Η Βενετία ξέρει να κάνει δύο πράγματα καλύτερα από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη πόλη: να φιλοξενεί σινεμά υψηλών απαιτήσεων και να το περιβάλλει με την κατάλληλη δόση glamour. Στις πρώτες ημέρες του 83ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, το Aman Venice έγινε το σκηνικό μιας από τις πιο πολυσυζητημένες βραδιές της διοργάνωσης, όταν τα Golden Globes και το Aman Beverly Hills υποδέχθηκαν πρόσωπα από τον κινηματογράφο, τη μόδα και τη διεθνή βιομηχανία του θεάματος.
Οικοδέσποινες της βραδιάς ήταν η πρόεδρος των Golden Globes, Helen Hoehne, και το supermodel Kristina Romanova. Ανάμεσα στους καλεσμένους βρέθηκαν η Pamela Anderson, ο Taika Waititi, η Nicola Peltz Beckham και ο Brooklyn Beckham, ενώ το "παρών" έδωσαν επίσης η Faye Dunaway, η Amanda Seyfried και πολλοί ακόμη. Με φόντο το Grand Canal και τους αριστοκρατικούς χώρους του ιστορικού Palazzo, η λάμψη του πολυαναμενόμενου Aman Beverly Hills στο Los Angeles συνάντησε τη διαχρονική γοητεία της Βενετίας. Το αποτέλεσμα ήταν μία από εκείνες τις βραδιές που μοιάζουν σχεδιασμένες ειδικά για φωτογραφίες, ψιθύρους και industry gossip.
Η φετινή Mostra διαρκεί μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου και ήδη από τις πρώτες ημέρες της λειτουργεί ως ένας από τους σημαντικότερους προπομπούς της νέας awards season. Πρόεδρος της διεθνούς κριτικής επιτροπής είναι η Maggie Gyllenhaal, ενώ ο George Clooney τιμήθηκε στην τελετή έναρξης με τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του.
Το Ink και η γέννηση της tabloid εποχής
Την αυλαία άνοιξε το Ink του Danny Boyle, βασισμένο στο πολυβραβευμένο θεατρικό έργο του James Graham. Η ιστορία μάς μεταφέρει στο 1969, όταν ο Rupert Murdoch απέκτησε τη βρετανική εφημερίδα The Sun και, μαζί με τον δημοσιογράφο Larry Lamb, άλλαξε για πάντα τους κανόνες των tabloids και του κίτρινου Τύπου.
Ο Guy Pearce υποδύεται τον Murdoch, ο Jack O’Connell είναι ο φιλόδοξος Lamb και η Claire Foy ενσαρκώνει τη Jules Davies, μια δημοσιογράφο που παρακολουθεί την ενημέρωση να μετατρέπεται σταδιακά σε θέαμα. Με τον γνώριμο πυρετώδη ρυθμό του Boyle, το Ink καταγράφει τη γέννηση της σύγχρονης tabloid κουλτούρας και τη στιγμή κατά την οποία η αναζήτηση της αλήθειας αρχίζει να υποχωρεί μπροστά στην κυκλοφορία, την επιρροή και τη δύναμη.
Είναι ένα φιλμ για το πώς φτιάχνονται οι ειδήσεις, αλλά και για το πώς οι ειδήσεις αρχίζουν να διαμορφώνουν το κοινό τους. Και, όπως συμβαίνει συχνά με τις καλύτερες ταινίες του Boyle, η ιστορία δεν παρουσιάζεται ως μάθημα δημοσιογραφίας, αλλά ως ένα νευρικό, ηλεκτρισμένο παιχνίδι εξουσίας.
Ο Lee Chang-dong επιστρέφει με το Possible Love
Η μεγάλη αποκάλυψη της διοργάνωσης ήταν, ωστόσο, το Possible Love του Lee Chang-dong. Ο σπουδαίος Νοτιοκορεάτης δημιουργός επιστρέφει οκτώ χρόνια μετά το Burning με μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία για δύο ζευγάρια που ζουν σε αντίθετες πλευρές της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας.
Η Mi-ok και ο Ho-seok, τους οποίους ερμηνεύουν η Jeon Do-yeon και ο Sul Kyung-gu, έχουν σημαδευτεί από μια μαζική απόλυση και τη βίαιη καταστολή μιας εργατικής κινητοποίησης. Η ζωή τους διασταυρώνεται με εκείνη μιας ευκατάστατης σκηνοθέτριας ντοκιμαντέρ και του συζύγου της, τους οποίους υποδύονται η Cho Yeo-jeong και ο Zo In-sung.
Ο Lee Chang-dong μιλά για την ταξική ανισότητα, την εκμετάλλευση, την εργασία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, χωρίς να καταφεύγει σε εύκολες απαντήσεις. Το ενδιαφέρον του βρίσκεται στις σιωπές, στις μικρές χειρονομίες και στις στιγμές όπου οι άνθρωποι αναγκάζονται να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον πέρα από την κοινωνική τους θέση.
Το Possible Love έχει επιλεγεί ως η επίσημη συμμετοχή της Νότιας Κορέας για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας — κάτι που, φυσικά, δεν ισοδυναμεί ακόμη με οσκαρική υποψηφιότητα — και βρίσκεται ήδη ανάμεσα στα πρώτα μεγάλα φαβορί της περιόδου των βραβείων. Μετά την κινηματογραφική του διαδρομή, θα είναι διαθέσιμο παγκοσμίως στο Netflix από τις 6 Νοεμβρίου.
Robert Pattinson σε σκοτεινή ζώνη
Ιδιαίτερα δυνατή ήταν και η παρουσία του Robert Pattinson στο Primetime της A24, το πρώτο fiction φιλμ του μόλις 30 ετών Lance Oppenheim. Ο Pattinson υποδύεται τον Chris Hansen, τον τηλεοπτικό δημοσιογράφο που έγινε διάσημος μέσα από το To Catch a Predator του Dateline NBC.

Το φιλμ εξετάζει τη λεπτή και συχνά επικίνδυνη γραμμή ανάμεσα στη δημοσιογραφία, την τηλεοπτική ψυχαγωγία και την προσωπική φιλοδοξία, καθώς η καταδίωξη υπόπτων μετατρέπεται σε primetime θέαμα. Ο Pattinson, ο οποίος συμμετέχει και ως παραγωγός, παραδίδει μία από τις πιο σκοτεινές και τεχνικά απαιτητικές ερμηνείες της καριέρας του, έχοντας δουλέψει εντυπωσιακά τη χαρακτηριστική φωνή και την αινιγματική αυτοπεποίθηση του Hansen.
Η πρεμιέρα στο Lido ολοκληρώθηκε με ένα παρατεταμένο και ενθουσιώδες standing ovation, με το κοινό να αποθεώνει τόσο τον σκηνοθέτη όσο και τον Pattinson. Η Phoebe Bridgers πραγματοποιεί εδώ το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, προσθέτοντας ακόμη ένα ενδιαφέρον στοιχείο σε μια ταινία που μοιάζει φτιαγμένη για να διχάσει, να συζητηθεί και να επιστρέψει δυναμικά στη συζήτηση των βραβείων.
Μετά την πρεμιέρα, το ιδιωτικό πάρτι της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο περίφημο St. Regis Venice. Στους πολυτελείς χώρους του ιστορικού ξενοδοχείου, με θέα στα κανάλια, τις γόνδολες και τα φωτισμένα palazzi, οι συντελεστές και οι εκλεκτοί καλεσμένοι γιόρτασαν την υποδοχή της ταινίας μέσα σε μια ατμόσφαιρα διακριτικής χλιδής και κινηματογραφικής μαγείας.
Alicia Vikander, Luca Marinelli και Susan Sarandon
Το The Echo Chamber του Andrea Pallaoro έφερε στη Βενετία την Alicia Vikander, τον Luca Marinelli και τη Susan Sarandon. Βασισμένη στο τελευταίο σενάριο του Bernardo Bertolucci, η ταινία παρακολουθεί έναν επιτυχημένο μουσικό παραγωγό που υποφέρει από χρόνιο πόνο και τη γυναίκα που αναλαμβάνει να τον φροντίσει.
Η σχέση τους μετατρέπεται σε έναν επικίνδυνο συνδυασμό επιθυμίας, εξάρτησης και ελέγχου. Η Sarandon υποδύεται την Ava, μια θρυλική τραγουδίστρια που επιστρέφει στο στούντιο για ένα τελευταίο άλμπουμ, σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ρόλους των τελευταίων ετών της καριέρας της.
Το φιλμ κινείται σε ένα σκοτεινό, αισθησιακό σύμπαν, όπου η φροντίδα δεν είναι ποτέ απλώς φροντίδα και η εξουσία δεν ασκείται πάντα από εκείνον που φαίνεται να την κατέχει.
Ο Wim Wenders κοιτά την αρχιτεκτονική από μέσα
Ξεχωριστή θέση είχε και το 3D ντοκιμαντέρ του Wim Wenders, From Inside Out – The Architecture of Peter Zumthor, με τον Brad Pitt στην ομάδα των executive producers.
Γυρισμένο σε διάστημα δεκατεσσάρων ετών, αποτελεί ένα καθηλωτικό πορτρέτο του βραβευμένου με Pritzker Ελβετού αρχιτέκτονα Peter Zumthor και της σχέσης ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη μνήμη και την ανθρώπινη εμπειρία. Από ιδιωτικές κατοικίες μέχρι τις νέες David Geffen Galleries του LACMA στο Los Angeles, ο Wenders δεν παρατηρεί απλώς τα κτίρια, αλλά μας προσκαλεί να τα αισθανθούμε από μέσα.
Είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον χώρο, αλλά και για τον χρόνο. Για το πώς ένα κτίριο μπορεί να γίνει καταφύγιο, ανάμνηση ή ακόμη και τρόπος σκέψης.
Herzog, Mara και η πιο παράξενη ιστορία αγάπης
Από τις υπόλοιπες ταινίες, συζητήθηκε έντονα το ιδιόμορφο και ποιητικό Bucking Fastard του Werner Herzog, με τις Rooney και Kate Mara ως δύο αχώριστες αδελφές που μιλούν ταυτόχρονα και αναζητούν έναν μυθικό τόπο όπου πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει η αληθινή αγάπη.
Ενδιαφέρον προκάλεσε και το Woman Unknown της May el-Toukhy, το οποίο επιστρέφει στη μεταπολεμική Δανία και εξετάζει τη ντροπή, την τιμωρία και τον κοινωνικό αποκλεισμό μιας γυναίκας που είχε συνδεθεί με Γερμανό στρατιώτη. Πρόκειται για μια ιστορία που κοιτάζει το παρελθόν χωρίς νοσταλγία και αναμετριέται με τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες τιμωρούν τις γυναίκες πολύ μετά το τέλος μιας σύγκρουσης.
Η Nicola Peltz Beckham και το βραβείο που προκάλεσε συζητήσεις
Η μοναδική ίσως παραφωνία μέσα σε αυτή την κινηματογραφική πανδαισία ήταν η απονομή του Rising Star Award στη Nicola Peltz Beckham από τα ανεξάρτητα Kinéo Awards, μια παράλληλη διοργάνωση που πραγματοποιείται την περίοδο της Mostra, αλλά δεν αποτελεί επίσημο βραβείο του Φεστιβάλ Βενετίας.
Στην ίδια τελετή τιμήθηκε για το σύνολο της καριέρας της και η Faye Dunaway, η οποία μίλησε θερμά για τη νεότερη συμπρωταγωνίστριά της στο επερχόμενο Prima, προβλέποντας ένα λαμπρό μέλλον για εκείνη.
Η επιλογή της Peltz Beckham, ωστόσο, σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιάσει κάποια ερμηνεία που να δικαιολογεί αδιαμφισβήτητα έναν τόσο βαρύγδουπο τίτλο. Ακόμη και το Prima, για το οποίο ουσιαστικά τιμήθηκε και στο οποίο υποδύεται μια μπαλαρίνα απέναντι στη Dunaway, δεν έχει παρουσιαστεί ακόμη στο κοινό.

Έτσι, η δημόσια εικόνα της εξακολουθεί να τροφοδοτείται περισσότερο από την πολυσυζητημένη οικογενειακή ρήξη ανάμεσα στην ίδια, τον Brooklyn και τους Victoria και David Beckham, παρά από μια πραγματικά καθοριστική κινηματογραφική παρουσία. Σε ένα φεστιβάλ που στηρίζεται στην ιστορία, στο κύρος και στη δύναμη του πραγματικού ταλέντου, η συγκεκριμένη διάκριση έμοιαζε να λειτουργεί περισσότερο ως βραβείο δημοσιότητας παρά ως αναγνώριση μιας ήδη αποδεδειγμένης υποκριτικής αξίας.
Και κάπως έτσι, η Βενετία συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να βάζει στο ίδιο κάδρο το μεγάλο σινεμά, τα μεγάλα ονόματα, τις μεγάλες προσδοκίες και, φυσικά, αρκετό παρασκήνιο για να κρατήσει το ενδιαφέρον ζωντανό μέχρι την επόμενη προβολή.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.