτοκίνητο, που μοιάζει σαν να βγήκε από ταινία Star Wars, εκτίθεται στο Petersen Automotive Museum.

Η υπόθεση αυτή έπληξε τη φήμη της εταιρείας, η οποία ήδη αντιμετώπιζε προβλήματα αξιοπιστίας και οικονομικής βιωσιμότητας. Η παραγωγή του Vector W8 ολοκληρώθηκε μετά από μόλις 17 πωλήσεις και δύο πρωτότυπα για ανάπτυξη.

Υπεύθυνος για τον σχεδιασμό ήταν ο ιδρυτής και chief designer, Jerry Wiegert, απόφοιτος του Art Center College of Design, με πάθος για τα αυτοκίνητα και την αεροναυπηγική.

Το W8 βασίστηκε στο πρωτότυπο Vector W2 των 1980s και επηρεάστηκε έντονα από την Alfa Romeo Carabo του Marcello Gandini. Η Carabo είχε εισάγει για πρώτη φορά τις πόρτες τύπου "ψαλίδι", στοιχείο που ενσωμάτωσε ο Wiegert. Η καμπίνα ήταν εμπνευσμένη από τα αερσκάφη, με πλήθος κουμπιών σε κάθετη κονσόλα.

Παρά τον ενθουσιασμό των late '80s, το W8 απέτυχε εμπορικά. Η αρχική τιμή ήταν περίπου 150.000 ευρώ για τους πρώτους πελάτες, αλλά λόγω υψηλού κόστους παραγωγής, η τιμή διπλασιάστηκε και στο τέλος η τελική τιμή έφτασε τα 450.000 ευρώ. Παρά την τιμή, η εταιρεία δαπανούσε περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ για την κατασκευή κάθε αυτοκινήτου.

Η υψηλή τιμή οφειλόταν στο ημιαλουμινένιο μονοκόκ πλαίσιο, συγκολλημένο με ρητίνη και βιδωμένο με περίπου 5.000 αεροπορικούς πείρους, καθώς και στο αμάξωμα από ανθρακονήματα και Kevlar. Το W8 είχε ακραία σφηνοειδή μορφή και αεροδυναμική κατασκευή αεροδιαστημικού επιπέδου.

Κάτω από το καπό υπήρχε ένας V8 6.0 λίτρων twin-turbo, με 635 ίππους και 890 Nm ροπής, με τριτάχυτο αυτόματο κιβώτιο General Motors Turbo-Hydramatic και κίνηση στους πίσω τροχούς. Η επιτάχυνση 0-100 km/h ερχόταν σε 3,9 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα ήταν 351 km/h.

Ο Wiegert είχε ήδη ξεκινήσει τη δεύτερη γενιά, που όμως δεν μπήκε ποτέ σε παραγωγή. Το τελευταίο W8 κατασκευάστηκε το 1993, μετά από εχθρική εξαγορά από την ινδονησιακή Megatech, η οποία είχε αγοράσει παράλληλα και την Lamborghini.

Η δεύτερη γενιά του Vector παραδόθηκε στη Lamborghini για την ανάπτυξη της Diablo. Ο Wiegert κέρδισε τα δικαιώματα σχεδιασμού και τον εξοπλισμό παραγωγής, αλλά πλέον δεν είχε εταιρεία για να κατασκευάζει αυτοκίνητα.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr