Τα τατουάζ του αφηγούνται κεφάλαια της ζωής του. Τα αρώματα τον ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο. Και η μουσική εξακολουθεί να είναι ένα από τα πιο σταθερά σημεία αναφοράς του. Ο Johnny Depp μιλά για όλα όσα έχουν μείνει πάνω του.
Πότε ανακάλυψες αυτή τη νέα εκδοχή του Sauvage;
Την τελευταία φορά που βρέθηκα με τον Francis Kurkdjian, μου παρουσίασε αυτά τα υπέροχα scents και με προκάλεσε να παίξουμε ένα παιχνίδι μαντεψιάς. Ήταν ο τρόπος του να μου δώσει μια μικρή γεύση από αυτή τη νέα περιπέτεια. Ο Francis είναι ταυτόχρονα καλλιτέχνης και επιστήμονας. Έχει έναν μοναδικό τρόπο να καταγράφει μια μυρωδιά, με τρόπο που την αντιλαμβάνεσαι πρώτα συναισθηματικά.
Είναι αυτή η ιδιαίτερη ικανότητα, παρόμοια με την αποτύπωση ενός συναισθήματος σε μια ταινία;
Υπάρχει μια κοινή σχέση ανάμεσα στο άρωμα και σε αυτό που κάνω στη δουλειά μου. Μυρίζεις κάτι –μερικές φορές κάτι πολύ απλό, όπως λεβάντα ή αγιόκλημα– και αμέσως, χωρίς να το επιδιώξεις, μεταφέρεσαι σε μια στιγμή της ζωής σου. Μια μυρωδιά μπορεί να σε γυρίσει πίσω σε έναν άλλο χρόνο, έναν άλλο τόπο ή μια ανάμνηση, όπως ακριβώς μπορεί να το κάνει η μουσική – σε μεταφέρει σε μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή της ζωής σου. Η όσφρηση είναι ένα από τα σημαντικότερα δώρα που έχουμε.
Το Sauvage Extrait έχει χαρακτηριστεί ως ένα "olfactory τατουάζ". Έχεις κι εσύ πολλά τατουάζ. Θυμάσαι πότε έκανες το πρώτο σου;
Έκανα το πρώτο μου τατουάζ στα 17. Όπως έλεγα και πριν για τα αρώματα και τις αναμνήσεις, τα τατουάζ μου αντιπροσωπεύουν διαφορετικές στιγμές και κεφάλαια της ζωής μου. Όλα συνδέονται με αναμνήσεις ή αφιερώσεις αγάπης – στα παιδιά μου και σε κάποιους ανθρώπους που έχω χάσει.
Τα τατουάζ δίνουν μια αίσθηση μονιμότητας πάνω στο ίδιο σου το δέρμα. Ποιο είναι το πιο διαχρονικό στοιχείο του χαρακτήρα σου, η πιο σταθερή πλευρά της προσωπικότητάς σου;
Είναι μια καλή ερώτηση, γιατί υπήρξαν περίοδοι στη ζωή μου όπου ήμουν αρκετά μπερδεμένος σχετικά με το πού βρισκόμουν, ποιος ήμουν, τι περίμεναν από μένα και ποιος υποτίθεται ότι έπρεπε να είμαι. Θυμάμαι να τηλεφωνώ σε παλιούς φίλους, να μιλάμε για λίγο και να τους ρωτάω αν τους φαινόταν ότι είχα αλλάξει. Είμαι τυχερός που έχω κρατήσει στη ζωή μου πολλούς φίλους από εκείνη την εποχή, όταν ήμουν ένας νεαρός κιθαρίστας που έπαιζε μουσική σε rock ’n’ roll κλαμπ και έφευγε κρυφά από την πίσω πόρτα. Ο Sal Jenco, ο καλύτερός μου φίλος από τότε που ήμασταν 8 ετών, είναι ακόμη στη ζωή μου.
Το ότι μεγάλωσες σε έκανε καλύτερο άνθρωπο;
Ναι, σίγουρα. Παρόλο που υπάρχουν κάποια πράγματα πάνω μου που δεν έχουν αλλάξει. Είμαι ακόμη υπερευαίσθητος απέναντι σε όσα περνούν οι άλλοι, τα απορροφώ όλα και τα παίρνω πολύ βαθιά μέσα μου.
Είσαι επίσης ζωγράφος και έχεις φιλοτεχνήσει πορτρέτα ανθρώπων που αγαπάς και θαυμάζεις. Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί;
Πάντα θαύμαζα ανθρώπους που είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στην τέχνη τους: τον Charles Baudelaire, τον Vincent van Gogh, τον Antonin Artaud, τον Marlon Brando, τον Lenny Bruce, τον Chuck D… Είναι πάρα πολλοί. Έχω ζωγραφίσει και την Patti Smith, που αποτελεί για μένα την ισορροπία στον κόσμο, τη νεράιδα-νονά μου, έναν άγγελο που αισθάνομαι απίστευτα ευλογημένος που έχω ως αγαπημένη φίλη και αδελφή.
Γενικότερα, υποθέτω πως οι άνθρωποι που καταφέρνουν να με αγγίξουν είναι εκείνοι που δεν κρύβουν τίποτα, που εκφράζουν τα πάντα, που έχουν ειλικρίνεια και μεγάλη καλοσύνη. Όταν ήμουν νέος, ούτε που θα μπορούσα να ονειρευτώ ότι κάποτε θα γινόμουν φίλος με τον Keith Richards, την Patti ή τον Jeff Beck. Αυτές οι εμπειρίες ήταν εκπληκτικές.
Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που ανέφερες ως ήρωές σου είναι μουσικοί και ποιητές. Αντλείς έμπνευση περισσότερο από τον κόσμο της μουσικής και της λογοτεχνίας παρά από τον κινηματογράφο;
Στα πρώτα χρόνια της ζωής μου, ο αδελφός μου με έφερε σε επαφή με πολλούς σπουδαίους συγγραφείς. Όχι μόνο με εκείνους που βρίσκονταν στις λίστες των best sellers, αλλά και με βιβλία όπως το On the Road ή με τα ποιήματα του Arthur Rimbaud. Χάρη σε εκείνον, από πολύ μικρός απέκτησα μια σχεδόν εμμονική σχέση με όλα αυτά.
Και τι ήταν αυτό που σε έκανε ηθοποιό;
Ένα ατύχημα! Ήμουν 20 ετών, παντρεμένος και άφραγκος. Το συγκρότημά μου είχε διαλυθεί και στεκόμουν εκεί χωρίς τίποτα. Ο Nicolas Cage, τον οποίο είχα γνωρίσει και γίναμε φίλοι, με έφερε σε επαφή με τον ατζέντη του. Και αυτό ήταν.
Σε τι καταφεύγεις όταν χρειάζεσαι μια δημιουργική επανεκκίνηση;
Βλέπω πολλά ντοκιμαντέρ. Είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να ξεφυλλίζεις διαφορετικούς τόμους της εγκυκλοπαίδειας. Παράλληλα, καταπιάνομαι ξανά με το έργο κάποιων ανθρώπων που θεωρώ ήρωές μου. Για παράδειγμα, του Amedeo Modigliani, ο οποίος δεν πούλησε ούτε έναν πίνακα όσο ζούσε. Όταν το σκέφτομαι, συνειδητοποιώ πόσο τυχερός υπήρξα που μου δόθηκε η ευκαιρία να βρίσκομαι σε ταινίες και να παίζω. Νιώθω απίστευτα ευγνώμων.
Σε γνωρίζουμε ως δημόσιο πρόσωπο, όμως η κεντρική εικόνα της καμπάνιας του Sauvage έχει να κάνει με τη μοναξιά. Πού πηγαίνεις όταν θέλεις να μείνεις μόνος;
Τη στιγμή που φτάνω στις Μπαχάμες, γίνομαι αμέσως και ολοκληρωτικά ανώνυμος. Εκεί μπορώ να βρω την απομόνωση που χρειάζομαι για να αποσυμπιεστώ από τους μήνες που περνούν κάνοντας ταινίες και ταξιδεύοντας. Φτάνω εκεί και δεν χρειάζεται να πω ούτε μία λέξη σε κανέναν για μέρες. Μιλήστε μου για τύχη!
