Το 1960, λιγότερο από τέσσερα χρόνια μετά τις ιστορικές ηχογραφήσεις του "Million Dollar Quartet" στο Μέμφις, ο Johnny Cash είχε ήδη ακολουθήσει μια εντελώς διαφορετική διαδρομή από τον παλιό του φίλο, Elvis Presley.
Ο Elvis είχε διακόψει την ξέφρενη άνοδο της καριέρας του για να υπηρετήσει δύο χρόνια στον αμερικανικό στρατό, βάζοντας προσωρινά στην άκρη τη μουσική του. Ο Cash, που είχε ολοκληρώσει τη δική του θητεία νωρίτερα, ζούσε πλέον στο έπακρο τη ζωή του περιοδεύοντος σταρ.
Η χαμένη κινηματογραφική ευκαιρία του Johnny Cash
Ως ένα από τα πιο δυνατά νέα ονόματα της country, με συνεχείς ηχογραφήσεις και ασταμάτητες περιοδείες, διέσχιζε ξανά και ξανά τη Βόρεια Αμερική, από μητροπόλεις μέχρι μικρές, απομονωμένες πόλεις. Αυτός ο απαιτητικός ρυθμός ζωής έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις μακροχρόνιες μάχες του με το αλκοόλ και τις αμφεταμίνες. Αν ο Elvis επέστρεφε με πιο "καθαρή" εικόνα, ο Cash διαμόρφωνε τη φήμη ενός αυθεντικού, ατίθασου εκπροσώπου της country.
Τον Φεβρουάριο του 1960, όταν ρωτήθηκε πώς φανταζόταν τη μουσική πορεία του Elvis μετά την επιστροφή του από τον στρατό, ο Cash δεν μάσησε τα λόγια του. Είπε ότι το ροκ εν ρολ ύφος που είχε υιοθετήσει πριν καταταγεί δεν ήταν πια στη μόδα και ότι ο ήχος της εποχής άλλαζε, με περισσότερα σαξόφωνα, βιολιά και πιο πλούσιες ενορχηστρώσεις.
Δεν πίστευε επίσης ότι ο Presley θα γύριζε στις καθαρές country ρίζες του. Αντίθετα, προέβλεψε —και τελικά δεν έπεσε έξω— ότι θα κινηθεί προς πιο "κλασικές" μελωδίες, στο ύφος του Frank Sinatra, ενώ παράλληλα θα επενδύσει σοβαρά και στον κινηματογράφο.
Εκείνη την περίοδο, ο Cash είχε κάνει κάποιες εμφανίσεις σε τηλεοπτικά γουέστερν, όμως στόχος του ήταν η μεγάλη οθόνη. Είχε δει την επιτυχία του Presley ως πρωταγωνιστή και ήθελε να δοκιμάσει κι εκείνος την τύχη του στο σινεμά. Μάλιστα, είχε στο μυαλό του έναν συγκεκριμένο ρόλο: να υποδυθεί έναν από τους μεγάλους θρύλους της country, έναν καλλιτέχνη που είχε ζήσει μια πορεία με ανησυχητικές ομοιότητες με τη δική του.
Ο Hank Williams, με τα προβλήματα αλκοολισμού, την εξάρτηση από παυσίπονα και τους συχνούς καβγάδες, δεν πρόλαβε να κλείσει τα 30. Πέθανε το 1953 από καρδιακή ανεπάρκεια, στα 29 του, ενώ βρισκόταν σε περιοδεία. Το 1960 ο Cash ήταν 28 ετών και κάποιοι από το περιβάλλον του τον προειδοποιούσαν ότι ίσως ακολουθούσε τον ίδιο δρόμο. Εκείνος, ωστόσο, έβλεπε αυτές τις ομοιότητες σαν απόδειξη ότι ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να τον υποδυθεί σε μια βιογραφική ταινία.
Όπως έλεγε, είχε μιλήσει με μουσικούς που είχαν συνεργαστεί με τον Williams και είχε μελετήσει τη ζωή του σε βάθος. Παρότι δεν τον είχε γνωρίσει προσωπικά, ένιωθε ότι τον καταλάβαινε αρκετά ώστε να μπορέσει να τον ερμηνεύσει πειστικά.
Το μόνο που ίσως δεν είχε σκεφτεί τότε ήταν ότι δεν έμοιαζε ούτε φωνητικά ούτε εμφανισιακά με τον Williams. Βέβαια, η ιστορία έχει δείξει ότι η απόλυτη ομοιότητα δεν είναι πάντα προϋπόθεση για μια καλή ερμηνεία — όπως απέδειξε και η περίπτωση του Joaquin Phoenix, όταν υποδύθηκε τον ίδιο τον Cash πολλά χρόνια αργότερα.