Το τελευταίο τανγκό του Bernardo Bertolucci

Ο Bernardo Bertolucci υπήρξε ένας από τους πιο πολυβραβευμένους Ιταλούς σκηνοθέτες και ένας μεγάλος "δάσκαλος" του κινηματογράφου, που βραβεύτηκε το 2011 με τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών. Το νήμα της 77χρονης ζωής του κόπηκε στις 26 Νοεμβρίου του 2018, καθώς ήταν καταβεβλημένος από πολλά προβλήματα υγείας - έπασχε από καρκίνο και ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι για πάνω από μία δεκαετία, μετά από ανεπιτυχή εγχείρηση κήλης δίσκου στην οποία είχε υποβληθεί το 2013.

Γεννημένος στην Πάρμα της Ιταλίας στις 16 Μαρτίου του 1941, υπήρξε γιος του ποιητή Giuseppe Bertolucci. Αρχικά ακολούθησε την επαγγελματική διαδρομή του πατέρα του και διακρίθηκε με αρκετά βραβεία λογοτεχνίας, προτού γνωρίσει τον Pier Paolo Pasolini, καλό φίλο του πατέρα του, και τον μυήσει στα μυστικά της 7ης Τέχνης, από το ρόλο του βοηθού σκηνοθέτη. Ανάμεσα στις γνωστότερες ταινίες του είναι "Ο Κονφορμίστας" και το αμφιλεγόμενο και πολυσυζητημένο "Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι", που μαζί με τα ακόλουθα φιλμ αποτελούν την κινηματογραφική παρακαταθήκη του.

Ο Κονφορμίστας (1970)

Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Alberto Moravia που διασκεύασε ο ίδιος ο Bertolucci, το πολιτικό αυτό δράμα με κεντρικό θέμα του την ψυχολογία του φασισμού, εκτυλίσσεται στη δεκαετία του 1930 και του 1940. Πρωταγωνιστής είναι ο Marcello Clerici ένας γραφειοκράτης που αποδέχεται την αποστολή της φασιστικής μυστικής αστυνομίας του Mussolini για να εκτελέσει τον πάλαι ποτέ καθηγητή και μέντορά του στο Παρίσι.

Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι (1972)

Ένας χήρος Αμερικανός ταξιδεύει στο Παρίσι και συνάπτει ερωτικές σχέσεις με μία νεαρή Παριζιάνα. Αναμφίβολα, "Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι" είναι η πιο γνωστή ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη, αλλά και η πιο λογοκριμένη -λόγω των βίαιων σεξουαλικών σκηνών- και πιο πολυσυζητημένη για την περίφημη σκηνή με το βούτυρο. Η Schneider ήταν τότε μόλις 19 ετών και όπως η ίδια έχει δηλώσει τραυματίστηκε ψυχολογικά από τα γυρίσματα της ταινίας, καθώς τόσο ο Bertolucci όσο και ο Brando συμφώνησαν να γυρίσουν τη σκηνή του βιασμού χωρίς να την ενημερώσουν για όλες τις λεπτομέρειες. "Η σκηνή με το βούτυρο ήταν μία ιδέα που είχαμε με τον Brando, το πρωί πριν το γύρισμα... Ήμουν, με κάποιον τρόπο, τραγικός προς την Maria, γιατί δεν της είπα τι πρόκειται να συμβεί. Ήθελα την αντίδρασή της ως κορίτσι και όχι ως ηθοποιό. Ήθελα να αντιδράσει ταπεινωμένη. Νομίζω μίσησε και εμένα και τον Marlon επειδή δεν της το είπαμε", είχε εξομολογηθεί ο σκηνοθέτης σε συνέντευξή του το 2013.

1900 (1976)

Robert De Niro και Gérard Depardieu δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας στο κοινωνικοπολιτικό δράμα του Bertolucci, μία ταινία – ποταμός που αφηγείται την πορεία, μέσα από τις πρώτες πέντε δεκαετίες του 20ού αιώνα, της ιταλικής αγροτιάς και συγκεκριμένα των χωρικών της μεγάλης πεδινής περιοχής της Εμίλια.

Ο τελευταίος Αυτοκράτορας (1987)

Βιογραφικό φιλμ για τη ζωή του Puyi, του τελευταίου αυτοκράτορα της Κίνας, από την άνοδό του στον θρόνο, όταν ήταν μικρό αγόρι, μέχρι τη φυλάκισή του από τους Κινέζους κομμουνιστές. "Ο τελευταίος Αυτοκράτορας" υπήρξε η πρώτη ταινία για την οποία η κινεζική κυβέρνηση επέτρεψε στους παραγωγούς να πραγματοποιήσουν γυρίσματα στην Απαγορευμένη Πόλη της Κίνας. Κέρδισε εννέα συνολικά Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Καλύτερης Ταινίας και της Σκηνοθεσίας.

Οι Ονειροπόλοι (2003)

Με φόντο την ταραχώδη πολιτική περίοδο των γεγονότων της άνοιξης του '68 στην Γαλλία και βασισμένος στο μυθιστόρημα του Gilbert Adair, The Holy Innocents, ο Bertolucci διηγείται μία ιστορία εσωτερικής ανακάλυψης με τρεις φοιτητές να ανακαλύπτουν τα όριά τους και να πειραματίζονται με τη σεξουαλικότητά τους.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr