Το Lanterns είχε εξαρχής ένα δύσκολο στοίχημα μπροστά του. Να πάρει έναν από τους πιο "κοσμικούς" μύθους της DC και αντί να τον μετατρέψει σε ένα ακόμη υπερθέαμα από CGI, εξωγήινους κόσμους και διαστημικές μάχες, να τον προσγειώσει στην αμερικανική ενδοχώρα. Μετά το πρώτο επεισόδιο, μπορούμε τουλάχιστον να πούμε ότι το ρίσκο άξιζε.
Οι Hal Jordan και John Stewart, τους οποίους υποδύονται οι Kyle Chandler και Aaron Pierre αντίστοιχα, δεν παρουσιάζονται τόσο ως superheroes όσο ως δύο αστυνομικοί που έχουν την ατυχία να διαθέτουν ένα από τα ισχυρότερα όπλα του σύμπαντος. Μια βίαιη υπόθεση με πιθανή εξωγήινη προέλευση τους οδηγεί στη Nebraska και από εκεί το Lanterns αρχίζει να ξεδιπλώνει το πραγματικό του πρόσωπο. Αστυνομικό μυστήριο, αμερικανικό noir και buddy drama, με το υπερηρωικό στοιχείο να υπάρχει συνεχώς στο φόντο.
Ο Green Lantern συναντά το True Detective
Οι συγκρίσεις με το True Detective ήταν αναπόφευκτες ήδη πριν από την πρεμιέρα. Βλέποντας όμως το επεισόδιο, καταλαβαίνεις ότι δεν επρόκειτο απλώς για ένα έξυπνο marketing pitch. Η επαρχιακή Αμερική, οι άδειοι δρόμοι, οι άνθρωποι που φαίνεται να γνωρίζουν περισσότερα από όσα λένε και η αίσθηση ότι κάτω από την επιφάνεια υπάρχει κάτι πολύ μεγαλύτερο δημιουργούν ένα σύμπαν που απέχει έτη φωτός από το αποτυχημένο Green Lantern του 2011.
Το μεγαλύτερο όπλο, ωστόσο, είναι οι δύο πρωταγωνιστές. Ο Kyle Chandler δίνει στον Hal Jordan τη φθορά ενός ανθρώπου που έχει δει πάρα πολλά και δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να αποδείξει ότι είναι ήρωας. Ο Aaron Pierre, από την άλλη, έχει τη φυσική παρουσία που απαιτεί ο John Stewart, αλλά αποφεύγει να τον μετατρέψει σε έναν μονοδιάστατο "σκληρό". Η μεταξύ τους σχέση είναι ήδη το πραγματικό κέντρο της σειράς: παλιός και νέος, ένστικτο και πειθαρχία, δύο άντρες που δεν είναι βέβαιο ότι συμπαθούν ο ένας τον άλλον, αλλά πρέπει να συνεργαστούν. Η χημεία Chandler και Pierre έχει ήδη ξεχωρίσει ως ένα από τα δυνατά στοιχεία της σειράς.
Το Lanterns δεν βιάζεται. Και αυτό πιθανότατα θα ενοχλήσει όσους περίμεναν έναν Green Lantern να δημιουργεί τεράστια πράσινα όπλα κάθε πέντε λεπτά. Το πρώτο επεισόδιο ενδιαφέρεται περισσότερο να δημιουργήσει ατμόσφαιρα, χαρακτήρες και ερωτήματα παρά να επιδείξει τις δυνάμεις των ηρώων του.
Και μετά έρχεται το τέλος
Χωρίς να αποκαλύψουμε τι ακριβώς συμβαίνει, η τελευταία πράξη κάνει μια εξαιρετικά τολμηρή αφηγηματική επιλογή, η οποία αλλάζει σχεδόν αμέσως τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ιστορία που μόλις ξεκίνησε. Δεν είναι απλώς cliffhanger. Είναι δήλωση προθέσεων.
Με ένα επεισόδιο φυσικά δεν μπορείς να ξέρεις αν το Lanterns θα γίνει το True Detective του DC Universe. Μπορείς όμως να πεις κάτι πιο σημαντικό: για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, ο Green Lantern μοιάζει πραγματικά μυστηριώδης, επικίνδυνος και ενδιαφέρων.
