Το δημιουργικό σύμπαν του David Lynch είναι τόσο μοναδικό, που οι κριτικοί χρειάστηκε να επινοήσουν έναν νέο όρο για να το περιγράψουν: "Lynchian".
Συνήθως έτσι αναγνωρίζεται ένας μεγάλος δημιουργός και σκηνοθέτης. Όταν καταφέρνει να διαμορφώσει ένα ύφος τόσο ξεκάθαρο και προσωπικό, που γίνεται άμεσα αναγνωρίσιμο. Ο Lynch όχι μόνο πέτυχε αυτό, αλλά το πήγε ακόμη πιο μακριά. Το έργο του δεν ξεχωρίζει απλώς — αναλύεται, συζητιέται και εμπνέει εδώ και δεκαετίες. Ακόμη και όσοι δεν έχουν δει εκτενώς τη φιλμογραφία του μπορούν να εντοπίσουν την αισθητική του: έντονες εικόνες, ασπρόμαυρα ονειρικά μοτίβα και τοπία που ισορροπούν ανάμεσα στο οικείο και το αλλόκοτο.
David Lynch: Το πιο ιδιαίτερο μπαρ στο Παρίσι
Με τον καιρό, η επιρροή του ξεπέρασε τα όρια του προσωπικού του έργου. Καθώς η επιτυχία του μεγάλωνε, πολλοί επιχείρησαν να μιμηθούν το ύφος του, γεγονός που καθιέρωσε ακόμη περισσότερο τον όρο "Lynchian". Σήμερα, στοιχεία της αισθητικής του συναντώνται παντού — από τη μουσική και τη μόδα μέχρι τον κινηματογράφο και τη διακόσμηση χώρων. Μπαρ με σκοτεινή, σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα συχνά επιχειρούν να αναπαραστήσουν το χαρακτηριστικό Red Room του Twin Peaks, με βαριές βελούδινες κουρτίνες και ασπρόμαυρα δάπεδα.
Αν όμως κάποιος θέλει να βιώσει μια αυθεντική εκδοχή αυτής της αισθητικής, θα πρέπει να ταξιδέψει στο Παρίσι, και συγκεκριμένα στη Μονμάρτη. Αναζητώντας στο διαδίκτυο "David Lynch bar", θα βρει κανείς αρκετά μέρη που αντλούν έμπνευση από το στυλ του ή διοργανώνουν θεματικές βραδιές. Υπάρχει όμως ένα μέρος που ξεχωρίζει: το Silencio, ένας χώρος που φέρει την προσωπική υπογραφή του ίδιου του Lynch.
Το Silencio μοιάζει με μια απρόβλεπτη, σχεδόν μυστήρια προσθήκη στη διαδρομή του. Ο Lynch δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με τη Γαλλία, ούτε συνδεόταν έντονα με το Παρίσι. Αντίθετα, η καλλιτεχνική του ταυτότητα έχει διαμορφωθεί μέσα από την αμερικανική εμπειρία, επηρεασμένη από μικρές πόλεις και την καθημερινότητα των προαστίων. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα στοιχείο που επανέρχεται συνεχώς στο έργο του: ο χώρος του μπαρ.
Από το Roadhouse στο Twin Peaks μέχρι τη χαρακτηριστική σκηνή στο Blue Velvet, όπου η Dorothy Vallance τραγουδά σε μια σκοτεινή σκηνή, πολλά από τα πιο έντονα και ονειρικά στιγμιότυπα του Lynch εκτυλίσσονται σε τέτοιους χώρους. Τα μπαρ λειτουργούν ως σκηνικά όπου το παράξενο γίνεται σχεδόν φυσιολογικό και η πραγματικότητα μοιάζει να λυγίζει.
Ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση βρίσκεται στο Mulholland Drive, στη σκηνή του Silencio, μια από τις πιο αλλόκοτες και ατμοσφαιρικές στιγμές της καριέρας του. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2001, αυτή η φανταστική εικόνα πήρε μορφή στον πραγματικό κόσμο, με το άνοιγμα του ομώνυμου χώρου στο Παρίσι.
Το γιατί επέλεξε τη συγκεκριμένη πόλη παραμένει αναπάντητο. Όμως το ίδιο το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Από την εξωτερική όψη με το μαύρο φινίρισμα και τις φωτεινές επιγραφές νέον, μέχρι τις κόκκινες λεπτομέρειες στο εσωτερικό, κάθε στοιχείο έχει σχεδιαστεί με ακρίβεια. Ο Lynch είχε τον πλήρη έλεγχο, από τη διακόσμηση μέχρι τον φωτισμό — έναν τομέα στον οποίο έδωσε ιδιαίτερη σημασία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που θυμίζει σκηνές από τις ταινίες του.
Το Silencio δεν είναι απλώς ένα μπαρ. Είναι ένας πολυδιάστατος χώρος που συνδυάζει μπαρ, πίστα και κινηματογραφική αίθουσα, σχηματίζοντας ένα περιβάλλον που μοιάζει με λαβύρινθο, όπως το Black Lodge. Μόνο που εδώ, αντί για σκοτεινές εκδοχές του εαυτού σου, μπορεί να συναντήσεις μια απρόσμενη εμπειρία — ή ακόμη και κάποιο γνώριμο πρόσωπο από τον κόσμο της showbiz.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.