Κάπως, κάτι δεν πρέπει να μας πει το γεγονός ότι οι πιο ενδιαφέρουσες –αν όχι οι καλύτερες– κυκλοφορίες της χρονιάς προέρχονται από καλλιτέχνες που, χρόνια τώρα, έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους και αποφάσισαν να επιστρέψουν; Για αρχή, κατά πώς φαίνεται, όταν "το έχεις", όσα χρόνια κι αν περάσουν, δύσκολα το χάνεις. Παράλληλα, ίσως πια πρέπει να παραδεχτούμε και να αποδεχτούμε ότι μια κάποια έμπνευση από τους νεότερους λείπει τόσο, ώστε να δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν μέσα στην υπερπληθώρα παραγωγών παντός είδους. Για να μην μακρυγορούμε, άλλο, ιδού τα καλύτερα albums του 2025:
Επιστροφές - "καταστροφές"
Ήταν Απρίλιος όταν έσκασε η "βόμβα" του νέου άλμπουμ των Pulp· βέβαια, όσοι τους είχαμε δει live στο Release Athens, γνωρίζαμε ότι το ετοιμάζουν, απλώς κανείς μας δεν φανταζόταν ότι ο Jarvis θα είχε τόσα κέφια. Το single Spike Island ως προάγγελός του τον Απρίλιο μας συνεπήρε και ευτυχώς, όλο το Μore που ακούσαμε ολοκληρωμένο τον Ιούνιο, δικαίωσε την αναμονή που είχε δημιουργήσει ο αεικίνητος αυτός τύπος.
Και μπορεί όλοι να συζητούσαν φέτος για το reunion των Oasis, αλλά εδώ, αποκτήσαμε καινούργιο, "ευφυέστατο" υλικό, γεμάτο από δυνατά έγχορδα, disco ευφορία, τη θεατρικότητα του Cocker και το κυνικό του χιούμορ στους στίχους. Αριστούργημα.
Μπορεί να μη μεσολάβησαν τόσα χρόνια για τους υπόλοιπους που ακολουθούν, όμως τα χιλιόμετρά τους τα έχουν διανύσει και με το παραπάνω στη μουσική βιομηχανία. Κοινώς, δεν μπορείς να τους αντιμετωπίσεις επί ίσοις όροις με όλους τους υπόλοιπους, θα ήταν άδικο για όλους.
Το γλυκόπικρο αντίο των Saint Etienne με τον κύκνειο δίσκο τους κουβαλά πολύ από pop θρίαμβο μέσα του. Για την ακρίβεια, τόσο όσο αντιστοιχεί σε μια μπάντα του βεληνεκούς τους. Το International είναι δομημένο σχεδόν σαν ένα εναλλακτικό Greatest Hits, όμως αξιοποιεί τα δυνατά τους σημεία με τη συνδρομή σπουδαίων συμμετοχών. Θα μας λείψουν.
Κάπου διάβασα ότι το Love Chant των Lemonheads είναι "σαν να συναντάς έναν παλιό φίλο από τη δεκαετία του ’90 που απλά ξέχασε να σταματήσει να διασκεδάζει όταν όλοι οι άλλοι το έκαναν", και πραγματικά δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.
Πιστοί στο είδος που τους ανέδειξε, δεν προσπαθούν να επανεφεύρουν εαυτούς, αλλά να διατηρήσουν το vibe που αγάπησε το κοινό τους. Και το κατάφεραν.
Hats off και στον David Byrne, που με ιδιαίτερη μουσική σοφία επέλεξε τους κατάλληλους ανθρώπους για να στηρίξουν το όραμά του. Σε παραγωγή του βραβευμένου με Grammy, Kid Harpoon (Harry Styles, Miley Cyrus), το Who Is the Sky? ενισχύουν οι συμμετοχές παλιών και νέων φίλων του διάσημου Talking Head, όπως η St. Vincent, η Hayley Williams των Paramore, ο ντράμερ των The Smile, Tom Skinner, και o Mauro Refosco που έπαιξε κρουστά στο American Utopia.
Ο τύπος είναι έτη φωτός μπροστά, ας του το παραδεχτούμε τον προσεχή Ιούνιο στο Release Athens.
Ως post-punk and gothic rock που εστιάζει στη θνητότητα και τη μοντέρνα αποσύνδεση χαρακτηρίζουν οι ίδιοι οι Suede το άλμπουμ τους Antidepressants – και ποιοι είμαστε εμείς να τους αμφισβητήσουμε; Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε, είναι ότι αξίζουν αυτήν εδώ την ειδική μνεία, γιατί τόσα χρόνια δεν έχουν παρεκκλίνει από το όραμά τους. Και συνεχίζουν να μας αρέσουν.
