Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών η ηθοποιός Μέλπω Ζαρόκωστα, μια μορφή που συνδέθηκε στενά με τον ελληνικό κινηματογράφο, κυρίως μέσα από τις ταινίες των δεκαετιών του 1960 και του 1970.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, όμως σε ηλικία 14 ετών ακολούθησε την οικογένειά της στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου έζησαν για έναν χρόνο, πριν μετακομίσουν στην Αυστραλία. Εκεί σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και συνέχισε με σκηνοθεσία, υποκριτική και συγγραφή σεναρίου στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canendale. Μετά από σύντομη παραμονή ενός έτους στο Λονδίνο, επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα το 1958, σε ηλικία 25 ετών.
Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Μέλπω Ζαρόκωστα
Η πρώτη της επαφή με το θέατρο έγινε στο Σίδνεϊ, με τη συμμετοχή της στην παράσταση Lace on Her Petticoat του Metropolitan Theatre. Ο Τύπος της εποχής στάθηκε ιδιαίτερα θετικός απέναντι στην ερμηνεία της: η γαλλόφωνη εφημερίδα Le Courrier Australien έκανε λόγο για εξαιρετική παρουσία, ενώ η Sydney Morning Herald σημείωνε πως "η δεσποινίς Ζαρόκωστα διαθέτει ένα σπάνιο χάρισμα πάθους".
Λίγο αργότερα, ενσάρκωσε την "Αντιγόνη" στο έργο του Ζαν Ανουίγ, μια σύγχρονη προσέγγιση της αρχαίας τραγωδίας. Τον Φεβρουάριο του 1954 εμφανίστηκε ως Μιράντα στην Καταιγίδα του Σαίξπηρ και στη συνέχεια ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Dark Secret του Αυστραλού συγγραφέα Τζον Γουάτσον.
Το 1957 βρέθηκε στο Λονδίνο μαζί με τον σύζυγό της, όπου ασχολήθηκε με τη μετάφραση και διασκευή ραδιοφωνικών έργων. Έναν χρόνο αργότερα, ο θάνατος της αγαπημένης της γιαγιάς την έφερε πίσω στην Ελλάδα, όπου και εγκαταστάθηκε οριστικά. Σχεδόν αμέσως ξεκίνησε τη συνεργασία της με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα, συμμετέχοντας σε σημαντικές θεατρικές παραγωγές. Αν και η παρουσία της στο θέατρο υπήρξε αξιόλογη, ο κινηματογράφος αποτέλεσε τον βασικό άξονα της καριέρας της. Η τελευταία της θεατρική εμφάνιση σημειώθηκε το 2012 με το έργο Τρεις κολασμένες ιστορίες, βασισμένο σε μονόπρακτα δικής της συγγραφής, που παρουσιάστηκε στον "Πυρήνα" από την ομάδα Υστερόγραφο.
Παράλληλα, άφησε έντονο αποτύπωμα και ως συγγραφέας θεατρικών έργων. Παραστάσεις όπως Φροντιστήριο γυναικών, Ερωτοκαβγάδες, Δυο γυναίκες, ένας άντρας και Δυο κοπέλες μόνες γνώρισαν επιτυχία, ενώ στο ενεργητικό της περιλαμβάνονται περισσότερες από 150 μεταφράσεις θεατρικών έργων.
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων το 1960, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Στιχουργών και της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο του οργανισμού "ΘΕΣΠΙΣ" και ήταν ιδρυτικό μέλος του ιδρύματος Το Σπίτι του Ηθοποιού.
