Συνέντευξη: Ηλιάνα Μαυρομάτη, The Real Deal

"Μπράβο, κορίτσι μου, καλά του κάνεις", θυμάται να της λέει μια γιαγιά στον δρόμο για έναν "οριακά σαδιστικό" ρόλο που έπαιζε πέρυσι. Φέτος, ως Μιρέλα στην επιτυχημένη σειρά του Mega "Μια νύχτα μόνο", η Ηλιάνα Μαυρομάτη δεν υποδύεται και τον πιο ξέγνοιαστο χαρακτήρα εκεί έξω. Ανασφαλής, απρόβλεπτη και σκοτεινή, έρχεται σε απόλυτη αντιδιαστολή με την ίδια, που χαμογελά και ακτινοβολεί. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να την αντιπαθήσουμε στη μικρή οθόνη, λίγη κουβέντα μαζί της σε οδηγεί αμέσως στην αντίπερα όχθη. Μεγαλωμένη στην Αθήνα, σε καλλιτεχνικό σπίτι, έμαθε να εκφράζεται πηγαία μέσα από την τέχνη, ενώ γαλουχήθηκε υποκριτικά στο πλευρό της Ελένης Σκότη και της ομάδας Νάμα.

Τη θεατρική αυτή σφραγίδα φέρει μαζί της στα αργά αλλά σταθερά τηλεοπτικά της βήματα ως εφόδιο – "η αμεσότητα και ο ρεαλισμός είναι πάντα ο οδηγός μου", μου εξηγεί και προσθέτει ότι αντίστοιχα προτιμά τα ρεαλιστικά από τα "happy endings”, διότι "δεν μπορούν να είναι όλα ροζ". Αμέσως, βγάζει νόημα το ότι τελευταία πιάνει τον εαυτό της να της συστήνει "ψυχραιμία", την οποία εφαρμόζει κιόλας· πάντως, παρότι η ίδια έχει άπειρα μουσικά ακούσματα, πείθομαι πως το Comfortably Numb των αγαπημένων της Pink Floyd θα "έντυνε" τέλεια τη συνομιλία μας.

>Στο Μια νύχτα μόνο έχεις σταθερή παρουσία. Φοβόσουν στην αρχή το ενδεχόμενο της φθοράς ή έχεις πια συνηθίσει;
Πράγματι φοβόμουν κάπως στην αρχή, αλλά τελικά είναι μια χαρά. Δηλαδή μόνο αγάπη εισέπραξα ως αντίκτυπο, τίποτα αρνητικό ή τραυματικό. Ο θεατής, όταν παρακολουθεί μια σειρά, την παρακολουθεί καλοπροαίρετα πάντα, δεν έχει την τάση να σε σταυρώσει.

>Βέβαια, υπάρχει το πρόσφατο παράδειγμα του Good Job Nicky – στο πλαίσιο του Sing For Greece άκουσε ένα σωρό δηκτικά σχόλια περί νεποτισμού.

Κοίτα, το τραγούδι είναι μια διαφορετική βιομηχανία που λειτουργεί με λίγο διαφορετικούς όρους. Και επίσης, για να σου είμαι απολύτως ειλικρινής, επειδή δεν ασχολούμαι καθόλου με το Twitter και όλον αυτόν τον σχολιασμό στα σόσιαλ μίντια, δεν έχω εικόνα. Και για μένα ίσως έχουν γραφτεί πράγματα κανιβαλιστικά και να μην τα έχω δει. Δεν θεωρώ όμως ότι το διαδίκτυο είναι ενδεικτικό του αντίκτυπου που τελικά έχει η δουλειά μας. Όλη αυτή η ανθρωποφαγία στα σόσιαλ δε νομίζω ότι συνάδει με την πραγματικότητα. Πιο πολύ εμπιστεύομαι τους ανθρώπους που συναντώ στον δρόμο.

>Στο ξεκίνημά σου δίσταζες περισσότερο;
Για πάρα πολλά χρόνια απέφευγα την τηλεόραση. Άργησα πολύ να εμπιστευτώ τις δικές μου δυνάμεις, ότι μπορώ να την αντιμετωπίσω. Πέρασα πολλά χρόνια που απασχολούμουν αποκλειστικά στο θέατρο –στο μυαλό μου λειτουργούσε σαν σχολείο– και κάποια στιγμή, όταν είχα κάνει έναν αρκετά μεγάλο κύκλο πάνω στη σκηνή, ένιωσα λίγο πιο έτοιμη να ανοίξω την πόρτα σε ένα πολύ πιο ευρύ κοινό, με το οποίο δεν υπάρχει άμεση επαφή ώστε να πάρω feedback.

>Με σημείο αναφοράς τη μητέρα σου (σ.σ. Λίλα Καφαντάρη) έχεις μπει ποτέ σε συγκρίσεις αναφορικά με το πώς ήταν τα πράγματα τότε για τους ηθοποιούς και πώς είναι σήμερα;
Εγώ τότε ήμουν παιδί και δεν μπορούσα να έχω καθαρή εικόνα για το πώς λειτουργούσε η δουλειά. Θυμάμαι ότι τότε ήταν πολύ πιο έντονο το star system. Δηλαδή σήμερα είναι πολύ περισσότεροι οι ηθοποιοί, πολύ καλοί αλλά και πιο αναλώσιμοι. Οι δε παραγωγοί έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη από καινούργια, φρέσκα πρόσωπα προς κατανάλωση απ’ ό,τι τότε και γι’ αυτό δεν προλαβαίνει κανείς να εδραιωθεί ως σταρ, κάτι που έχει και τα καλά του και τα κακά του. Τους ηθοποιούς της γενιάς μου δεν τους παίρνει να ψωνιστούν ή να βιώσουν το σταριλίκι όπως τότε. Δραστηριοποιούμαστε σε μια βιομηχανία που κατά βάση καταναλώνει.

Γιώργος Καπλανίδης

>Τι είναι λοιπόν καλύτερο ως τακτική απόσβεσης; Να παίζεις τον εαυτό σου σε κάθε ρόλο ή να μεταμορφώνεσαι σε διαφορετικούς;

Τίποτα δεν είναι αθέμιτο, έχει να κάνει με το πώς αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου. Αν με αντιμετωπίσω ως προϊόν, μάλλον θα θελήσω να επενδύσω περισσότερο στην περσόνα μου παρά στην ερμηνεία. Αν με αντιμετωπίσω ως καλλιτέχνη (όπως και κάνω), θα προσπαθήσω κάθε φορά να ερμηνεύσω τον χαρακτήρα από την αρχή και άρα να μεταμορφωθώ αντίστοιχα. Στην τηλεόραση, βέβαια, είναι πάρα πολύ εύκολο ένας ηθοποιός να τυποποιηθεί ακούσια. Μπορεί να παίξει με επιτυχία έναν ρόλο με συγκεκριμένες ποιότητες και μετά να τον φωνάζουν για να παίζει ανάλογους, επειδή το έκανε καλά.

>Μιλώντας για προϊόντα, πρόσφατα βρέθηκα σε μια συζήτηση όπου λεγόταν ότι από τα 50 και μετά δεν είναι πολύ εύκολο να βρεθούν γυναικείοι ρόλοι.
Ισχύει. Κοίτα, υπάρχουν διάφορες ερμηνείες πάνω σε αυτό, όπως το ότι είμαστε πολύ περισσότερες απ’ ό,τι οι άντρες. Παράλληλα, όπως έχει διαμορφωθεί η βιομηχανία, χρειάζεται συνεχώς νέα και φρέσκα πρόσωπα προς κατανάλωση. Η νεότητα πουλάει περισσότερο από την ωριμότητα.

>Και έτσι φτάνουν πολλοί ηθοποιοί να "πειράζουν" την εμφάνισή τους.
Πρόσφατα έβλεπα το The Beast In Me με την Claire Danes και σχεδόν συγκινήθηκα με το ότι έβλεπα ένα πρόσωπο μεγαλωμένο κανονικά. Όχι μόνο δεν υπήρχε η ανάγκη του μακιγιάζ για να κρύψει την φθορά του, αλλά την αναδείκνυε ως στοιχείο γοητείας. Μου άρεσε τόσο πολύ να την παρακολουθώ, να βλέπω όλες τις εκφράσεις χωρίς να μεσολαβεί κανένα φίλτρο ή μπότοξ... Οριακά, είδα τη σειρά για να βλέπω το πρόσωπό της, τόσο πολύ μου είχε λείψει ως εικόνα από την τηλεόραση.

>Εύκολα πάντως θα έλεγε κανείς ότι μιλάς εκ του ασφαλούς.
Κι όμως, ο καθένας βλέπει στον εαυτό του τη φθορά, ανεξάρτητα από την εικόνα που μπορεί να έχει ένας τρίτος. Κι εγώ συναντιέμαι συχνά με την ανασφάλεια, γιατί βλέπω ότι δεν είμαι όπως ήμουν στα 20 ή τα 30. Την ίδια στιγμή που με τρομάζει όμως, χαίρομαι κιόλας. Γιατί μου δίνεται η δυνατότητα να ζήσω πιο ώριμα, ακόμα και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Θα ήθελα δηλαδή να ερμηνεύσω τον ρόλο μιας μαμάς.

Γιώργος Καπλανίδης

>Πάντως, είναι τρομερό πόσο πολύς κόσμος αυτοπροσδιορίζεται από το πόσο ποθητός αισθάνεται βάσει εμφάνισης.
Αν περιμένεις να είσαι ποθητός από το κοινό των σόσιαλ, τότε είσαι καταδικασμένος να πρέπει να βάζεις μόνιμα φίλτρα κ.λπ. Αν θέλεις να είσαι από τους ανθρώπους που εκτιμώνται για άλλες ποιότητες, τότε δεν νομίζω ότι οι ρυτίδες αποτελούν πρόβλημα.

>Υποθέτω ότι δέχεσαι φλερτ στα σόσιαλ, σωστά;
Δεν έχω ιδιαίτερες κρούσεις ούτε ρομαντικού φλερτ ούτε χυδαίου.

>Σοβαρά;
Πολλές φορές κι εγώ αναρωτιέμαι, κάνω κάτι άραγε; (γέλια!) Ίσως το προφίλ μου να αποπνέει μια απόσταση, δεν ξέρω. Πάρα πολύ σπάνια μου στέλνουν. Πιο συχνά δέχομαι προτάσεις γάμου! (γέλια)

>Πρόσφατα ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία η παράσταση Barcelona στο Πτι Παλαί, στην οποία πρωταγωνιστούσες με τον Μιχάλη Λεβεντογιάννη. Είναι ένα από τα λίγα σύγχρονα έργα που ανέβηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα. Γιατί εστιάζουμε τόσο στα εποχής τελευταία;
Η ένδεια νέας δραματουργίας είναι παγκόσμια, ακόμα και στην Αγγλία δηλαδή, που υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη κινητικότητα. Η ποιότητά τους, μάλιστα, δεν είναι πολύ υψηλή. Νομίζω ότι είναι και αυτό σημάδι των καιρών. Είναι σαν να έχουν λίγο οπισθοχωρήσει οι ποιητές και οι συγγραφείς. Είναι τόσο καταιγιστική η πραγματικότητα που ζούμε, που και οι καλλιτέχνες είναι μουδιασμένοι.

>Κανονικά το ανάποδο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει;
Στις μέρες μας, υπάρχει φόβος να πάρει κανείς θέση απέναντι στα πράγματα.

>Εξαιτίας της πολιτικής ορθότητας;
Ναι, αλλά και από ιδεολογική άποψη. Είναι σαν να υπάρχει μια άτυπη λογοκρισία στο τι μπορούν να πουν οι καλλιτέχνες. Επίσης, υπάρχει πολύ μεγάλη έλλειψη παιδείας. Δεν διαβάζει ούτε γράφει πια ο κόσμος, οπότε γεννιούνται πολύ λιγότεροι συγγραφείς και ποιητές. Μιλάμε για πολιτισμική ένδεια, και ελπίζω σε καλύτερες μέρες.

>Όντως, υπάρχουν συνεντευξιαζόμενοι που δε μιλούν σωστά ελληνικά.
Κι εγώ στη διδασκαλία παρατηρώ πόσο ραγδαία είναι η διαφορά σε σχέση με τον λόγο και το διάβασμα. Δηλαδή, είναι σαν τα σχολεία να παραπαίουν στην εκπαίδευση της γλώσσας. Πώς να γεννηθούν άρα νέοι συγγραφείς;

>Σε αυτή τη συνθήκη αισθάνεσαι καθόλου περίεργα;
Δεν με νοιάζει τόσο. Μπορεί να είμαι και λίγο στον κόσμο μου. Βρίσκω ασφάλεια μέσα στα βιβλία, σε κάποιες πλευρές της παράδοσης. Και από τη στιγμή που υπάρχουν –καλή ώρα– άνθρωποι με τους οποίους μπορώ να επικοινωνήσω, είμαι εντάξει.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr