Πριν από μερικά χρόνια, συγκεκριμένα το 2012 και προτού ο Jon Bernthal πάρει τα ηνία του Punisher, είχε κυκλοφορήσει στο YouTube ένα μικρό ''fan short film'' από τον σκηνοθέτη Phil Joanou. O Thomas Jane, που μέχρι τότε είχε πρωταγωνιστήσει ως Punisher, επέστρεψε για αυτό το φιλμ με την ονομασία Dirty Laundry και απλά μας έδωσε όλα όσα θα θέλαμε να δούμε στην ταινία.
Φαίνεται πως η Marvel έμαθε από αυτό το μικρό φιλμ και τον ντόρο που προκάλεσε, γιατί το πρώτο πράγμα που σου θυμίζει το Punisher: One Last Kill, είναι αυτή η μικρή βουτιά στο παρελθόν και πως επιτέλους τιμάει τον Frank Castle όπως του αξίζει. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για τον Jon Benrthal που έδειξε από την πρώτη του συμμετοχή, στη δεύτερη σεζόν του Daredevil, πως ήταν ο ιδανικός για να φορέσει την νεκροκεφαλή. Από εκείνη την εμφάνιση και μετά, η Marvel έκανε την πιο σωστή κίνηση για έναν ήρωα σαν τον Punisher. Και ποια ήταν αυτή; Ότι δεν τον λογόκρινε.
Η βία είναι φυσική έκφραση του Castle γιατί είναι ένας άνθρωπος που υποφέρει και αυτό ακριβώς εξερευνά το One Last Kill. Γίνεται επιτέλους μια σοβαρή αναφορά στα PTSD του ήρωα, που περιλαμβάνει από τις εμπειρίες του με τους πεζοναύτες μέχρι την δολοφονία της οικογένειάς του. Η αδυσώπητη βία είχε πάντα λόγο για τον Castle, αλλά αυτή τη φορά ο θεατής έχει πρόσβαση στον κόσμο του, ή μάλλον καλύτερα στα "φαντάσματά" του – και το αφήνουμε εδώ για να μην κάνουμε επιπλέον spoiler.
Το υπόλοιπο κομμάτι είναι κάτι παραπάνω από αυτό που περιμέναμε. Είναι ο Frank νεκροζωντανός, σε μια πόλη βυθισμένη στο χάος που ψάχνει ένα Τιμωρό για τις αδικίες της. Και τιμωρεί πάντα πιο εύκολα, εκείνος που δεν έχει να χάσει τίποτα πλέον στη ζωή του. Αυτή η ακριβώς η απασφάλιση γίνεται στο One Last Kill, με τον Castle να μετατρέπεται σε χειροβομβίδα υπό τους ήχους των Hatebreed και το I Will Be Heard (σ.σ.: οι παλαιότεροι που πρόλαβαν τον Jamie Justa στις δόξες του θα το εκτιμήσουν).
Για όλους τους υπόλοιπους, το νέο special presentantion είναι μια υπενθύμιση για πόσα έχει ακόμα να δώσει ο Punisher σαν ήρωας. Αν μη τι άλλο είναι μια απόδειξη πως δεν ήταν πυροτέχνημα, δεν κούρασε, δεν ξεπεράστηκε. Όταν ο κόσμος βλέπει πως το σενάριο σέβεται τον ήρωα γι' αυτό που είναι, η μόνη φυσιολογική αντίδραση είναι να μπει ακόμα περισσότερο στον κόσμο του. Το είδαμε και με τον Daredevil. Η Marvel με τον Charlie Cox έσβησε τις αμαρτίες του παρελθόντος με τον Ben Affleck και έδωσε στον Daredevil αυτό που έπρεπε πάντα να του δώσει. Ένα καλό σενάριο και τρελό ξύλο. Ο Punisher ήταν η συνέχεια και η απόδειξη πως τα πράγματα μπορούν να γίνουν σωστά.
Γιατί ξεχωρίζει; Γιατί ο Frank Castle είναι ξεχωριστός από μόνος του. Δεν είναι ένας ήρωας με υπερδυνάμεις. Είναι, ξεκάθαρα, ένα τραγικό πρόσωπο. Ένας άνθρωπος που παλεύει με τον ίδιο του τον εαυτό κάθε μέρα και φέρνει πολλά μηνύματα γύρω από την κατάθλιψη, τα PTSD και την συνολική αντιμετώπιση που έχουν οι βετεράνοι στην Αμερική από την πολιτεία και την κοινωνία – κάτι που οι δύο αρχικές σεζόν εξερεύνησαν περισσότερο.
Όμως εδώ δεν υπάρχει χώρος ούτε για ευαισθησίες, ούτε για περισυλλογή. Κάποιες ημέρες, σαν και αυτές του One Last Kill, υπάρχει μόνο η Τιμωρία. Και σε σχέση με την Δικαιοσύνη που πολλές φορές απογοητεύει, δεν είναι τυφλή.
Το The Punisher: One Last Kill είναι ήδη διαθέσιμο στο Disney+