Είναι πραγματικά αλλόκοτο το ότι έχουν περάσει ήδη 15(!) χρόνια από όταν πρωτοακούσαμε υλικό των Kadebostany. Στα αυτιά μου, μοιάζει σαν χθες που σκεφτόμουν ότι το έθνικ Walking With A Ghost είχε προοπτική να "λιώσει" στα ερτζιανά (όπως έγινε δηλαδή) και εξαιτίας της μυστηριώδους ατμόσφαιράς του. Λίγο αργότερα, το (για πολλούς underdog) Castle In The Snow σάρωσε τα πάντα στο ελληνικό ραδιόφωνο και εκτοξεύθηκε ακόμα περισσότερο με τη βοήθεια του Avener. Τότε ακόμη, ο Guillaume δε μιλούσε για την καταγωγή του· ίσως να μην ήταν και τόσο "άκυροι" οι ενδοιασμοί του εδώ που τα λέμε.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Γρήγορα προστέθηκε σε αυτήν την πολύ κλειστή "κάστα" καλλιτεχνών που λατρεύει, θα λατρεύει και θα ακολουθεί το ελληνικό κοινό (όπως οι James ή οι Thievery Corporation κ.α.), όσα χρόνια κι αν περάσουν. Aκόμα κι αν δε σκαρφιστεί άλλο τόσο πιασάρικο στίχο όπως το "Listen To The Universe, You May Find An Answer" από το Mind If I Stay που σιγοψιθύριζε σε ένα τρένο επιστροφής από τη Θεσσαλονίκη.
Φτάσαμε λοιπόν, αισίως στο 5ο άλμπουμ του Guillaume που αποδεδειγμένα του ταιριάζουμε και μας ταιριάζει. Aυτό βγαίνει και σε αυτόν τον δίσκο ονόματι The Outsider, στον οποίο, μετά από τη Vassilina ή την αναπάντεχη συνεργασία του με τον Νίκο Πορτοκάλογλου, έχει επενδύσει στη μουσική ιδιοφυία του Alex Sid του οποίου οι νότες έχουν "ντύσει" πολύ επιτυχημένες σειρές της ελληνικής tv.
Long story short, μία ημέρα προτού γίνει διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες (Παρασκευή 30 Ιανουαρίου), ύστερα από 2 συνεντεύξεις και μία τρίτη επικείμενη που θα δεις σύντομα στο Esquire, είχα την τύχη και την τιμή να το πάρω στα χέρια μου. Παρεμπιπτόντως, 3 από τα 9 συνολικά tracks του δίσκου, υπάρχουν ήδη στο YouTube.
Τα σχόλια μου από αυτήν την προακρόαση, ακολουθούν παρακάτω:
Elephant in the Room feat. Selin Çıngır
Σε αυτό το track παίρνω vibes Amy McDonald και A Wish for Something More (2007). Αυτή η γλυκιά κιθάρα και το γιουκαλίλι (;) -αν καταλαβαίνω καλά- έχουν πάντα πέραση στο ελληνικό ραδιόφωνο (βλ. Gotye - Somebody That I Used To Know κλπ). Η παραγωγή είναι συμπαγής και σφιχτή, εστιάζει στη φωνή και τον στίχο, αντί να βασίζεται σε υπερβολικά εφέ ή υπερφορτωμένα synth στοιχεία.
The Outsider feat. Alex Sid
Χρειαζόμουν αυτήν εδώ τη συνεργασία για να συνειδητοποιήσω ότι η φωνή του Alex Sid λειτουργεί εύκολα και ως ευθεία αναφορά στον υπέρτατο Sting. Εδώ ερμηνεύει τον στίχο "round the world" και θα μπορούσε να μην το κάνει κιόλας, γιατί η επίγευση του τραγουδιού από μόνη της είναι ταξιδιάρικη. Αν μου έλεγαν ότι την παραγωγή την έκαναν οι Pet Shop Boys, θα το πίστευα. Παρεμπιπτόντως, όπου βλέπεις το όνομα του Alex Sid, υπολογίζεις ότι συνυπογράφει τους στίχους.
Fragile Eyes feat. Selin Çıngır
Η φωνή της Selin ταιριάζει υπέροχα με τον Guillaume. Δεν ξέρω πώς στο καλό το κάνει, αλλά εντοπίζει τις γυναικείες χροιές που αναδεικνύουν τη μουσική του, δεδομένου του ότι δε σκοπεύει να τραγουδήσει ο ίδιος. To ραντάρ του πάντως, το επιτυγχάνει. Από τη γέφυρα και μετά, το track έχει ξεκάθαρη σφραγίδα Kadebostany - φωνάζει από χιλιόμετρα.
Walk a Mile feat. Alex Sid & Selin Çıngır
Προτού το ακούσω, πίστευα ότι ο τίτλος θα συμπληρώνεται με το "In My Shoes" για τους ευνόητους λόγους, αλλά τελικά είναι "In My Mind". Μ' αρέσει πολύ η ιδέα του ντουέτου, μέχρι στιγμής είναι το κομμάτι που τραγουδιέται πιο εύκολα από όλα. Βέβαια, μένει να μάθουμε πώς περπατάει κανείς ένα μίλι νοητά και barefoot-hearted. Ή μήπως το έχουμε κάνει όλοι σε κάποια στιγμή στη ζωή μας;
Something Inside Me feat. Den Ze
Η λούπα του, μαζί με τα αιθέρια φωνητικά της Den Ze είναι εξαιρετικά εθιστικά. Ενδεχομένως, να ήθελα λίγη περισσότερη κορύφωση, ωστόσο μ' αρέσει που διαρκεί πολύ λίγο και δεν το τραβάει τεχνηέντως από τα μαλλιά- θα μπορούσε. Τόσο ακριβώς του χρειαζόταν εφόσον δεν ήθελε να προσθέσει κάποιο έξτρα στοιχείο.
This Time feat. Selin Çıngır
Κάτι μου λέει πως ο Guillaume έγραψε τον δίσκο εν κινήσει, ανάμεσα στους σταθμούς των lives του. Θα μας το επιβεβαιώσει/διαψεύσει σύντομα, όμως, είναι διακριτός ο συνδετικός κρίκος από το ένα κομμάτι στο άλλο, που με κάποιο τρόπο είναι σα να αλληλοσυμπληρώνονται.
Walking Away feat. Alex Sid & Naile
Στοίχημα θα έβαζα πως έπεισε τον Sting να πάρει μέρος τον δίσκο. Το Walking Away, αν και πιο εσωστρεφές, θεωρώ πως είναι το πιο δυνατό track του δίσκου. Η δε φωνή της Naile του προσδίδει μια σχεδόν εύθραυστη ποιότητα, μετατρέποντας την απομάκρυνση από κάτι γνώριμο σε πράξη αυτοπροστασίας, όχι φυγής ή δειλίας.
I Started A Fight feat. Barış Demirel
Μαζί με το Walking Away, αυτή είναι η πιο "δυνατή" στιγμή του δίσκου για μένα. Εδώ έχουμε νοσταλγική, αλλά έθνικ διάθεση, νότες που θα ζήλευαν οι Bon Entendeur, o Maverick Sabre και ο Terry Callier και που συναντούν τον επαναλαμβανόμενο ήχο α λα All In One Night των Stereophonics. Ο Guillaume ακούγεται πιο συμπεριληπτικός από ποτέ. Τώρα βέβαια, είναι αυτός ένας δίσκος που μπορεί να αβαντάρει τα lives του; Η απάντηση είναι όχι, και δε νομίζω ότι τον έγραψε με αυτό το σκεπτικό.
Elf Song feat. Selin Çıngır
Τι κοινό έχουν οι γυναικείες φωνές που επιλέγει όλα αυτά τα χρόνια ο Guillaume; Θυμίζουν ξωτικό, μέχρι που το παραδέχτηκε εμμέσως υπερθεματίζοντας με αυτόν τον τίτλο. Το Elf Song αναλαμβάνει να κλείσει όσο πιο κινηματογραφικά γίνεται ένα album που μοιάζει να δημιουργήθηκε αφενός για να σιγοντάρει και να απαλύνει παντός είδους αποχωρισμούς αφετέρου για να γίνει soundtrack "όταν μεγαλώσει". Την ταινία μένει να βρει.
Welcome back Guillaume!
Βαθμολογία: 7,5 στα 10 (με το 10 να είναι για τον Θεό τον ίδιο).
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.