Μπορεί να μη μας αρέσει ιδιαίτερα ως ιδέα, αλλά οι άνθρωποι σχηματίζουν εντυπώσεις πολύ πριν προλάβουμε να τους εξηγήσουμε ποιοι είμαστε. Ο τρόπος που στεκόμαστε, το βλέμμα, οι κινήσεις και φυσικά τα ρούχα λειτουργούν σαν πληροφορίες που ο εγκέφαλος του άλλου προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει.
Το ντύσιμο, λοιπόν, δεν είναι απλώς αισθητική επιλογή. Είναι ένα είδος μη λεκτικής επικοινωνίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα καλό σακάκι σε κάνει αυτομάτως επιτυχημένο ή ότι ένα ακριβό ρολόι πείθει τους πάντες πως έχεις χρήματα. Σημαίνει ότι συγκεκριμένες επιλογές δημιουργούν προσδοκίες πριν ακόμη ανοίξεις το στόμα σου. Και συχνά αυτές οι προσδοκίες επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο θα ερμηνευτούν όσα κάνεις στη συνέχεια.
Τα ρούχα μιλούν πριν από εσένα
Όταν βλέπουμε έναν άγνωστο, έχουμε ελάχιστες πληροφορίες στη διάθεσή μας. Έτσι χρησιμοποιούμε ό,τι υπάρχει μπροστά μας: περιποίηση, στάση σώματος, έκφραση, παπούτσια, εφαρμογή των ρούχων, ακόμη και το κατά πόσο το σύνολο μοιάζει κατάλληλο για την περίσταση.
Το ενδιαφέρον είναι ότι συνήθως δεν "διαβάζουμε" την τιμή ενός ρούχου. Διαβάζουμε τη συνέπεια.
Ένας άντρας με καθαρά παπούτσια, ένα απλό παντελόνι που εφαρμόζει σωστά και ένα προσεγμένο πουκάμισο μπορεί να δημιουργήσει ισχυρότερη εντύπωση από κάποιον που φορά εμφανώς ακριβά κομμάτια τα οποία δεν δένουν μεταξύ τους.
Η λεπτομέρεια μεταφράζεται εύκολα σε κάτι μεγαλύτερο. "Προσέχει". Και από εκεί ο εγκέφαλος μπορεί να κάνει το επόμενο άλμα. Oργανωμένος, σοβαρός, αξιόπιστος, άνθρωπος που γνωρίζει πού βρίσκεται και γιατί.
Δεν είναι απαραίτητα αλήθεια. Αλλά οι πρώτες εντυπώσεις δεν είναι δικαστικές αποφάσεις. Είναι γρήγορες υποθέσεις.
Δεν έχει σημασία μόνο τι φοράς, αλλά αν σου ανήκει
Υπάρχει όμως και η αντίθετη πλευρά. Το υπερβολικά μελετημένο ντύσιμο μπορεί να στείλει λάθος μήνυμα όταν φαίνεται ξένο προς τον άνθρωπο που το φορά.
Ένα κοστούμι δεν προσδίδει αυτοπεποίθηση όταν κάποιος δείχνει ότι ασφυκτιά μέσα του. Ένα τολμηρό outfit δεν λειτουργεί όταν όλη η γλώσσα του σώματος ζητάει συγγνώμη γι' αυτό. Και κανένα logo δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άνεση.

Ίσως γι' αυτό οι πραγματικά καλοντυμένοι άντρες συχνά δεν δείχνουν ιδιαίτερα "ντυμένοι". Τα ρούχα τους μοιάζουν φυσική συνέχεια του χαρακτήρα τους.
Και κάπου εκεί βρίσκεται η ουσία. Το στιλ δεν χρειάζεται να φωνάζει ούτε να αποδεικνύει κοινωνική θέση. Χρειάζεται να υπάρχει μια συμφωνία ανάμεσα σε αυτό που φοράς, στο περιβάλλον όπου βρίσκεσαι και στον τρόπο με τον οποίο κουβαλάς τον εαυτό σου. Γιατί οι άλλοι μπορεί να μη θυμηθούν ακριβώς το σακάκι σου, τα sneakers ή το ρολόι σου.
Θα θυμηθούν όμως την εντύπωση του ανθρώπου που τα φορούσε.

