Φανταστικές φωτογραφίες θρυλικών μαγαζιών της Νέας Υόρκης

Η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται καθρεφτίζεται στις βιτρίνες και τις μπροστινές όψεις των καταστημάτων της. Όχι στα πολυκαταστήματα και τις αλυσίδες αλλά σε εκείνα τα μικρά μαγαζιά που θα βρεις στο Queens, στο Bronx, στο Brooklyn, στο Harlem, τα τόσο χαρακτηριστικά για το Μεγάλο Μήλο, που αποθανατίστηκαν σε ένα εξαιρετικό λεύκωμα: το Store Front: The Disappearing Face of New York, των James and Karla Murray, εστιάζει στις πινακίδες που από την πρώτη ματιά μένουν βαθιά χαραγμένες στην μνήμη.

Η εικόνα από το Amy's Bread είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές· οι ιδιοκτήτες μετέτρεψαν το πάθος τους για την ζαχαροπλαστική σε κάτι πιο καθημερινό, προσφέροντας εδώ και δεκαετίες προϊόντα υψηλής ποιότητας (ψωμιά, κέικ, γλυκά). Μπορεί να έχουν ανοίξει πολλά παραρτήματα, όμως το πρώτο, το αυθεντικό παραμένει στην ένατη λεωφόρο της πόλης.

Το Barney Greengrass είναι μία οικογενειακή επιχείρηση τρίτης γενιάς που ειδικεύεται στα καπνιστά ψάρια (όπως ο σολομός) και το χαβιάρι. Η ίδρυσή του πηγαίνει πίσω, στο μακρινό 1908.

Στην περιοχή του Queens βρίσκει κανείς το μεγαλύτερο και πιο παλιό ποδηλατάδικο της γειτονιάς. Βρίσκεται εκεί από το 1985, αλλάζοντας χέρια από γενιά σε γενιά για να φτάσει στον σημερινό ιδιοκτήτη του, Sal Bellitle.

Προσφέροντας τις υπηρεσίες του ήδη από τη δεκαετία του '40, το Brite Lite Barber Shop προκαλεί εντύπωση με την ρετρό αισθητική του και τους χαρακτηριστικούς, κλασικούς για μαγαζιά του είδους μπλε,κόκκινους κι άσπρους στύλους. Σήμερα πια, δυστυχώς, δεν λειτουργεί.

Η μπροστινή όψη μίας κάβας στο Bronx είναι τόσο κλασική που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Παρότι η περιοχή κουβαλά τη ρετσινιά της εγκληματικότητας, εξαιτίας της έξαρσης που γνώρισε στα 80s, είναι μία από τις πλέον πολύχρωμες του Μεγάλου Μήλου, με ένα εκπληκτικό μείγμα προσφερόμενων προϊόντων, κάτι που οφείλει στην εγκατάσταση εμπόρων από την Αφρική και την Ευρώπη.

Βγαλμένη από ταινία με μαφιόζους, η πινακίδα του D. D'Auria and Sons Pork Store κρύβει μία ιστορία μετανάστευσης από τη Νάπολη στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ. Στην φωτογραφία βλέπουμε τον Mike D'Auria, τον γιο του πρώτου ιδιοκτήτη, Dominick. Δυστυχώς, η οικογενειακή επιχείρηση έκλεισε το 2006. Τα εγγόνια δεν θέλησαν να τη συνεχίσουν.

Από τη 12 λεωφόρο μετακόμισε στο Coney Island μέχρι το 2011 όπου και πάλι αναγκάστηκε να μετακινηθεί λόγω προβλημάτων με μισθωτήρια συμβόλαια. Η πινακίδα όμως δεν άλλαξε ποτέ για λόγους συνέχειας και παράδοσης.

Στο Greenwich Village χτυπούσε πάντα η καρδιά της αυθεντικής Νέας Υόρκης: η εικόνα ενός tobacco shop με τις κόκκινες επιγραφές του που μοιάζουν απαράλλαχτες από το 1922 μέχρι σήμερα, μιλά από μόνη της.

Το East Village ήταν το κέντρο της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας στα 60s. Ο λόγος; Τα φτηνά νοίκια έδιναν τη δυνατότητα σε μουσικούς, συγγραφείς και ηθοποιούς να ζουν μία μποέμικη ζωή. Τότε άνοιξαν θέατρα, βιβλιοπωλεία, μπαρ, café γεμάτα από πολιτικές συζητήσεις και μεγάλα καλλιτεχνικά σχέδια. Μετά όμως ήρθε η ηρωίνη και κατέστρεψε τα πάντα. Κι η περιοχή ερήμωσε σιγά σιγά.

Από: Esquire IT

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr