Ο Στίβεν Γκρέιαμ είναι ένας από εκείνους τους ηθοποιούς που πολλές φορές εμφανίζονται για δέκα λεπτά σε μια ταινία και σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί δεν ήταν εκεί από την αρχή. Δεν χρειάζεται να έχει τον μεγαλύτερο ρόλο, ούτε να του δοθεί κάποια θεαματική σκηνή για να κάνει αισθητή την παρουσία του. Αρκεί συνήθως να μπει σε ένα δωμάτιο.
Αυτός είναι και ο λόγος που η είδηση ότι μπαίνει στο Heat 2 έχει περισσότερο ενδιαφέρον από ένα ακόμη μεγάλο όνομα σε ένα ήδη εντυπωσιακό cast. Το Variety επιβεβαίωσε ότι ο Γκρέιαμ θα συμμετέχει στη νέα ταινία του Μάικλ Μαν, η οποία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα που έγραψε ο σκηνοθέτης μαζί με τη Μεγκ Γκάρντινερ και λειτουργεί ταυτόχρονα ως prequel και sequel του Heat του 1995.
Στίβεν Γκρέιαμ: Γιατί ταιριάζει τέλεια στο Heat 2
Οι ρόλοι δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα, όμως η φήμη που κυκλοφορεί περισσότερο θέλει τον Γκρέιαμ να υποδύεται μια νεότερη εκδοχή του Νιλ ΜακΚόλεϊ, δηλαδή του επαγγελματία ληστή που έκανε αθάνατο ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην πρώτη ταινία. Αν ισχύσει, δεν μιλάμε απλώς για ακόμη έναν μεγάλο ρόλο στην καριέρα του. Μιλάμε για έναν ηθοποιό που θα κληθεί να ακουμπήσει έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς χαρακτήρες του σύγχρονου crime cinema.
Και, περίεργο όσο κι αν ακούγεται, ο Γκρέιαμ είναι από τις λίγες επιλογές που δεν με κάνουν να τρομάζω με την ιδέα.
Διαβάστε Επίσης
Το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι να παίξει τον Ντε Νίρο
Αν τελικά ο Γκρέιαμ είναι ο νεότερος ΜακΚόλεϊ, υπάρχει ένας πολύ εύκολος τρόπος να καταστραφεί όλο αυτό: να προσπαθήσει να μιμηθεί τον Ντε Νίρο.
Δεν χρειάζεται.
Ο ΜακΚόλεϊ του Heat ήταν ένας χαρακτήρας φτιαγμένος περισσότερο από έλεγχο παρά από εξωστρέφεια. Μιλούσε όσο χρειαζόταν, ζούσε με κανόνες και είχε χτίσει ολόκληρη τη ζωή του πάνω στην ιδέα ότι τίποτα δεν πρέπει να είναι τόσο σημαντικό ώστε να μην μπορείς να το εγκαταλείψεις μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα. Η ερμηνεία του Ντε Νίρο λειτουργούσε επειδή σχεδόν ποτέ δεν σου έδινε περισσότερα απ’ όσα χρειαζόσουν.
Ο Γκρέιαμ είναι διαφορετικός ηθοποιός. Πολύ πιο νευρικός, πολύ πιο σωματικός και εξαιρετικός στο να δείχνει ότι κάτι βράζει μέσα σε έναν άνθρωπο ακόμη κι όταν δεν λέει τίποτα. Αυτό είναι ακριβώς που θα μπορούσε να κάνει ενδιαφέρουσα μια νεότερη εκδοχή του ΜακΚόλεϊ.
Όχι να μας δείξει έναν "νεαρό Ντε Νίρο", αλλά έναν άνθρωπο πριν αποκτήσει εκείνη την παγωμένη πειθαρχία που γνωρίζουμε από το 1995.
Και αν υπάρχει σκηνοθέτης που καταλαβαίνει τη διαφορά, είναι ο Μάικλ Μαν.
Ο Μαν δεν κάνει crime movies με τον συνηθισμένο τρόπο
Το Heat δεν έγινε κλασικό μόνο επειδή είχε τον Ντε Νίρο απέναντι στον Αλ Πατσίνο. Έγινε επειδή ο Μαν αντιμετώπισε τους εγκληματίες και τους αστυνομικούς του σαν επαγγελματίες που έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στη δουλειά τους.
Τα όπλα, τα αυτοκίνητα, οι παρακολουθήσεις και οι ληστείες δεν είναι διακόσμηση. Είναι μέρος του χαρακτήρα.
