Υπάρχει μια λεπτή αλλά ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε έναν άντρα που είναι καλοντυμένος και σε έναν άντρα που απλώς δείχνει σωστός.
Ο πρώτος μπορεί να φοράει τα κατάλληλα brands, να γνωρίζει τις τάσεις, να έχει επενδύσει σε ένα εξαιρετικό σακάκι ή σε ένα ζευγάρι παπούτσια που κοστίζει όσο ένας μισθός. Ο δεύτερος μπορεί να φοράει ένα λευκό T-shirt, ένα απλό παντελόνι και sneakers. Κι όμως, όταν μπει στο δωμάτιο, κάτι πάνω του λειτουργεί. Αυτό το "κάτι" είναι ίσως η πραγματική έννοια του στιλ.
Γιατί το καλό ντύσιμο δεν είναι μαθηματικά. Δεν υπάρχει ένας συνδυασμός ρούχων που, αν τον αντιγράψεις πιστά, θα σε κάνει αυτομάτως κομψό. Μπορείς να αγοράσεις ακριβώς το ίδιο κοστούμι που είδες σε μια καμπάνια και να μη δείχνει ποτέ πάνω σου όπως στη φωτογραφία. Όχι επειδή σου λείπουν μερικά εκατοστά ύψους ή το σώμα του μοντέλου, αλλά επειδή το στιλ ξεκινά από κάτι πολύ πιο απλό. Να γνωρίζεις τι σου ταιριάζει.
Το σωστό fit κερδίζει σχεδόν πάντα
Ένα σακάκι των 120 ευρώ που εφαρμόζει σωστά στους ώμους μπορεί να δείχνει καλύτερο από ένα designer κομμάτι των 2.000 ευρώ που πέφτει λάθος πάνω σου. Το ίδιο ισχύει για ένα T-shirt, ένα τζιν ή ένα chino.
Το fit παραμένει ο σημαντικότερος και συχνά πιο παραμελημένος κανόνας του αντρικού στιλ. Και fit δεν σημαίνει απαραίτητα στενό. Σημαίνει ότι οι αναλογίες λειτουργούν πάνω στο συγκεκριμένο σώμα.
Το oversized μπορεί να δείχνει εξαιρετικό όταν είναι συνειδητή επιλογή. Μπορεί επίσης να σε κάνει να μοιάζεις σαν να δανείστηκες τα ρούχα κάποιου άλλου. Αντίστοιχα, ένα slim παντελόνι δεν σε κάνει αυτομάτως πιο κομψό επειδή αγκαλιάζει το πόδι. Το ρούχο πρέπει να υπηρετεί τον άντρα και όχι ο άντρας το ρούχο. Και κάπου εδώ εμφανίζεται ένας δεύτερος παράγοντας που συχνά ξεχνάμε: η περίσταση.
Το να εμφανιστείς με ένα άψογο three-piece suit εκεί όπου όλοι φορούν T-shirts δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κέρδισες το παιχνίδι του στιλ. Μπορεί απλώς να είσαι overdressed. Η κομψότητα έχει να κάνει και με την ικανότητα να "διαβάζεις" τον χώρο.
Το ίδιο συμβαίνει όταν πηγαίνεις σε ένα καλό εστιατόριο με αθλητικό σορτς και σαγιονάρες. Δεν υπάρχει κάποια αστυνομία μόδας που θα σε συλλάβει. Απλώς δεν δείχνεις σωστός.
Το στιλ αρχίζει όταν σταματάς να προσπαθείς τόσο πολύ
Υπάρχει μια ηλικία στην οποία οι περισσότεροι άντρες αρχίζουν να καταλαβαίνουν κάτι απελευθερωτικό. Δεν χρειάζεται κάθε outfit να κάνει δήλωση. Μερικές φορές ένα καλό Oxford πουκάμισο, ένα ίσιο παντελόνι και ένα ζευγάρι loafers είναι αρκετά. Όπως αρκετά μπορεί να είναι ένα λευκό T-shirt, ένα σκούρο τζιν και καθαρά sneakers.
Τα καλά παπούτσια, άλλωστε, μπορούν να σηκώσουν ολόκληρη την εικόνα, όπως τα λάθος μπορούν να την καταστρέψουν. Το ίδιο και οι μικρές λεπτομέρειες: το μήκος του παντελονιού, ένα καθαρό κολάρο, η ζώνη, το ρολόι, ακόμη και το πώς έχεις σηκώσει τα μανίκια σου.
Και μετά υπάρχει το grooming. Γιατί κανένα σακάκι δεν μπορεί να σώσει μια συνολικά παραμελημένη εικόνα. Μαλλιά, γένια, άρωμα, καθαρά παπούτσια και περιποιημένα χέρια αποτελούν μέρος του στιλ όσο και το ίδιο το outfit. Το σημαντικότερο, όμως, είναι να μη μοιάζεις μεταμφιεσμένος.
Στα 20 μπορείς να δοκιμάσεις σχεδόν τα πάντα και καλώς θα κάνεις. Μεγαλώνοντας, το ζητούμενο δεν είναι να αρχίσεις να ντύνεσαι "σύμφωνα με την ηλικία σου". Είναι να έχεις καταλάβει πλέον ποιος είσαι.
Ο πραγματικά κομψός άντρας δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι γνωρίζει από μόδα. Δεν χρειάζεται να φορέσει όλα τα καλά του κομμάτια ταυτόχρονα ούτε να βάλει πέντε trends στο ίδιο outfit.Ξέρει πότε κάτι είναι αρκετό.
