Οι κραυγές που βγάζεις όταν γυμνάζεσαι βελτιώνουν σημαντικά την προπόνησή σου

Πόσες φορές δεν έχεις βρεθεί έτοιμος να βρίσεις ότι υπάρχει, την στιγμή που ολοκληρώνεις τις τελευταίες επαναλήψεις από μια σειρά σκληρών σετ με μια βαριά μπάρα στην πλάτη; Απλά, σφιγγόσουν να κρατήσεις τα προσχήματα, σεβόμενος τους καλούς τρόπους κοινωνικής συμπεριφοράς. Λοιπόν, τώρα μαθαίνουμε ότι αυτή η -κατά τα άλλα, κακή- συνήθεια, ίσως έχει θετικό αντίκτυπο στις επιδόσεις των προπονήσεών σου. Το επιβεβαιώνει κοινή μελέτη των πανεπιστημίων Keele και Long Island, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal Psychology of Sport and Exercise.

Η εξήγηση αυτής της περίεργης αιτιότητας έγκειται στον εγκέφαλο, εξηγούν οι ειδικοί. "Γνωρίζουμε από παλαιότερες έρευνες ότι οι βλαστήμιες έχουν ορμητήριο συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, που δεν σχετίζονται με τους νευρώνες επεξεργασίας της ομιλίας", αναφέρουν οι επιστήμονες, "και πως το πιθανότερο είναι ότι οι άσχημες λέξεις και οι ζωώδεις φωνασκίες κατά την άθληση, ενεργοποιούν εκείνους τους νευρώνες μέσω της πλημμυρίδας ποσοτήτων αδρεναλίνης, η οποία τις επηρεάζει ασυναίσθητα".

Για να καταλήξουν σε αυτό το συμπέρασμα, οι μελετητές πειραματίστηκαν επί μήνες πάνω σε γυμναζόμενους, χωρίζοντάς τους σε δυο ομάδες. Οι μισοί αφέθηκαν ελεύθεροι να ξεστομίζουν κραυγές και βρισιές ενώ εκτελούσαν πολύ δυναμικές ασκήσεις, ενώ οι άλλοι μισοί υποχρεώθηκαν να σφίγγουν τα δόντια χωρίς να κάνουν τον παραμικρό ηχηρό θόρυβο από το στόμα. Το αποτέλεσμα ήταν απίστευτο: εκείνοι που εξέφραζαν ελεύθερα και αυθόρμητα βρισιές, αύξησαν πάνω από 4,6% την ικανότητά τους να ολοκληρώσουν μια σκληρή προπόνηση με βάρη. Ταυτόχρονα, σε μια παράλληλη δοκιμασία αερόβιας δοκιμασίας (στατικό ποδήλατο για 45 λεπτά), όσοι βλαστημούσαν στις τελευταίες εξαντλητικές πεταλιές, βελτίωσαν την επίδοσή τους κατά 8%.

Οι βλαστήμιες κατά την προπόνηση, μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην καλύτερη διαχείριση του πόνου

Αυτό ήταν ένα άλλο σημαντικό από όλα τα ευρήματα της μελέτης, δίνοντας την απάντηση γιατί βρίζουμε άσχημα κάθε φορά που παθαίνουμε ένα ατύχημα - από κάψιμο του χεριού στο μαγείρεμα και το κατά λάθος χτύπημα ενός δαχτύλου με σφυρί, φυσικά και όταν αισθανθούμε το 20κιλο βάρος μιας μπάρας να πέφτει με σφοδρότητα πάνω στα δάχτυλα των ποδιών. Για να το επιβεβαιώσουν, οι ερευνητές κάλεσαν τους συμμετέχοντες στο πείραμα να βυθίσουν τα χέρια τους σε μπολ γεμάτο παγάκια επί 30 δευτερόλεπτα και να αναλύσουν την ανοχή στον πόνο. Ξανά, εκείνοι που σκυλόβριζαν ενώ σφάδαζαν από τον οξύ πόνο, μπορούσαν να διαχειριστούν καλύτερα τη διαδικασία, συγκριτικά με όσους δεν έβριζαν - και οι οποίοι έβγαλαν τα χέρια τους από το μπολ σχεδόν μετά από 15 δευτερόλεπτα.

Όπως αναφέρει η μελέτη, οι κραυγές και οι βρισιές κατάφεραν να αυξήσουν την ανοχή στον πόνο, στέλνοντας ισχυρά σημάδια στον εγκέφαλο να υπομείνει μέχρι το τέλος. "Όταν ένας άντρας βρίσκεται σε στιγμές σκληρής μάχης για επιβίωση, νίκη και περηφάνια -όπως σε έναν πόλεμο- οι βωμολοχίες εκφράζουν την αντίσταση του ψυχικού του κόσμου απέναντι στο φόβο, τον πόνο και την ήττα. Ομοίως, η χρήση πολύ βρόμικων λέξεων στην κορυφή της επίδοσης σε μια σκληρή προπόνηση, όπου απαιτείται μυϊκή δύναμη και ξαφνική έκρηξη δύναμης ή ταχύτητας, όντως φαίνεται να είναι χρήσιμη στην μείωση κάθε οδυνηρής αίσθησης", καταλήγει η αναφορά των επιστημόνων.  

Από: Esquire ES

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr