Στη λίστα με τις εκατό σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, όπως διαμορφώθηκε από τις ψήφους 480 σκηνοθετών για το Sight & Sound, ο Μάρτιν Σκορσέζε εμφανίζεται με τρεις δουλειές του: τα Goodfellas (1990) βρίσκονται στην 28η θέση, το Taxi Driver (1976) στη 12η και ανάμεσά τους, στην 22η, το Raging Bull (1980). Την περίοδο που τα Goodfellas θριαμβεύουν στις αίθουσες, οι κριτικοί κάνουν τον απολογισμό της δεκαετίας· ο Ρότζερ Έμπερτ, μια από τις πιο επιδραστικές φωνές της αμερικανικής κριτικής, χαρακτήρισε το Raging Bull "χωρίς καμία αμφιβολία" την κορυφαία ταινία των ’80s.
Μάρτιν Σκορσέζε: Πώς εμπνεύστηκε το Raging Bull
Η αξία της ταινίας με τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Τζο Πέσι θεωρείται δεδομένη, όμως και η πορεία της μέχρι την ολοκλήρωση της παραγωγής της κρύβει ενδιαφέρον υλικό. Παραγωγός ήταν ο Έρβιν Γουίνκλερ, ο οποίος προσκλήθηκε να συνεργαστεί αφού ο Σκορσέζε και ο Ντε Νίρο δούλεψαν ξανά το σενάριο του Πολ Σρέιντερ. Στο ντοκιμαντέρ της Apple TV για τον Σκορσέζε, ο Γουίνκλερ θυμάται: "Διάβασα το σενάριο και μου άρεσε πολύ. Χρειαζόμασταν όμως χρηματοδότηση και κανονίσαμε συνάντηση με δύο στελέχη της United Artists".
Ο Σκορσέζε αφηγείται ότι οι δύο άνδρες άρχισαν να κάνουν περίεργες ερωτήσεις, γεγονός που τον ανησύχησε. Σε κάποια στιγμή ρώτησαν τον Ντε Νίρο: "Γιατί θέλεις να παίξεις αυτό το… έντομο;", μιλώντας υποτιμητικά για τον πραγματικό μποξέρ Τζέικ ΛαΜότα. "Δεν είναι έντομο", απάντησε ο ηθοποιός, που ήταν παρών.
Μετά τη συνάντηση, η πιθανότητα να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση έμοιαζε ελάχιστη. Τότε ο Γουίνκλερ έπαιξε το τελευταίο του χαρτί: "Γνώριζα ότι ήθελαν πάρα πολύ να γυρίσουν το Rocky II. Είχα παράγει το πρώτο Rocky, που είχε γίνει τεράστια επιτυχία, και ήξερα πως η συνέχεια ήταν προτεραιότητά τους. Έτσι τους εξηγήσαμε ότι ο μόνος τρόπος να προχωρήσει το Rocky II ήταν να δώσουν το πράσινο φως και στο Raging Bull".
Ο Σκορσέζε το συνοψίζει: "Ουσιαστικά τους είπε: "Θέλετε το Rocky II; Τότε πρέπει να κάνετε και το Raging Bull”".
Η σχέση Rocky και Raging Bull
Ενδιαφέρον έχει πως τα δύο φιλμ συνδέονται όχι μόνο λόγω θεματικής (αμφότερα αφορούν μποξέρ), αλλά και στο επίπεδο της παραγωγής. Το Rocky ήταν δημιούργημα του Σιλβέστερ Σταλόνε, ο οποίος προτάθηκε για Όσκαρ τόσο για το σενάριο όσο και για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το Raging Bull ήταν, αντίθετα, ένα πρότζεκτ που ο Ντε Νίρο πίεσε προσωπικά να γίνει — και τελικά του χάρισε το μοναδικό Όσκαρ του για πρωταγωνιστική ερμηνεία.
Η ταινία του Σκορσέζε, ωστόσο, δεν είναι απλώς ένα βιογραφικό δράμα για έναν αθλητή. Η ζήλια, η οργή και η αποξένωση που κυριαρχούν, χαρακτηριστικά που ο σκηνοθέτης είχε περιγράψει τότε ως "αρρώστια της ψυχής", μετατρέπουν το φιλμ σε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Το Raging Bull του 1980 λειτουργεί σαν αντανάκλαση της δικής του κατάστασης, λίγο μετά από μια εξαιρετικά δύσκολη φάση της ζωής του — ένα σκοτεινό πορτρέτο αυτοκαταστροφής και αυτογνωσίας, στο οποίο μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει κομμάτια του ο καθένας.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.