Η Cate Blanchett στο δρόμο για το 3ο Όσκαρ της καριέρας της

Ένα πρωινό του περασμένου Σεπτεμβρίου μας βρίσκει στους διαδρόμους του ξενοδοχείου Excelsior στο Λίντο της Βενετίας. Είναι οι μέρες όπου διεξάγεται εκεί το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, στο οποίο η Cate Blanchett παρουσιάζει το Tár, μια ταινία του Todd Field, του cult σκηνοθέτη που δεν είχε γυρίσει καμία ταινία εδώ και 15 χρόνια (μετά το Little Children) και έγραψε το σενάριο έχοντας στο μυαλό του εκείνη.

Η ηθοποιός από την Αυστραλία υποδύεται τη Lydia Tár (δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο), μια διάσημη συνθέτρια και την πρώτη γυναίκα στην ιστορία που διευθύνει την (υπαρκτή) Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου. Η ταινία καταγράφει τη δραματική τροπή που παίρνει η καριέρα της και την πορεία της από θρύλο σε εξιλαστήριο θύμα του συστήματος που την οδήγησε στην κορυφή. Η ερμηνεία της σε αυτό τον σύνθετο χαρακτήρα εντυπωσιάζει και η υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου θεωρείται τελειωμένη υπόθεση.

Την πόρτα ανοίγει η Cate Blanchett και, αφού κάθεται πρώτα η ίδια, μας προσκαλεί να καθίσουμε μαζί της στο πάτωμα πάνω στο χοντρό χαλί, μιας και από το δωμάτιο έχουν αφαιρεθεί τα έπιπλα ώστε να υπάρχει αρκετός χώρος για τις κάμερες. Η παρουσία της είναι λαμπερή και απίστευτα κομψή, σχεδόν από άλλη εποχή και συγκεκριμένα από τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ.

Η Cate Blanchett, στα 53 της και έχοντας ήδη δύο Όσκαρ, είναι η επιτομή της σταρ: ένα πλάσμα γεννημένο για τον κινηματογράφο, με αλαβάστρινη επιδερμίδα και γαλάζιο βλέμμα, που μπορεί με απίστευτη άνεση να το κάνει να δείχνει άλλοτε μυστηριώδες και άλλοτε θλιμμένο, ανάλογα με τις οδηγίες του εκάστοτε σκηνοθέτη με τον οποίο δουλεύει – και έχει δουλέψει με τους καλύτερους, από τον Todd Haynes και τον Terrence Malick μέχρι τον Pedro Almodóvar. Ακόμα κι αν κάποιος θεωρεί υπερβολή να πούμε ότι είναι η καλύτερη ηθοποιός της γενιάς της, η ερμηνεία της στο Tár είναι αρκετή για να επιβεβαιώσει ότι αξίζει αυτή την αναγνώριση.

Η συνέντευξη με την Cate Blanchett

>Πώς προσέγγισες αυτό τον τόσο πολύπλοκο αλλά και συναρπαστικό ρόλο; Η ταινία μπορεί να πραγματεύεται μια συγκεκριμένη ιστορία, αυτή μιας μητέρας και καλλιτέχνιδος που υπήρξε η πρώτη γυναίκα διευθύντρια μεγάλης ορχήστρας, είναι όμως μια ταινία υπαρξιακή, μεταφυσική κατά κάποιον τρόπο. Με κέρδισε από την πρώτη στιγμή που διάβασα το σενάριο, που έγραψε καταπληκτικά και με εξαιρετική ακρίβεια ο Todd Field. Είναι μια πολυδιάστατη ταινία. Σε ό,τι αφορά τη δημιουργική διαδικασία, έπρεπε να μιλήσουμε για τον χώρο της κλασικής μουσικής φυσικά, αλλά όχι μόνο γι’ αυτόν. Το Tár μιλάει για την εξουσία, την κατάχρησή της και το πώς αυτή μπορεί να αλλάξει τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν. Γιατί εδώ μιλάμε για ένα ολόκληρο σύστημα.

Η συνέχεια στο MadameFigaro.gr

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr