Όσα έμαθε η ζωή στον Stephen King

To 1974, ένας άγνωστος τότε -27χρονος- συγγραφέας, με το όνομα Stephen King, εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, το οποίο ονομαζόταν Carrie. Ήταν ένα μυθιστόρημα που αφηγούνταν την ιστορία μιας έφηβης, η οποία υπέστη εκφοβισμό στο σχολείο της και αποφάσισε να πάρει βίαιη εκδίκηση από τους συμμαθητές της.

Εβδομήντα έξι βιβλία αργότερα, ο King είναι πιθανώς ο πιο διάσημος συγγραφέας στην Αμερική, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Μέσα από αιματοβαμμένα μυθιστορήματα, όπως το It, το Pet Sematary και το The Shining, ο συγγραφέας έχει κατακτήσει τη θέση του ως ο αδιαμφισβήτητος "δάσκαλος" της μυθοπλασίας τρόμου. Με περισσότερα από 350 εκατομμύρια αντίτυπα να έχουν πουληθεί και πολλά από τα βιβλία του να έχουν μεταφερθεί στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη (μερικές φορές και σε πολλαπλές διασκευές), η σκοτεινή φαντασία του King αποτελεί κυρίαρχη δύναμη στη λογοτεχνική κουλτούρα του τρόμου και όχι μόνο.

Σήμερα, εξακολουθεί να γράφει με γοργούς ρυθμούς από το σπίτι του στο Μπάνγκορ του Μέιν. Το τελευταίο του βιβλίο, You Like It Darker, βρίσκεται ήδη στα βιβλιοπωλεία.

Τα μαθήματα ζωής του Stephen King

>Η φήμη είναι μεγάλος μπελάς. Όσο μεγαλώνεις, τόσο πιο πολύ σε πονάει. Αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι αυτό έρχεται πακέτο. Είναι απλά μέρος αυτού που κάνεις.

>Υπάρχει ένα παλιό ισπανικό ρητό: "Ο Θεός λέει, 'πάρε αυτό που θέλεις και πλήρωσε γι' αυτό'". Αυτό ισχύει και για το να είσαι διάσημος.

>Ήξερα πολλά όταν ήμουν δεκαεπτά χρονών. Αλλά από τότε, είναι μια συνεχής διαδικασία φθοράς.

>Δεν μπορείς να θεωρείς τη συγγραφή ως μια ενήλικη ενασχόληση ή κάτι σημαντικό. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να μετατραπείς σε αεριτζή και να αρχίσεις να πιστεύεις ότι είσαι πραγματικά γαμημένα σημαντικός. Δεν είσαι. Απλά κάνεις τη δουλειά σου.

>Πρέπει να δουλεύω κάθε μέρα, γιατί πρέπει να το κρατάω "φρέσκο". Αν πάρεις μερικές μέρες άδεια, όλα αρχίζουν να φαίνονται κάπως κακόγουστα, σαν μια παλιά αφίσα προεκλογικής εκστρατείας, που βρέχεται στη βροχή.

>Δεν δουλεύει πάντα. Έχω ιστορίες που προσκρούουν σε τοίχο. Είναι στο δεξί συρτάρι του γραφείου μου. Δεν κοιτάζω εκεί μέσα.

>Αν είναι μια καλή κριτική, μπορεί να απορριφθεί. Αν είναι κακή κριτική, τότε είναι κάτι που σου γίνεται εμμονή.

>Το σημαντικό πράγμα σχετικά με την αποτυχία είναι ότι πρέπει πάντα να είναι μια εμπειρία μάθησης.

>Όταν έχω μια καλή ιδέα, απλά το ξέρω. Είναι σαν να έχεις ετοιμάσει ένα μάτσο γυάλινα ποτήρια και να τα χτυπάς με ένα κουτάλι. Κλαρκ, κλαρκ, κλαρκ. Και τότε ένα κάνει ντινγκ.

>Σε κάθε γάμο, αφού φύγει η λάμψη, τότε αρχίζεις τη σοβαρή δουλειά του χτισίματος μιας σχέσης.

>Μην αγνοείς τον θυμό σου. Όλα αυτά ακούγονται σαν κοινοτοπίες. Γίνονται κοινοτοπίες για κάποιο λόγο.

>Να είστε εκεί για τα παιδιά σας. Πείτε ναι. Πείτε ναι όσο περισσότερο μπορείτε.

>Τι θα έλεγα στον εικοσάχρονο εαυτό μου; Μείνε μακριά από την πρέζα και μείνε μακριά από το ποτό. Γιατί έχεις την τάση να το παρατραβάς.

>Βρίσκομαι σε ανάρρωση μέρα με τη μέρα εδώ και πολύ καιρό. Το μόνο που ξέρω είναι τι λειτουργεί για μένα: να μένω μακριά από το διάδρομο με το κρασί στο Publix.

>Λένε ότι δεν πας σε μπουρδέλο για να ακούσεις τον πιανίστα, και αν τριγυρνάς στο κουρείο, αργά ή γρήγορα θα κουρευτείς. Έτσι προσπαθώ να μείνω μακριά από τους πειρασμούς.

>Μου αρέσει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου. Μου αρέσει να πηγαίνω βόλτες. Μου αρέσει ο κόσμος γενικά.

>Το δέκα τοις εκατό των tweets μου είναι πολιτικά, επειδή κάθε τόσο, εκνευρίζομαι με κάτι. Δεν αλλάζει η γνώμη κανενός, αλλά είναι καλό να μπορείς να το λες. Στις συνεδριάσεις που πηγαίνω, λέμε: "Πρέπει να διεκδικήσεις την καρέκλα σου". Μερικές φορές αισθάνομαι ότι, ναι, πρέπει να διεκδικήσω την καρέκλα μου.

>Υπάρχει αυτό το ρητό που λέει ότι αν δεν είσαι φιλελεύθερος στην εφηβεία σου, δεν έχεις καρδιά, και αν είσαι ακόμα φιλελεύθερος στα είκοσι και τριάντα σου, δεν έχεις μυαλό.

>Νομίζω ότι, στην πραγματικότητα, αν είσαι φιλελεύθερος στην εφηβεία σου, μάλλον δεν έχεις μυαλό. Και αν δεν είσαι φιλελεύθερος όταν είσαι τριάντα και σαράντα χρονών, δεν έχεις καρδιά.

>Αν με ρωτήσετε τι έμαθα από το ατύχημά μου, αυτό θα ήταν: Πρώτον, μείνετε στο πεζοδρόμιο. Περπατούσα στην εξοχή και ο τύπος ήρθε από το λόφο και με χτύπησε.

>Εκτός από αυτό, μαθαίνεις για τον πόνο. Αλλά δεν ωφελεί σε τίποτα, γιατί ξεχνάς. Το σώμα έχει έναν τρόπο να ξεχνάει το τραύμα. Υπέφερα πολύ, και το γράψιμο με βοήθησε γιατί με πήρε μακριά. Αυτό μάλλον είναι κάτι υγιές. Δεν θέλεις να ζεις τη ζωή σου σε αμυντική στάση.

>Μπορώ να μαγειρέψω ψάρι με χίλιους διαφορετικούς τρόπους, αλλά είμαι επίσης φοβερός μάγειρας πρωινού. Φτιάχνω υπέροχη ομελέτα με τυρί.

>Θα ήθελα να είμαι γνωστός ως κάποιος που πέθανε χαρούμενος, ο οποίος έκανε τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορούσε και ήταν αξιοπρεπής με τους άλλους ανθρώπους.

>Νομίζω ότι αυτό που θα πει ο κόσμος είναι "Αυτός είναι ο τρομακτικός τύπος, ο τύπος που έγραψε τα μυθιστορήματα τρόμου". Αλλά θα ήθελα να με γνωρίζουν ως κάποιον που ήταν απλά ένας αξιοπρεπής άνθρωπος.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr