Οι περισσότερες αστυνομικές σειρές έχουν μάθει να μας κρατούν μπροστά στην οθόνη με ένα έγκλημα που πρέπει να λυθεί. Ένας δολοφόνος, μια έρευνα, μερικά στοιχεία που αρχικά δεν βγάζουν νόημα και ένας ντετέκτιβ που αργά ή γρήγορα θα καταφέρει να τα ενώσει. Το Southland δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ ιδιαίτερα για αυτή τη συνταγή. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στην αμερικανική τηλεόραση, το 2009, ενδιαφερόταν περισσότερο για τους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στο περιπολικό παρά για εκείνους που καταλήγουν με χειροπέδες στο πίσω κάθισμά του.
Η σειρά βρίσκεται πλέον στο Netflix και αυτή είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να ανακαλύψει ένα νέο κοινό ένα από τα καλύτερα και, ταυτόχρονα, πιο παραγνωρισμένα cop dramas των τελευταίων δύο δεκαετιών. Το Southland δεν απέκτησε ποτέ το σχεδόν μυθικό status του The Wire, δεν έγινε τηλεοπτικό φαινόμενο όπως το True Detective και δεν είχε την εκρηκτική, διεφθαρμένη ενέργεια του The Shield. Κατάφερε όμως κάτι που ελάχιστες σειρές του είδους πέτυχαν τόσο καλά. Nα μεταφέρει στην οθόνη την καθημερινότητα της αστυνομικής δουλειάς με τρόπο που συχνά μοιάζει περισσότερο με ντοκιμαντέρ παρά με τηλεοπτική μυθοπλασία.
Μέσα στο περιπολικό του LAPD
Η είσοδός μας σε αυτόν τον κόσμο γίνεται αρχικά μέσα από τον Ben Sherman του Ben McKenzie, έναν νεαρό αστυνομικό που ξεκινά τη ζωή του στους δρόμους του Λος Άντζελες έχοντας δίπλα του τον πολύ πιο έμπειρο John Cooper, τον οποίο υποδύεται εξαιρετικά ο Michael Cudlitz. Η σχέση τους δίνει στο Southland έναν ιδανικό τρόπο να μας εξηγήσει τους άγραφους κανόνες της δουλειάς χωρίς να χρειάζεται να μας τους αφηγηθεί. Ο Sherman μαθαίνει όπως θα μάθαινε ένας πραγματικός rookie. Kάνοντας λάθη, ακούγοντας, παρατηρώντας και ανακαλύπτοντας ότι λίγα πράγματα είναι τόσο ξεκάθαρα όσο φαίνονται όταν τα βλέπεις από την ασφάλεια του σπιτιού σου.
Γύρω τους αναπτύσσεται σταδιακά ένα σύνολο χαρακτήρων που επιτρέπει στη σειρά να κινηθεί σε διαφορετικές πλευρές της αστυνομίας του Λος Άντζελες. Ανάμεσά τους βρίσκεται η Lydia Adams της εξαιρετικής Regina King, αλλά το Southland αποφεύγει συστηματικά να μετατρέψει οποιονδήποτε από αυτούς σε τηλεοπτικό υπερήρωα. Οι αστυνομικοί του φοβούνται, θυμώνουν, κάνουν λάθη και παίρνουν κακές αποφάσεις. Κουβαλούν τα προβλήματα της προσωπικής τους ζωής στη δουλειά και, ακόμη περισσότερο, κουβαλούν όσα βλέπουν στη δουλειά πίσω στο σπίτι.
