Αφήστε στην άκρη τις βλακείες που σας έλεγε ο μπάρμπας σας στο χωριό πριν πέντε δεκαετίες. "Η μπάλα δεν είναι για τις γυναίκες". "Οι γυναίκες δεν έχουν θέση στο γήπεδο". "Οι γυναίκες δεν καταλαβαίνουν από κανόνες". Ξεπερασμένα, κουραστικά και κυρίως άστοχα. Γιατί οι γυναίκες σήμερα όχι απλά καταλαβαίνουν τα πάντα αλλά, ενίοτε, είναι και πολύ καλύτερη παρέα από τον κολλητό σου στο γήπεδο. Ή και στο σαλόνι. Και ας το αναλύσουμε.
Η γυναίκα σου το ζει κάθε φορά
Οι γυναίκες έχουν άλλη ιδιοσυγκρασία, το ξέρεις από τον τρόπο που συμφωνείτε και διαφωνείτε. Έχουν άλλο πλαίσιο για να σκέφτονται τα πράγματα και αυτό, εννοείται, περνάει και μέσα από τα ματς. Η γυναίκα σου τα ζει όλα πιο έντονα και τα ζει κάθε φορά. Δεν είναι σαν το κολλητό σου που έχει αηδιάσει με διαιτησίες, που ξέρει ότι ο τάδε παίκτης δεν έχει συνέλθει από τραυματισμό ή ότι έχει γίνει παρασκήνιο με προπονητή και γι' αυτό κάποιος δεν παίζει. Ρωτάει σαν μικρό παιδί με ειλικρίνεια και αντιδρά με τον ίδιο τρόπο, γεγονός που το κάνει τόσο ωραίο και αληθινό, που σε κάνει να θυμάσαι γιατί αγάπησες το άθλημα.
Συμμετέχει στο φαγητό
Η γυναίκα που βλέπει μπάλα δεν τρώει σαλάτες σπίτι και πίνει την μπίρα της στο γήπεδο. Και μπράβο της και καλά κάνει, γιατί είτε συμμετέχεις all the way η καθόλου. Δεν υπάρχει γκρίνια στο γιατί τρως σουβλάκια, γιατί πήραμε πίτσα, γιατί φάγαμε απ' έξω. Το φαγητό είναι αναπόσπαστο κομμάτι μαζί με το ματς και η γυναίκα που βλέπει μπάλα το σέβεται.
Έχει πολύ γέλιο όταν βρίζει
Δεν λέμε ότι είναι ωραίο να βρίζουν οι γυναίκες σαν νταλικέρηδες. Αλλά, ειλικρινά, όταν τις βλέπεις να τρελαίνονται επειδή χάθηκε τρίποντο, επειδή κάποιος έδωσε λάθος πάσα ή έδωσε αλλού την μπάλα, είναι πραγματικά απολαυστικό. Για λίγο, χάνουν την επαφή με την πραγματικότητα, κοκκινίζουν και λένε πράγματα που δεν θα έλεγαν κανονικά. Και είναι είναι τέλειο να τις βλέπεις να πετάνε τα μαξιλάρια από τα νεύρα τους και να βρίζουν μπροστά στην τηλεόραση.
Σε προσγειώνει όταν ξεφεύγεις
Υπάρχει μια στιγμή σε κάθε ματς που ο άντρας χάνει κάθε επαφή με τη λογική. Εκεί που πιστεύει ότι ο προπονητής είναι άσχετος, ότι ο διαιτητής έχει προσωπική βεντέτα με την ομάδα του και ότι ο σέντερ φορ θα έπρεπε να έχει πουληθεί από πέρυσι. Η γυναίκα σου συνήθως δεν κουβαλάει αυτό το συναισθηματικό φορτίο δεκαετιών. Θα σε κοιτάξει με ένα βλέμμα που λέει "είσαι σίγουρος ότι φταίει ο διαιτητής για όλα;" και ξαφνικά θα συνειδητοποιήσεις ότι ίσως έχεις αφιερώσει δέκα λεπτά να φωνάζεις για ένα πλάγιο άουτ. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να σε επαναφέρει στην πραγματικότητα χωρίς να αρπαχτείτε για το ποδόσφαιρο.
Δεν κουβαλάει τις ίδιες εμμονές
Με τους φίλους σου βλέπεις το ίδιο έργο ξανά και ξανά. Οι ίδιες συζητήσεις, οι ίδιες θεωρίες συνωμοσίας, τα ίδια παράπονα για τον πρόεδρο, τον προπονητή, τη διοίκηση, τον κόσμο. Η γυναίκα σου πολλές φορές παρακολουθεί το παιχνίδι γι' αυτό που πραγματικά είναι: ένα παιχνίδι. Θα σχολιάσει μια φοβερή ενέργεια, ένα όμορφο γκολ ή μια εντυπωσιακή άμυνα χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσει πώς αυτό συνδέεται με μια μεταγραφή του 2018. Και αυτή η απλότητα είναι καμιά φορά αναζωογονητική.
Και για να τα λέμε όλα, η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται η γυναίκα σου να ξέρει όλα τα συστήματα, τις μεταγραφές και τα στατιστικά. Αρκεί να κάθεται δίπλα σου όταν αρχίζει το ματς και αυτό είναι το πιο όμορφο. Στο τέλος της ημέρας, ο αθλητισμός ήταν πάντα μια αφορμή για να μοιραζόμαστε στιγμές και οι καλύτερες στιγμές είναι συνήθως αυτές που μοιράζεσαι με τον άνθρωπο που αγαπάς περισσότερο.