Ο Christopher Nolan δεν απλώς διασκευάζει ιστορίες, τις "μεταφράζει” σε εμπειρίες. Αν η επόμενη ταινία του, η Οδύσσεια, ακολουθήσει τη λογική του, δεν θα είναι ένα κλασικό myth adaptation, αλλά ένα ταξίδι μνήμης, χρόνου και επιβίωσης. Μάλιστα πρόσφατα είδαμε και το νέο τρέιλερ.
Για να μπεις στο κατάλληλο mindset, αξίζει να δεις ταινίες που αγγίζουν αυτά τα στοιχεία. Το επικό, το υπαρξιακό και το ανθρώπινο μέσα στο χάος.
Interstellar
Το Interstellar είναι ίσως η πιο καθαρή "πρόβα” για μια Nolan εκδοχή της Οδύσσειας. Στην επιφάνεια είναι sci-fi, αλλά στον πυρήνα του είναι μια ιστορία επιστροφής στο σπίτι όπως και ο Οδυσσέας. Ο χρόνος εδώ δεν είναι γραμμικός, γίνεται εμπόδιο, όπλο και τραγωδία ταυτόχρονα. Η απόσταση ανάμεσα σε πατέρα και κόρη λειτουργεί όπως η απόσταση του Οδυσσέα από την Ιθάκη. Όχι μόνο γεωγραφική, αλλά υπαρξιακή.
Ο Nolan χρησιμοποιεί το διάστημα όπως ο Όμηρος χρησιμοποιεί τη θάλασσα, ως άπειρο πεδίο δοκιμασιών. Αν η Οδύσσεια του ακολουθήσει αυτή τη λογική, τότε δεν θα αφορά απλώς ένα ταξίδι επιστροφής, αλλά το τι χάνεται μέσα σε αυτό.
The Revenant
Το The Revenant είναι καθαρή, σωματική επιβίωση. Δεν έχει πολλά λόγια, έχει όμως βάρος. Ο άνθρωπος εδώ βρίσκεται μόνος απέναντι στη φύση, τον πόνο και την εμμονή του να συνεχίσει. Αν η Οδύσσεια είναι ένα ταξίδι γεμάτο δοκιμασίες, αυτό είναι το πιο κοντινό του "ρεαλιστικό” αντίστοιχο. Κάθε βήμα είναι αγώνας, κάθε απόφαση έχει κόστος.
Ο Leonardo DiCaprio δεν "παίζει” απλώς έναν χαρακτήρα, τον αντέχει και αυτό είναι κρίσιμο για να καταλάβεις τον Οδυσσέα. Δεν είναι ήρωας επειδή νικά, αλλά επειδή δεν σταματά. Η ταινία σε βάζει σε μια κατάσταση συνεχούς πίεσης, όπως ακριβώς φαντάζεσαι ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά.
Cast Away
Το Cast Away είναι η πιο καθαρή εκδοχή απομόνωσης. Ένας άνθρωπος, μια νησίδα, και ο χρόνος που παύει να έχει νόημα. Δεν υπάρχουν μάχες, δεν υπάρχουν θεοί — μόνο η ανάγκη για επιβίωση και η σταδιακή αποδόμηση της ταυτότητας.
Αυτό είναι κεντρικό και στην Οδύσσεια. Ο Οδυσσέας δεν δοκιμάζεται μόνο από εξωτερικές δυνάμεις, αλλά και από τη μοναξιά. Η ταινία δείχνει πώς ο άνθρωπος κατασκευάζει "κόσμο” από το τίποτα, ακόμα και με έναν απλό βόλλεϊ (Wilson), για να μην διαλυθεί ψυχολογικά. Αν ο Nolan εστιάσει στο ανθρώπινο κομμάτι του μύθου, το Cast Away είναι το πιο άμεσο reference για το πώς η απομόνωση γίνεται εσωτερικό ταξίδι.
Gladiator
Το Gladiator είναι το archetype του επικού ανθρώπινου δράματος. Δεν είναι απλώς μια ιστορία εκδίκησης, είναι μια ιστορία ταυτότητας, απώλειας και καθήκοντος. Ο Maximus δεν κινείται μόνο προς έναν στόχο, αλλά μέσα από ένα συναισθηματικό φορτίο που τον καθορίζει. Αυτό είναι πολύ κοντά στον Οδυσσέα. Ένας άντρας που δεν επιστρέφει απλώς σπίτι, αλλά κουβαλάει το βάρος όσων έζησε.
Ο Ridley Scott χτίζει έναν κόσμο που μοιάζει τεράστιος, αλλά το επίκεντρο είναι πάντα ο άνθρωπος. Αν ο Nolan πάρει αυτή τη λογική και τη μεταφέρει στην Οδύσσεια, τότε θα δούμε έναν ήρωα που δεν είναι "μυθικός” επειδή είναι άτρωτος, αλλά επειδή επιμένει να είναι άνθρωπος μέσα στον μύθο.