Η EA αποφάσισε να τραβήξει τη γραμμή λίγο πιο πέρα από εκεί που το είχε αφήσει το "next-gen”. Και το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς ένα ακόμη τεχνικό update ή ένα ακόμα bullet point σε press release. Είναι μια στιγμή που οι κονσόλες παύουν να παριστάνουν ότι "πλησιάζουν” τον κινηματογράφο και αρχίζουν να τον μιμούνται επικίνδυνα καλά.
Η νέα τεχνολογία που παρουσίασε η EA φέρνει για πρώτη φορά path tracing σε κονσόλα. Όχι ray tracing σαν αυτό που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, με τις ωραίες αντανακλάσεις και τα "γυαλισμένα” αυτοκίνητα. Μιλάμε για κάτι πιο βαθύ, πιο απαιτητικό, πιο ακραίο: μια προσομοίωση φωτός που δεν απλώς χτυπά επιφάνειες, αλλά "ζει” μέσα στο περιβάλλον.
Το φως που δεν κάνει πια συμβιβασμούς
Για χρόνια, το gaming έκανε μικρές υποχωρήσεις στο όνομα της ταχύτητας. Το φως ήταν fake, αλλά αρκετά καλό για να σε πείσει. Με το ray tracing, η ψευδαίσθηση έγινε πιο πειστική. Τώρα, με το path tracing, η ψευδαίσθηση αρχίζει να εξαφανίζεται.
Κάθε pixel μπορεί να κουβαλάει εκατοντάδες μικρές διαδρομές φωτός. Αντανακλάσεις που δεν είναι "εφέ”, αλλά αποτέλεσμα φυσικής προσομοίωσης. Σκιές που δεν σχεδιάζονται αλλά προκύπτουν. Και το σημαντικότερο: τίποτα δεν είναι απόλυτα σταθερό, όλα αλλάζουν ανάλογα με το πώς κινείσαι μέσα στον χώρο.
Σύμφωνα με τις τεχνικές αναλύσεις της βιομηχανίας, αυτός ο τρόπος rendering θεωρείται εδώ και χρόνια "ο τελικός προορισμός” των γραφικών, αλλά μέχρι πρόσφατα έμοιαζε αποκλειστικά προνόμιο των πανάκριβων PC setups ή του offline rendering σε ταινίες.
Η κονσόλα που σταματά να παίζει "safe”
Το πραγματικά ενδιαφέρον όμως δεν είναι η τεχνολογία από μόνη της. Είναι το που εμφανίζεται. Στην κονσόλα.
Γιατί εκεί αλλάζει το παιχνίδι. Οι κονσόλες δεν συγχωρούν υπερβολές. Έχουν όρια, έχουν θερμοκρασίες, έχουν frame targets που δεν διαπραγματεύονται. Το να βλέπεις path tracing να "τρέχει” εκεί, έστω και με έξυπνα τεχνάσματα, είναι σαν να βλέπεις έναν μαραθωνοδρόμο να φοράει κοστούμι και να τρέχει 100 μέτρα sprint χωρίς να ιδρώσει.
Οι νέες υλοποιήσεις βασίζονται σε hybrid pipelines, όπου το παραδοσιακό rendering εξακολουθεί να κρατάει τη βασική εικόνα, ενώ το path tracing αναλαμβάνει τα δύσκολα σημεία του φωτός. Είναι ένας συμβιβασμός, αλλά ένας συμβιβασμός που αρχίζει να μοιάζει με πρόοδο.