Νο Shame λεγόταν το άλμπουμ της Lily Allen, πίσω στο 2018, και το έκανε πράξη επτά χρόνια αργότερα, με το West End Girl, στο οποίο έπαθε Shakira και ανερυθρίαστα ξεμπροστιάζει τον πρώην σύζυγό της και αστέρα του Stranger Things, David Harbour. Πέρα από τις πικάντικες λεπτομέρειες, το West End Girl λειτουργεί· είναι γεμάτο από πιασάρικα ρεφρέν που σου μένουν στο μυαλό για πολύ καιρό μετά την ακρόαση, από το Sleepwalking, που ρέει σαν ένα παραμορφωμένο νανούρισμα, μέχρι το χορευτικότατο Nonmonogamummy.
Νέα και ωραία
To πιο τέλειο πράγμα στο ξωτικό που λέγεται Florence Welch –πέρα από τη φωνή της, προφανώς– είναι πως τόσο καθόλου δεν παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό της, που συμπράττει με όποιον καλλιτέχνη, ανεξαρτήτως είδους, θεωρεί ότι μπορεί να συνεννοηθεί. Το γεγονός ότι δεν θεωρεί πως παράγει premium μουσικό περιεχόμενο είναι και αυτό που χρίζει τη μουσική της premium. Το "ακούμε" αυτό και στο indie-goth Everybody Scream που, μεταξύ άλλων, είναι πιο έντονα προσωπικό, καθώς αναφέρεται στις σοβαρές επιπλοκές που είχε στην εγκυμοσύνη της.
Αισθάνομαι πως γράφτηκαν λιγότερα (καλά σχόλια) από όσα έπρεπε για το νέο άλμπουμ της Little Simz, Lotus. Η ίδια αποκάλυψε πως παραλίγο να αποχαιρετήσει εμάς και τη μουσική οριστικά πριν από την κυκλοφορία του και εν τέλει μπόρεσε να "θεραπευτεί" και να πάει παρακάτω, ηχογραφώντας το. Όπως και να έχει, ας μην παίρνουμε ως δεδομένο όσα φέρνουν στο τραπέζι καλλιτέχνιδες όπως εκείνη.
Στο πρώτο άκουσμα του Allbarone του Baxter Dury ένα μίνι εγκεφαλικό (με την καλή έννοια) το παθαίνεις, γιατί ναι μεν είναι ευρηματικό, αλλά σίγουρα δεν το είδες να έρχεται από εκείνον. Όλα έβγαλαν νόημα όταν διάβασα πως έπαιξε το Brat της Charli XCX στον παραγωγό Paul Epworth, λέγοντάς του ότι θέλει να κάνει κάτι τέτοιο και εκείνος. Πολύ θα θέλαμε να δούμε την αντίδρασή του live, όμως ένα μεγάλο μπράβο τούς ανήκει για το "έπος" που εμπνεύστηκαν. Προσωπικά, το έχω στο repeat.
Το viagr aboys των Viagra Boys είναι τόσο πολύπλοκο όσο και η καμπάνια του που βασίστηκε στις καλώς εννοούμενες ανοησίες της δικής τους δισκογραφικής εταιρείας Shrimptech Enterprises. Και παρότι η σουρεάλ σάτιρα –που εκφράζεται και μέσω ασυνάρτητων στίχων, όπως το I am a man that's made of meat and you're on the internet looking at feet– για κάποιους ίσως δεν βγάζει νόημα, το μουσικό αποτέλεσμα είναι άρτιο και κυρίως ευφάνταστο.
Παρεμπιπτόντως, παρότι την παραδέχομαι ως καλλιτέχνιδα, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπάρξει τρόπος να μου αρέσει μουσικά η Rosalia. Κι όμως τον βρήκε, συνεργαζόμενη με τα εξής ονόματα: Björk, Yves Tumor, Charlotte Gainsbourg (σύνθεση) και Pharrell Williams (παραγωγή). To Lux είναι κλάσεις ανώτερο από ό,τι έχει παρουσιάσει μέχρι στιγμής.
Πολύ ωραίοι και οι νέοι Geese. Ρίχνοντας μια ματιά στα διεθνή μουσικά μέσα, θα δεις διθυραμβικές κριτικές για το Getting Killed που εκθειάζεται για το ότι, ενώ έχει εμφανώς επηρεαστεί από κλασικούς ήχους, τους έχει μεταβολίσει με τέτοιον τρόπο ώστε να ακούγεται αυθεντικό. Συμφωνώ και επαυξάνω.