Ο Νιλ ΜακΚόλεϊ είναι ενδιαφέρων επειδή είναι εξαιρετικός σε αυτό που κάνει. Το ίδιο και ο Βίνσεντ Χάνα. Ο ένας κλέβει τράπεζες, ο άλλος τον κυνηγά, αλλά στην πραγματικότητα η ταινία μιλάει για δύο άντρες που έχουν γίνει τόσο καλοί στη δουλειά τους ώστε έχουν σχεδόν καταστρέψει οτιδήποτε υπάρχει έξω από αυτή.
Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο να παίξεις από όσο μοιάζει.
Και εδώ ο Γκρέιαμ έχει σοβαρό πλεονέκτημα. Έχει περάσει ολόκληρη την καριέρα του παίζοντας ανθρώπους που κουβαλούν κάτι βαρύτερο από αυτό που λένε.
Το Boiling Point ήταν η απόδειξη
Αν κάποιος εξακολουθεί να σκέφτεται τον Γκρέιαμ κυρίως ως εξαιρετικό supporting actor, αρκεί να δει το Boiling Point.
Η ταινία τον ακολουθεί ως σεφ μέσα σε μια εφιαλτική βάρδια σε εστιατόριο του Λονδίνου και είναι στημένη σαν ένα συνεχόμενο πλάνο. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει μοντάζ για να τον σώσει, ούτε εύκολη παύση για να ξαναβρεθεί ο ρυθμός. Ο Γκρέιαμ πρέπει να κρατήσει ολόκληρη την ένταση πάνω του καθώς ο χαρακτήρας του προσπαθεί να διαχειριστεί μια κουζίνα που καταρρέει, προσωπικά προβλήματα και τον εαυτό του.
Και το κάνει χωρίς να φωνάζει σε κάθε σκηνή "κοιτάξτε πόσο καλά παίζω".
Αυτό είναι το βασικό του όπλο.
Μπορεί να παίξει έναν άνθρωπο που βρίσκεται δευτερόλεπτα πριν σπάσει χωρίς να χρειάζεται να σπάσει πραγματικά. Μπορεί να γίνει απειλητικός χωρίς να αλλάξει ένταση στη φωνή του και μπορεί να δείξει φόβο χωρίς να ζητήσει τη συμπάθειά σου.
Αυτά είναι χαρακτηριστικά που ταιριάζουν πολύ περισσότερο στον κόσμο του Heat από ένα απλό μεγάλο όνομα.
Το Adolescence άλλαξε και τον τρόπο που τον βλέπει η βιομηχανία
Η επιτυχία του Adolescence έκανε κάτι που η κινηματογραφική του διαδρομή είχε αργήσει να κάνει: έβαλε τον Γκρέιαμ ξεκάθαρα στο κέντρο της συζήτησης.
Μέχρι τότε ήταν ήδη εξαιρετικός εδώ και χρόνια. This Is England, Boardwalk Empire, The Irishman, Boiling Point, Snatch, Gangs of New York. Η λίστα είναι αρκετά μεγάλη ώστε η φράση "υποτιμημένος ηθοποιός" να αρχίζει πλέον να μην έχει ιδιαίτερο νόημα.
Το θέμα δεν είναι ότι ξαφνικά έγινε καλός.
Το θέμα είναι ότι επιτέλους άρχισε να αντιμετωπίζεται σαν πρωταγωνιστής.
Και το Heat 2 έρχεται ακριβώς πάνω σε αυτή τη στιγμή. Ο Γκρέιαμ μπαίνει πλέον σε ένα project όπου τα ονόματα που συζητούνται γύρω του είναι Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Κρίστιαν Μπέιλ, Άνταμ Ντράιβερ, Τζέισον Κλαρκ και Οντέσα Γιανγκ. Ορισμένα deals εξακολουθούν να βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια, όμως η κλίμακα του cast είναι ήδη ξεκάθαρη.
Και αυτή τη φορά ο Στίβεν Γκρέιαμ δεν μοιάζει με τον τύπο που προσθέτεις δίπλα στους stars για να κάνει τις σκηνές τους καλύτερες.
Μοιάζει με έναν από τους stars.
Βέβαια, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με την ηλικία
Η φήμη ότι θα παίξει τον νεότερο ΜακΚόλεϊ έχει δημιουργήσει μια αρκετά λογική απορία.
Ο Γκρέιαμ είναι πλέον 53 ετών. Ο Ντε Νίρο ήταν 52 όταν κυκλοφόρησε το Heat.
Άρα αν μιλάμε πραγματικά για prequel, η λέξη "νεότερος" χρειάζεται λίγη βοήθεια.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα. Το Heat 2 κινείται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και ο Μαν έχει σχεδιάσει μια πολύ πιο μεγάλη ιστορία από ένα απλό "τι έκαναν οι χαρακτήρες δέκα χρόνια πριν". Η παραγωγή είναι επίσης αρκετά μεγάλη ώστε η χρήση μακιγιάζ, διαφορετικής κινηματογράφησης ή ψηφιακής επεξεργασίας να θεωρείται αυτονόητη επιλογή.
Αλλά μέχρι να επιβεβαιωθεί ο ρόλος, δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε casting μόνοι μας για λογαριασμό του Μαν.
Ξέρουμε ότι ο Γκρέιαμ είναι μέσα.
Αυτό από μόνο του αρκεί.
Γιατί το Heat 2 είναι επικίνδυνη ιδέα
Υπάρχει βέβαια και το μεγαλύτερο ερώτημα: χρειαζόμαστε πραγματικά ένα Heat 2;
Η πρώτη ταινία είναι μία από εκείνες τις περιπτώσεις όπου η απάντηση σχεδόν αυτόματα θα έπρεπε να είναι "όχι".
Το Heat είναι ολοκληρωμένο. Δεν άφησε sequel bait, δεν χρειάζεται origin story για να καταλάβουμε τους χαρακτήρες του και κανείς δεν ξύπνησε τα τελευταία τριάντα χρόνια αναρωτώμενος τι ακριβώς έκανε ο Νιλ ΜακΚόλεϊ στα 35 του.
Αλλά υπάρχει μία σοβαρή ένσταση σε αυτό.
Το sequel το κάνει ο ίδιος ο Μάικλ Μαν.
Δεν έχουμε λοιπόν studio executives που βρήκαν ένα αναγνωρίσιμο IP και αποφάσισαν να το ξεσκονίσουν. Ο Μαν έγραψε ο ίδιος το Heat 2 μαζί με τη Μεγκ Γκάρντινερ, το εξέδωσε ως μυθιστόρημα το 2022 και σχεδιάζει την κινηματογραφική εκδοχή ως συνέχεια μιας ιστορίας που εξακολουθεί να θεωρεί δική του. Η νέα ταινία έχει περάσει στην Amazon MGM/United Artists και προορίζεται για κινηματογραφική διανομή.
Αυτό δεν εγγυάται ότι θα είναι καλή.
Απλώς σημαίνει ότι αξίζει να περιμένουμε πριν αρχίσουμε τα "άφησαν ήσυχο τίποτα στο Hollywood;".
Ο Γκρέιαμ έχει ακριβώς το πρόσωπο που χρειάζεται αυτός ο κόσμος
Το Heat δεν ήταν ποτέ ταινία όμορφων ανθρώπων που παριστάνουν τους σκληρούς.
Οι χαρακτήρες του έμοιαζαν κουρασμένοι, εμμονικοί, επαγγελματίες. Έμοιαζαν σαν να είχαν περάσει χρόνια κάνοντας αυτό που βλέπαμε στην οθόνη.
Ο Στίβεν Γκρέιαμ μπορεί να κουβαλήσει ακριβώς αυτή την αίσθηση.
Δεν είναι ο ηθοποιός που χρειάζεται να μπει σε μια σκηνή και να κάνει grand entrance. Είναι ο ηθοποιός που σε κάνει να πιστεύεις ότι ο χαρακτήρας του είχε ζωή πριν ανοίξει η κάμερα και θα συνεχίσει να έχει όταν εκείνη φύγει από πάνω του.
Για μια ταινία του Μάικλ Μαν, αυτό μετράει περισσότερο από το star power.
Και γι' αυτό, είτε τελικά γίνει ο νεότερος Νιλ ΜακΚόλεϊ είτε κάποιος εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας, το casting του είναι ίσως από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχουμε ακούσει μέχρι τώρα για το Heat 2.
Ο Στίβεν Γκρέιαμ πέρασε πολλά χρόνια ως ο ηθοποιός που έβλεπες σε μια ταινία και έλεγες "αυτός είναι πάντα καλός".
Τώρα φαίνεται πως έρχεται η στιγμή να σταματήσουμε να εκπλησσόμαστε.
Είναι απλώς τόσο καλός.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
