Ο Μπραντ Πιτ αποκαλύπτει τις τέσσερις ταινίες που σημάδεψαν τη ζωή του

Από τον Τζακ Νίκολσον στη "Φωλιά του Κούκου" μέχρι τον Αλ Πατσίνο στη "Σκυλίσια μέρα", ο Μπραντ Πιτ αποκαλύπτει τις κινηματογραφικές ερμηνείες που τον σημάδεψαν.

Πρόσθεσε το esquire ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Ο Μπραντ Πιτ έχει υποδυθεί μερικούς από τους πιο αξιομνημόνευτους χαρακτήρες του σύγχρονου κινηματογράφου, με τον Tyler Durden από το Fight Club να αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα. Ωστόσο, ο ηθοποιός αναγνωρίζει και την επιρροή άλλων ερμηνευτών και κινηματογραφικών χαρακτήρων, που διαμόρφωσαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το σινεμά και την υποκριτική.

Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας πρεμιέρας του The Further Mis-Adventures of Cliff Booth στο Λος Άντζελες, ο Πιτ παραχώρησε συνέντευξη στο Complex, όπου του ζητήθηκε να κατονομάσει τέσσερις κινηματογραφικούς χαρακτήρες που επηρέασαν τη ζωή του. Παρότι παραδέχτηκε ότι ήταν δύσκολο να περιοριστεί σε τέσσερις επιλογές, τελικά αποκάλυψε μερικά από τα σημαντικότερα κινηματογραφικά του πρότυπα.

Μπραντ Πιτ: Οι ταινίες που σημάδεψαν τη ζωή του

Η πρώτη του επιλογή ήταν ο Randle McMurphy, ο χαρακτήρας που υποδύθηκε ο Τζακ Νίκολσον στη "Φωλιά του Κούκου" (One Flew Over the Cuckoo’s Nest, 1975). Η ιστορία του αντισυμβατικού κατάδικου που αψηφά τους κανόνες ενός ψυχιατρικού ιδρύματος άφησε έντονο αποτύπωμα στον ηθοποιό.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στον Bob Woodward, τον οποίο υποδύθηκε ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ στην ταινία "Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου" (All the President’s Men, 1976), αλλά και στον Carl Bernstein, τον δημοσιογράφο που ενσάρκωσε ο Ντάστιν Χόφμαν στην ίδια ταινία. Το πολιτικό θρίλερ παρακολουθεί την έρευνα των δύο δημοσιογράφων γύρω από το σκάνδαλο Watergate και συγκαταλέγεται στις πλέον αναγνωρισμένες κινηματογραφικές παραγωγές της δεκαετίας του ’70.

Η τρίτη του επιλογή ήταν ο στρατηγός Jack D. Ripper, τον οποίο υποδύθηκε ο Στέρλινγκ Χέιντεν στο Dr. Strangelove (1964), τη μαύρη κωμωδία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ με επίκεντρο την απειλή ενός πυρηνικού πολέμου.

Τέλος, ο Πιτ επέλεξε τον Sonny Wortzik, τον χαρακτήρα του Αλ Πατσίνο στη "Σκυλίσια μέρα" (Dog Day Afternoon, 1975), μια ταινία εμπνευσμένη από την πραγματική ληστεία τράπεζας που σημειώθηκε στο Μπρούκλιν το 1972.

Διαβάστε Επίσης

Οι επιλογές του συγκεντρώνουν αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους ερμηνείες: από το αντισυμβατικό πνεύμα του Νίκολσον και την εκρηκτική ένταση του Πατσίνο μέχρι τους δημοσιογράφους που ενσάρκωσαν ο Ρέντφορντ και ο Χόφμαν. Πρόκειται για χαρακτήρες που αναδεικνύουν τη δύναμη μιας ερμηνείας να ξεπερνά τα όρια της μεγάλης οθόνης και να παραμένει χαραγμένη στη μνήμη του κοινού.

Ο Μπραντ Πιτ ταυτίζεται και με τον Cliff Booth

Η επιρροή του κινηματογράφου δεν σταματά στους χαρακτήρες που θαυμάζει ο Μπραντ Πιτ. Ο ίδιος έχει ενσαρκώσει χαρακτήρες που εξελίχθηκαν σε πρότυπα για άλλες γενιές, όπως ο Tyler Durden στο Fight Club (1999).

Τώρα, με το The Further Mis-Adventures of Cliff Booth, επιστρέφει σε έναν ρόλο που συνδέεται άμεσα με το κινηματογραφικό σύμπαν του Κουέντιν Ταραντίνο.

Κατά τη διάρκεια της ίδιας συνέντευξης στο Complex, ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι μοιράζεται ένα κοινό χαρακτηριστικό με τον Cliff Booth: τον τρόπο με τον οποίο αναλύει τις ταινίες. Ο χαρακτήρας είναι ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στις κινηματογραφικές παραγωγές που παρακολουθεί, δίνοντας σημασία ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια κάθε σκηνής.

Όταν ρωτήθηκε αν μοιάζει στον χαρακτήρα του ως προς αυτό, ο Πιτ απάντησε χωρίς περιστροφές: "Είμαι εξαιρετικά επικριτικός".

Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, την επιρροή ορισμένων από τις σημαντικότερες ερμηνείες στην ιστορία του κινηματογράφου, ο Μπραντ Πιτ καθιστά σαφές ότι η δική του σχέση με το σινεμά εκτείνεται πολύ πέρα από την παρουσία του μπροστά στην κάμερα.