Παράλληλα, από τα ίδια μίντια εξαίρεται και το ντεμπούτο άλμπουμ Choke Enough της γαλλίδας μουσικού Oklou (προφέρεται ως Okay Lou) με τις μελωδίες της να παρομοιάζονται με αιθέρια νανουρίσματα. Αναμφισβήτητα, συγκαταλέγεται στις αξιοσημείωτες κυκλοφορίες, αλλά προσωπικά περιμένω και το δεύτερο δείγμα γραφής.
Αντιθέτως, η Addison Rae, που οφείλει σε μεγάλο βαθμό τη δημοτικότητά της στο TikTok, στο απόλυτα pop Aquamarine εξαργυρώνει όποια έμπνευση άντλησε από τη Lana Del Rey, τη Madonna και τη μέντορά της Charli XCX.
Στο ίδιο κοινωνικό δίκτυο, διασκευές του γλυκύτατου So Easy (To Fall in Love) της Olivia Dean δίνουν και παίρνουν. Ολόκληρο το The Art of Loving ακούγεται μονορούφι από όσους λατρεύουν την καλή soul pop, και μεταξύ μας, αυτό είναι ένα άλμπουμ που θα μπορούσε (και θα έπρεπε) να είχε κυκλοφορήσει η Jessie Ware, η οποία διανύει την πιο χορευτική της φάση.
Ό,τι πρέπει για πάρτι είναι το Loner του Σκωτσέζου Barry Can't Swim, το I Barely Know Her του Sobr, ενώ το τρίτο άλμπουμ των Eλλήνων The Steams, ονόματι Vile Wonders, καταδεικνύει μια πιο ώριμη, πιο ευάλωτη και πιο ειλικρινή από ποτέ προσέγγιση για την ολοκλήρωση όσων έχουν παρουσιάσει μουσικά μέχρι στιγμής.
Τα πολυαναμενόμενα του 2026
01/01
V/A - Stranger Things: Soundtrack From the Netflix Series, Season 5
09/01
- Dry Cleaning - Secret Love
- Zach Bryan - With Heaven on Top
- The Kid Laroi - Before I Forget
16/01
- Madison Beer - locket
- Sleaford Mods - The Demise Of Planet X
- Courtney Marie Andrews - Valentine
- Julianna Barwick & Mary Lattimore - Tragic Magic
- Peaer - Doppelgänger
- Alan Vega - Collision Drive
- Cat Power - Redux EP
23/01
- Louis Tomlinson - How Did I Get Here?
- Lucinda Williams - World’s Gone Wrong
- Megadeth - Megadeth
- Poppy - Empty Hands
- The Format - Boycott Heaven
- The Paper Kites - If You Go There, I Hope You Find It
30/01
- Cast - Yeah Yeah Yeah
- Demob Happy - The Grown Ups Are Talking
- James Adrian Brown - Forever Neon Lights
- Jordan Ward - Backward
- Joyce Manor - I Used To Go To This Bar
- Sébastien Tellier - Kiss The Beast
- The Soft Pink Truth - Can Such Delightful Times Go On Forever?
- Buzzcocks - Attitude Adjustment
06/02
- Daphni - Butterfly
- Beverly Glenn Copeland - Laughter In Summer
- Jay Buchanan - Weapons Of Beauty
- Mandy, Indiana - URGH
- Puma Blue - Croak Dream
- Puscifer - Normal Isn't
- Ratboys - Singin' To An Empty Chair
- Robbie Williams - BRITPOP
- Silversun Pickups - Tenterhooks
13/02
- Ásgeir - Julia
- Chet Faker - A Love For Strangers
- Converge - Love Is Not Enough
- Danny L. Harle - Cerulean
- Gogol Bordello - We Mean It, Man!
- Howling Bells - Strange Life
- Mumford & Sons - Prizefighter
20/02
- Hen Ogledd - DISCOMBOBULATED
- Hilary Duff - Luck…or Something
- Leigh-Anne - My Ego Told Me To
- New Found Glory - Listen Up!
27/02
- Bill Callahan - My Days Of 58
- Crooked Fingers - Swet Deth
- Rob Zombie - The Great Satan
06/03
- Charlie Puth - Whatever's Clever!
- Squeeze - Trixies
13/03
The Orielles - Only You Left
20/03
Gorillaz - The Mountain
27/03
Nicki Minaj - Pink Friday 3
10/04
Joe Jackson - Hope And Fury
17/04
Tiga - HOTLIFE
24/04
- Meghan Trainor - Toy With Me
- Reverend and the Makers - Is This How Happiness Feels?
01/05
Melanie C - Sweat
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.