Η είσοδός της στον κινηματογράφο ήρθε λίγο μετά την επιστροφή της από το Λονδίνο, όταν γνώρισε τον Ντίνο Κατσουρίδη. Εκείνος τη σύστησε στον Φίνο, ο οποίος διέκρινε αμέσως την καλλιέργεια και το ταλέντο της και της ανέθεσε τον πρώτο της ρόλο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο. Η κομψότητα, η ομορφιά και το υποκριτικό της εύρος άνοιξαν τον δρόμο για συμμετοχές σε μεγάλες παραγωγές, καθιστώντας τη αναπόσπαστο κομμάτι της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Μεταξύ των ταινιών που ξεχώρισε η ίδια περιλαμβάνονται Η Βίλλα των Οργίων (1964), Διαζύγιο αλά Ελληνικά (1964), Υπάρχει και Φιλότιμο (1965), Η Γυναίκα μου Τρελλάθηκε (1966), Κάτι Κουρασμένα Παληκάρια (1966), Όταν η Πόλις Πεθαίνει (1969), Μια Τρελλή, Τρελλή Σαραντάρα (1970), καθώς και η τελευταία της συνεργασία με τη Φίνος Φιλμ το 1972 στην Αλίκη Δικτάτωρ.
Η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο πραγματοποιήθηκε το 2006 στην ταινία Πέντε Λεπτά Ακόμα του Γιάννη Ξανθόπουλου, ενώ το 2012 συμμετείχε στην τουρκική παραγωγή Strangers in the House, υποδυόμενη μια Ελληνίδα που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη Σμύρνη το 1922.
Το 1957 παντρεύτηκε στην Αυστραλία τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη και εγκαταστάθηκαν για έναν χρόνο στο Λονδίνο. Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα, γνώρισε τον δεύτερο σύζυγό της, τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξανδρο. Ο γάμος τους έληξε όταν ο γιος τους ήταν επτά ετών.
Τιμήθηκε με πρώτο και τρίτο κρατικό βραβείο για τα θεατρικά της έργα Συμβιβαστήκαμε και Αουφίντερζεν Μανόλη, ενώ το σενάριο της ταινίας Η Ανταρσία των Δέκα διακρίθηκε στο 11ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ως στιχουργός σημείωσε επίσης επιτυχίες, αποσπώντας πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Λισαβόνας το 1990 με το τραγούδι Ο Παλιάτσος.
Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη
Πληροφορούμενη την απώλεια της Μέλπως Ζαρόκωστα, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
"Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια της Μέλπως Ζαρόκωστα, η οποία διέγραψε μια γονιμότατη πορεία δεκαετιών στην Τέχνη. Με στέρεες σπουδές στην υποκριτική στην Αυστραλία, ξεκίνησε εκεί την πολύχρονη σταδιοδρομία της, ερμηνεύοντας από νωρίς απαιτητικούς ρόλους του κλασικού και του σύγχρονου ρεπερτορίου, συμβάλλοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη του θεάτρου της πολυπληθούς ελληνικής παροικίας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, η Μέλπω Ζαρόκωστα κέρδισε δικαιωματικά μια εξέχουσα θέση τόσο στο σανίδι, όσο και στη μεγάλη οθόνη, μέσω της οποίας συστήθηκε και έγινε ιδιαίτερα αγαπητή στο ευρύ κοινό, για να συνεχίσει με επιλεκτικές παρουσίες στην τηλεόραση.
Ερμηνεύτρια μεγάλης γκάμας, ευρύτατου διαμετρήματος και διακριτού αποτυπώματος, η Μέλπω Ζαρόκωστα τίμησε επάξια κάθε ρόλο με τον οποίο αναμετρήθηκε. Την μεγάλη της αφοσίωση στην Τέχνη και τη διάχυσή της πιστοποιεί η πολύπλευρη ενασχόλησή της με αυτή, καθώς δεν περιορίστηκε στην υποκριτική, αλλά συστηματικά επιδόθηκε στη μετάφραση και τη διασκευή έργων για το θέατρο, το ραδιόφωνο και τη μικρή οθόνη. Υπήρξε δε πάντοτε μια διακριτική και σεμνή παρουσία στον χώρο, στεκόμενη πάντοτε μακριά από την περιττή και άσκοπη προβολή, κάτι που της προσέφερε αφειδώλευτα την αγάπη και την εκτίμηση των ομοτέχνων.
Στην οικογένειά της, τους φίλους και τους συναδέλφους της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια."
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.