The Raid: Η ταινία δράσης με το πιο αδιανόητο ξύλο όλων των εποχών

Το 2011 κυκλοφόρησε μια μικρή ινδονησιακή ταινία που κανείς δεν περίμενε ότι θα άλλαζε τον τρόπο με τον οποίο γυρίζονται οι σκηνές δράσης. Δεν είχε τεράστιο budget, δεν είχε αστέρες του Χόλιγουντ και δεν βασιζόταν σε κάποιο γνωστό franchise. Είχε όμως κάτι άλλο, ίσως το πιο αδιανόητο βρωμόξυλο που έχει καταγραφεί ποτέ σε ταινία.

Το The Raid του σκηνοθέτη Gareth Evans δεν είναι απλώς μια καλή ταινία δράσης. Είναι ένα κινηματογραφικό χαστούκι σε όποιον πίστευε ότι το είδος είχε εξαντλήσει τις ιδέες του. Η υπόθεση είναι σχεδόν γελοία στην απλότητά της. Μια ομάδα ειδικών δυνάμεων εισβάλλει σε ένα δαιδαλώδες κτίριο που ελέγχεται από έναν αδίστακτο εγκληματία. Κάτι πηγαίνει στραβά και οι αστυνομικοί βρίσκονται παγιδευμένοι σε ένα κτίριο γεμάτο δολοφόνους, κακοποιούς και ανθρώπους που θέλουν να τους δουν νεκρούς. Αυτό είναι όλο. Αλλά και δεν είναι.

Και όμως, από αυτή την απλή ιδέα γεννήθηκε μια από τις πιο έντονες εμπειρίες που έχει προσφέρει ποτέ ο κινηματογράφος δράσης.

Όταν κάθε όροφος είναι πεδίο μάχης

Το μυστικό του The Raid είναι ότι δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με εκρήξεις, CGI και θεαματικά εφέ. Το όπλο του είναι η φυσικότητα της βίας. Κάθε χτύπημα μοιάζει να πονάει. Κάθε γροθιά έχει βάρος. Κάθε πτώση κάνει τον θεατή να μορφάζει από τον καναπέ του.

Ο πρωταγωνιστής Iko Uwais ανακαλύφθηκε από τον ίδιο τον Εvans ενώ έκανε προπόνηση. Τόσο εκείνος όσο και οι υπόλοιποι μαχητές αξιοποιούν την πολεμική τέχνη Silat με τρόπο που οι περισσότεροι δυτικοί θεατές δεν είχαν ξαναδεί. Οι χορογραφίες δεν μοιάζουν στημένες, μοιάζουν με κατάσταση όπου οι ανθρωποι προσπαθούν πραγματικά να επιβιώσουν. Και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά.

Σε πολλές ταινίες δράσης βλέπεις ηθοποιούς να ανταλλάσσουν κινήσεις. Στο The Raid βλέπεις ανθρώπους να αλληλοεξοντώνονται.

Η κληρονομιά που άφησε

Αν σήμερα βλέπεις ταινίες όπως το John Wick και αναγνωρίζεις πιο ρεαλιστικές χορογραφίες, μεγαλύτερης διάρκειας πλάνα και μια εμμονή στη λεπτομέρεια της δράσης, οφείλεις ένα μέρος αυτής της εξέλιξης στο The Raid.

Πολλοί δημιουργοί παραδέχθηκαν ότι επηρεάστηκαν από το φιλμ του Evans. Το Χόλιγουντ κατάλαβε ξανά ότι η καλή δράση δεν χρειάζεται απαραίτητα μεγαλύτερο προϋπολογισμό. Χρειάζεται καλύτερη εκτέλεση. Και κάπως έτσι, μια ταινία από την Ινδονησία κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς για ολόκληρο το είδος.

Σήμερα, δεκαπέντε χρόνια μετά, το The Raid παραμένει το απόλυτο τεστ για κάθε φίλο των action movies. Αν κάποιος ισχυρίζεται ότι λατρεύει τις ταινίες δράσης αλλά δεν έχει δει το The Raid, έχει μπροστά του μια εμπειρία που δύσκολα θα ξεχάσει.

Γιατί υπάρχουν καλές σκηνές μάχης. Υπάρχουν εξαιρετικές σκηνές μάχης. Και μετά υπάρχει το The Raid, μια ταινία που πήρε το βρωμόξυλο, το κλείδωσε σε μια πολυκατοικία και το μετέτρεψε σε τέχνη.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr