Υπάρχουν ηθοποιοί που αφήνουν πίσω τους καλές ταινίες. Και υπάρχουν κι εκείνοι που μοιάζουν να κουβαλούν μέσα τους κάτι μεγαλύτερο από την ίδια τη φιλμογραφία τους. Ο Χιθ Λέτζερ ανήκε ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Ίσως γι’ αυτό ο θάνατός του χτύπησε τόσο έντονα τον κόσμο του σινεμά. Όχι μόνο επειδή έφυγε νωρίς, αλλά επειδή έμοιαζε να βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου ένας ηθοποιός περνά από το "πολύ ταλαντούχος" στο πραγματικά σπουδαίος. Εκείνη η ωμή ένταση που είχε μπροστά στην κάμερα, η αίσθηση ότι μπορούσε να γίνει απρόβλεπτος από στιγμή σε στιγμή, ήταν που έκανε αρκετούς να τον συγκρίνουν με μορφές όπως ο Τζέιμς Ντιν.
Η ταινία που απέδειξε πόσο χαρισματικός ήταν ο Χιθ Λέτζερ
Και το πιο εντυπωσιακό είναι πόσο διαφορετικές ήταν οι ταινίες που πρόλαβε να σημαδέψει.
Από το 10 Things I Hate About You, που έγινε σχεδόν σχολείο για τις ρομαντικές νεανικές ταινίες των late ‘90s, μέχρι το Monster’s Ball και το Brokeback Mountain, όπου έδειξε πόσο εύκολα μπορούσε να περάσει από τη γοητεία στη σιωπηλή συναισθηματική διάλυση.
Και φυσικά υπάρχει ο Joker στο The Dark Knight, ένας ρόλος που άλλαξε οριστικά τον τρόπο με τον οποίο το mainstream σινεμά αντιμετωπίζει τους villains μέχρι σήμερα.
Κάπου ανάμεσα όμως σε όλα αυτά, υπάρχει και το A Knight’s Tale. Μια ταινία που συχνά μένει έξω από τη μεγάλη κουβέντα γύρω από τον Λέτζερ, ίσως επειδή δεν κουβαλά το "βάρος" ή την τραγικότητα των μεταγενέστερων ρόλων του.
Κι όμως, είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπου καταλαβαίνεις γιατί αυτός ο άνθρωπος είχε τόσο ιδιαίτερη παρουσία.
Γιατί το A Knight’s Tale δεν ήταν απλώς μια διασκεδαστική medieval περιπέτεια. Ήταν μια ταινία που πήρε ένα αυστηρά κλασικό genre και του έδωσε ενέργεια σχεδόν rock συναυλίας.
Ο Λέτζερ παίζει έναν νεαρό υπηρέτη που αποφασίζει να παρουσιαστεί ως ιππότης για να αλλάξει τη μοίρα του. Η ιστορία μοιάζει βγαλμένη από παλιό λαϊκό παραμύθι: ένας άνθρωπος χωρίς τίτλους και καταγωγή προσπαθεί να ανέβει σε έναν κόσμο που κανονικά δεν του ανήκει.
Μόνο που η ταινία δεν αντιμετωπίζει αυτό το ταξίδι σαν βαρύ ιστορικό δράμα.
Το κάνει με μουσική των Queen και το We Will Rock You να ακούγεται μέσα σε μεσαιωνικά τουρνουά, με χιούμορ σχεδόν σύγχρονο και με ρυθμό που θυμίζει περισσότερο sports movie παρά κλασική εποχής.
Οι σκηνές των jousting tournaments γυρίστηκαν με απίστευτη ένταση και αρκετό πραγματικό κίνδυνο. Ο ίδιος ο Λέτζερ είχε παραδεχτεί ότι δεν ήθελε να κάνει όλες τις σκηνές μόνος του, γιατί το ρίσκο ήταν τεράστιο.
Και δεν υπερέβαλλε.
Οι κασκαντέρ χτυπούσαν μεταξύ τους κανονικά πάνω στα άλογα, με τραυματισμούς που σε αρκετές περιπτώσεις ήταν σοβαροί. Δεν υπήρχε η πλήρης ψηφιακή ασφάλεια που βλέπεις σήμερα σε πολλά blockbusters.
Υπήρχε πραγματικό βάρος, πραγματική ταχύτητα και πραγματικός κίνδυνος.
Αλλά το σημαντικότερο στοιχείο του Λέτζερ στην ταινία δεν ήταν ποτέ η φυσική παρουσία ή οι σκηνές δράσης.
Ήταν η απόλυτη ειλικρίνεια με την οποία έπαιζε ακόμα και το πιο "ανάλαφρο" υλικό.
Δεν αντιμετώπιζε τον ήρωα σαν καρικατούρα. Τον έπαιζε σαν κάποιον που όντως πιστεύει ότι μπορεί να ξεφύγει από τη θέση που του όρισε η ζωή.
Και αυτό είναι που κάνει το A Knight’s Tale να αντέχει ακόμα.
Γιατί πίσω από τα αστεία, τη μουσική και το στιλιζάρισμα, υπάρχει ένας πρωταγωνιστής που σε κάνει να πιστεύεις κάθε στιγμή της διαδρομής του.
Και αυτό, τελικά, ήταν πάντα το μεγαλύτερο χάρισμα του Χιθ Λέτζερ.