Αυτό ακριβώς κάνει τη σειρά να μοιάζει τόσο διαφορετική. Ένα επεισόδιο μπορεί να ξεκινήσει με μια φαινομενικά ασήμαντη κλήση και να οδηγηθεί ξαφνικά σε μια κατάσταση ακραίας βίας, χωρίς το σενάριο να σου έχει δώσει προηγουμένως κάποιο σημάδι ότι πρέπει να προετοιμαστείς. Η κάμερα βρίσκεται κοντά στους χαρακτήρες, η φωτογραφία έχει μια ωμή, σχεδόν ντοκιμαντερίστικη αίσθηση και το Λος Άντζελες δεν χρησιμοποιείται ως ένα όμορφο background. Είναι κομμάτι της ιστορίας, μια τεράστια πόλη όπου ο πλούτος, η φτώχεια, οι συμμορίες και η καθημερινή κανονικότητα μπορούν να απέχουν μεταξύ τους μόλις μερικά τετράγωνα.
Διαβάστε Επίσης
Δεν είναι σειρά για εγκλήματα, αλλά για αστυνομικούς
Αυτός είναι ίσως και ο βασικός λόγος που το Southland παραμένει τόσο δυνατό περισσότερα από 15 χρόνια μετά την πρεμιέρα του. Δεν χρειάζεται έναν ιδιοφυή serial killer ούτε κάποιο τεράστιο μυστήριο που θα απλωθεί σε ολόκληρη τη σεζόν. Η ένταση βρίσκεται στην ίδια τη δουλειά και κυρίως στην αβεβαιότητά της. Κανείς δεν γνωρίζει τι βρίσκεται πίσω από την πόρτα ενός σπιτιού, ποιος κάθεται μέσα στο αυτοκίνητο που μόλις σταμάτησε ή πώς μπορεί να εξελιχθεί μια συνηθισμένη κλήση μέσα στα επόμενα τριάντα δευτερόλεπτα.
Όσο περνούν οι σεζόν, μάλιστα, γίνεται σαφές ότι η πραγματική ιστορία δεν αφορά τόσο το πώς λειτουργεί η αστυνομία όσο το τι μπορεί να κάνει αυτή η δουλειά στους ανθρώπους που την υπηρετούν. Ο Cooper, ο Sherman, η Adams και οι υπόλοιποι χαρακτήρες έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με καταστάσεις που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα δουν ποτέ στη ζωή τους. Η σειρά παρακολουθεί πώς αυτή η συνεχής έκθεση στη βία, στον φόβο και στην ανθρώπινη δυστυχία επηρεάζει τις σχέσεις, τις αποφάσεις και τελικά την προσωπικότητά τους.
Και εδώ το Southland γίνεται πολύ περισσότερο από ακόμη μία αστυνομική σειρά. Δεν ενδιαφέρεται να αποφασίσει αν οι χαρακτήρες του είναι "καλοί" ή "κακοί" αστυνομικοί ούτε προσπαθεί διαρκώς να τους δικαιολογήσει. Τους αντιμετωπίζει ως ανθρώπους μέσα σε ένα επάγγελμα που μπορεί σταδιακά να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν ολόκληρο τον κόσμο. Η δουλειά δεν τελειώνει απαραίτητα όταν ολοκληρώνεται η βάρδια, γιατί κάποια πράγματα μπαίνουν μαζί σου στο περιπολικό και επιστρέφουν μαζί σου στο σπίτι.
Με πέντε σεζόν και 43 επεισόδια, το Southland δεν είναι μεγάλη δέσμευση με τα σημερινά τηλεοπτικά δεδομένα. Είναι όμως αρκετό για να παρακολουθήσεις τους χαρακτήρες του να εξελίσσονται, να φθείρονται και σε ορισμένες περιπτώσεις να μετατρέπονται σε ανθρώπους πολύ διαφορετικούς από εκείνους που γνώρισες στην αρχή. Και τώρα που βρίσκεται στο Netflix, είναι η κατάλληλη στιγμή να ανακαλύψουμε ξανά μια σειρά που δεν χρειάστηκε ποτέ εντυπωσιακά τεχνάσματα για να δημιουργήσει αγωνία.
Της αρκούσαν οι δρόμοι του Λος Άντζελες, ένα περιπολικό και δύο αστυνομικοί που ποτέ δεν ήξεραν πραγματικά τι τους περίμενε στην επόμενη γωνία.
