Σήκωνε το δεξί χέρι ψηλά -ή και τα δύο πολλές φορές- και άρχιζε να τρέχει. Αυτό ήταν όλο. Κανένα χορευτικό, καμία χορογραφία, κανένα μήνυμα στην κάμερα. Ο πανηγυρισμός του Alan Shearer ήταν τόσο απλός όσο και το ποδόσφαιρό του. Η μπάλα είχε καταλήξει στα δίχτυα, η δουλειά είχε γίνει και μπορούσε να ξεκινήσει πάλι από την αρχή.
Σε μια Premier League που μέσα σε τρεις δεκαετίες μεταμορφώθηκε από σκληρό αγγλικό πρωτάθλημα σε παγκόσμια βιομηχανία θεάματος, το όνομά του παραμένει στην κορυφή μιας λίστας που εξηγεί σχεδόν τα πάντα: 260 γκολ. Κανείς δεν έχει πετύχει περισσότερα στην ιστορία της διοργάνωσης.
Ο Shearer, όμως, δεν ήταν μόνο αριθμοί. Ήταν ίσως η καθαρότερη εκδοχή του κλασικού number 9 που γέννησε το αγγλικό ποδόσφαιρο.
Όταν η Blackburn τόλμησε να τα βάλει με τη United
Γεννημένος στο Newcastle το 1970, ο Shearer έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Southampton το 1988 και χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να δείξει τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Στην πρώτη του συμμετοχή ως βασικός στο πρωτάθλημα πέτυχε χατ-τρικ απέναντι στην Arsenal.
Το πραγματικό άλμα ήρθε το 1992, όταν η Blackburn Rovers πλήρωσε ποσό-ρεκόρ για το αγγλικό ποδόσφαιρο ώστε να τον αποκτήσει. Ο Jack Walker είχε αποφασίσει να μετατρέψει την ομάδα της γενέτειράς του σε πρωταγωνίστρια και ο Shearer έγινε το σημαντικότερο κομμάτι του σχεδίου.
Τη σεζόν 1994/95 πέτυχε 34 γκολ σε 42 αγώνες πρωταθλήματος και η Blackburn έκανε αυτό που έμοιαζε σχεδόν αδύνατο. Πήρε την Premier League από τη Manchester United του Alex Ferguson. Ήταν το μοναδικό πρωτάθλημα της καριέρας του. Αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν το κέρδισε με τον δυσκολότερο τρόπο.
Το καλοκαίρι που η Αγγλία πίστεψε ξανά
Το Euro '96 παραμένει μία από τις μεγάλες συλλογικές αναμνήσεις του αγγλικού ποδοσφαίρου. Η διοργάνωση έγινε στην Αγγλία, το Wembley ξαναβρήκε τη φωνή του και το "Football's Coming Home" έγινε κάτι περισσότερο από τραγούδι. Στην κορυφή της επίθεσης βρισκόταν ο Shearer.
Πριν από τη διοργάνωση είχε περάσει περίπου δύο χρόνια χωρίς γκολ με την εθνική ομάδα. Ο Terry Venables, όμως, τον εμπιστεύτηκε. Ο Shearer απάντησε με πέντε γκολ, κατέκτησε το Golden Boot και οδήγησε την Αγγλία μέχρι τα ημιτελικά, όπου η Γερμανία έβαλε τέλος στο όνειρο στα πέναλτι.
Δεν ήταν ο πιο θεαματικός ποδοσφαιριστής εκείνης της Αγγλίας. Αυτός ήταν πιθανότατα ο Paul Gascoigne. Ήταν όμως ο άνθρωπος που ήθελες μέσα στην περιοχή όταν ερχόταν η στιγμή να τελειώσει μια φάση.
Η επιλογή που καθόρισε τον μύθο του
Το καλοκαίρι του 1996 ο Shearer είχε μπροστά του μία απόφαση που σήμερα μοιάζει σχεδόν αδιανόητη. Τον ήθελε η Manchester United.
Ο Ferguson είχε ήδη δημιουργήσει μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και η μεταγραφή στο Old Trafford θα μπορούσε να γεμίσει την καριέρα του Shearer με πρωταθλήματα και ευρωπαϊκά τρόπαια. Εκείνος επέλεξε τη Newcastle United. Ήταν το παιδί της πόλης που επέστρεφε σπίτι.
Η Newcastle πλήρωσε τότε παγκόσμιο ρεκόρ μεταγραφής, περίπου 15 εκατομμύρια λίρες και ο Shearer πέρασε τα επόμενα δέκα χρόνια φορώντας την ασπρόμαυρη φανέλα. Δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα. Δεν σήκωσε ευρωπαϊκό τρόπαιο. Έφτασε σε δύο τελικούς FA Cup και τους έχασε. Από την άποψη των τίτλων, η επιλογή του μπορεί να θεωρηθεί λανθασμένη.
Από την άποψη της ποδοσφαιρικής κληρονομιάς, όμως, ήταν αυτή που τον έκανε αθάνατο στο Newcastle.
Πέτυχε 206 γκολ με τον σύλλογο, ξεπερνώντας το ιστορικό ρεκόρ του Jackie Milburn, και έγινε κάτι περισσότερο από αρχηγός ή πρώτος σκόρερ. Έγινε η προσωποποίηση της ομάδας.
Ένας επιθετικός χωρίς περιττές κινήσεις
Αν παρακολουθήσεις σήμερα τα γκολ του Shearer, θα καταλάβεις γρήγορα γιατί ήταν τόσο δύσκολο να τον αντιμετωπίσεις.
Μπορούσε να σκοράρει με το δεξί, με το αριστερό, με κεφαλιά, από το ύψος της μικρής περιοχής ή έξω από αυτή. Είχε τρομακτική δύναμη στο σουτ, εξαιρετική αίσθηση του χώρου και μπορούσε να παίξει με την πλάτη απέναντι σε στόπερ μιας εποχής που η σωματική επαφή αντιμετωπιζόταν πολύ διαφορετικά από σήμερα. Δεν προσπαθούσε να κάνει το ποδόσφαιρο πιο περίπλοκο απ' όσο ήταν.
Κέρδισε τρεις φορές το Χρυσό Παπούτσι της Premier League και ολοκλήρωσε την καριέρα του με τα περίφημα 260 γκολ. Ένα ρεκόρ που επιβιώνει από το 2006, παρά το γεγονός ότι από την Premier League έχουν περάσει έκτοτε μερικοί από τους σπουδαιότερους επιθετικούς του 21ου αιώνα. Αυτό ίσως είναι τελικά και το μεγαλύτερο παράσημό του.
Ο Alan Shearer ανήκει σε μια διαφορετική ποδοσφαιρική εποχή. Μια εποχή με λασπωμένα γήπεδα, βαριά τάκλιν, φαρδιές φανέλες και επιθετικούς που κρίνονταν πρωτίστως από έναν αριθμό. Τα γκολ. 260 και το δεξί χέρι ψηλά.
