H ελληνική τραγωδία συνάντησε τα gospel στο Central Park

Τι δουλειά έχει ο Οιδίποδας στο Central Park της Νέας Υόρκης; Και μάλιστα ιδωμένος μέσα από μία gospel ματιά; To Ίδρυμα Ωνάση συνεχίζοντας τη δράση του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, παρουσίασε αυτήν την φορά σε συνεργασία με το Public Theater της Νέας Υόρκης ένα μιούζικαλ που τοποθετεί τον πασίγνωστο ελληνικό μύθο στο πλαίσιο της Πεντηκοστιανής Εκκλησίας και της ιδιαίτερης (μουσικοχορευτικής) λειτουργία της. 

Το έργο The Gospel at Colonus, γραμμένο το 1983, κατάφερε μέσα από τα χρόνια να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον πολυβραβευμένο δημιουργού του, Lee Breuer, καθώς ο αρχετυπικός αρχαιοελληνικός μύθος μεταμορφωνόταν εκ νέου σε μία οικουμενική εμπειρία όπου τον ρόλο του κεντρικού αφηγητή κρατά ένας ιερέας. 35 χρόνια μετά το θρυλικό μιούζικαλ επέστρεψε θριαμβευτικά, για έξι παραστάσεις (04-09 Σεπτεμβρίου) με ελεύθερη είσοδο για το κοινό στο ανοιχτό θέατρο Delacorte της Νέας Υόρκης, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις σε κοινό και κριτικούς.

"Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη για την αντοχή στον χρόνο, την οικουμενικότητα και τη δύναμη του αρχαίου ελληνικού δράματος από το Gospel at Colonus, μια αρχαία ελληνική τραγωδία μεταμορφωμένη σε θρησκευτική παραβολή και ενταγμένη στο πλαίσιο της Πεντηκοστιανής Εκκλησίας", σημείωσε, σε δηλώσεις του, ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση Αντώνης Σ. Παπαδημητρίου.

Το κυρίαρχο στοιχείο για το Ίδρυμα Ωνάση είναι το ενωτικό όραμα του Γκόσπελ

"Ο Σοφοκλής έγραψε το πρωτότυπο έργο πριν από σχεδόν 2.500 χρόνια με σκοπό να παρουσιάζεται σε θρησκευτικές γιορτές προς τιμή του Διονύσου. Οι παραλληλισμοί ανάμεσα στα δύο έργα είναι πολλοί: το στοιχείο της έκστασης, η χρήση του χορού, η δυναμική του τραγουδιού. Και όμως, το κυρίαρχο στοιχείο για το Ίδρυμα Ωνάση, τον θεσμό που εκτός από τον ελληνικό πολιτισμό προάγει την κοινωνική συνοχή και στηρίζει έμπρακτα τη διαφορετικότητα, είναι το ενωτικό όραμα του Γκόσπελ.

Πρόκειται για μια παραγωγή που συνδέει πολιτισμούς και ιστορικές περιόδους καλώντας τους θεατές να συμμετέχουν σε μια κοινή πνευματική εμπειρία, παρόμοια με αυτή που θα βίωναν σε μια εκκλησία. Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός του θεάτρου από την αρχαιότητα, και στο Ίδρυμα Ωνάση είμαστε υπερήφανοι που μεταφέρουμε αυτή την εξαιρετική εκδοχή του έργου του Σοφοκλή σε εκείνο το θέατρο της Νέας Υόρκης που μοιράζεται τα περισσότερα κοινά στοιχεία με το αρχαίο ελληνικό αμφιθέατρο: το Delacorte Theatre στο Central Park".

Όσο για τις εντυπώσεις που άφησε η παραγωγή στα διεθνή μέσα; Χαρακτηριστικά είναι τα όσα έγραψαν οι New York Times: "Είτε είσαι μονοθεϊστής, είτε είσαι πολυθεϊστής, είτε δεν πιστεύεις σε κανέναν θεό, θα μιλήσει στην καρδιά σου, κι ίσως δώσεις κι εσύ μία απάντηση στο κάλεσμα, χορεύοντας, χειροκροτώντας κι ενώνοντας τη φωνή σου με το τραγούδι του".

Μία απτή απόδειξη, με άλλα λόγια, πως το Ίδρυμα Ωνάση συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του στο Μεγάλο Μήλο, προωθώντας το ελληνικό στοιχείο και, κυρίως, ένα ενωτικό όραμα για τον κόσμο.

Συντελεστές:

Λιμπρέτο, Πρωτότυποι Στίχοι, Σκηνοθεσία: Lee Breuer
Πρωτότυπη Μουσική, Προσαρμοσμένοι Στίχοι, Μουσική Διεύθυνση: Bob Telson
Παραγωγή: Sharon Levy/Dovetail Productions, Inc.
Συνεργάτης παραγωγός: Mabou Mines

Ερμηνεύουν: Rev. Dr. Earl F. Miller, The Blind Boys of Alabama, The Legendary Soul Stirrers: Willie Rogers, Ben Odom, Gene Stewart, Wren T. Brown, Greta Oglesby, Shari Addison, J.D. Steele, Tina Fabrique, Jeff Young, Sam Butler Jr., Jay Caldwell, Kevin Davis, Carolyn Johnson-White, Josie Johnson

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr