Heart of the Beast: Ο Brad Pitt, ένας σκύλος και 58 μίλια επιβίωσης - Μια κριτική του George Satsidis

Heart of the Beast: Ο Brad Pitt, ένας σκύλος και 58 μίλια επιβίωσης - Μια κριτική του George Satsidis

Στο νέο survival δράμα του David Ayer, ο 62χρονος Pitt αποδεικνύει ότι ένας πραγματικός σταρ δεν χρειάζεται πολλά για να γεμίσει τη μεγάλη οθόνη. Μόνο έναν σκύλο, ένα άγριο τοπίο και κάτι για το οποίο αξίζει να μείνει ζωντανός.

Πρόσθεσε το esquire ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Ένας άνδρας. Ένας σκύλος. Ένα μικρό αεροπλάνο στον βυθό μιας παγωμένης λίμνης και 58 μίλια αφιλόξενης γης μέχρι τον πλησιέστερο δρόμο. Το Heart of the Beast δεν χάνει χρόνο με περιττές εξηγήσεις. Ρίχνει τον Brad Pitt απέναντι στη φύση και περιμένει να δει πόσο μπορεί να αντέξει.

Ο Pitt είναι ο James Belmont, πρώην στέλεχος των Ειδικών Δυνάμεων και βετεράνος του Ιράκ και του Αφγανιστάν, ο οποίος έχει αποσυρθεί από τον κόσμο μαζί με τον Odin, τον σκύλο με τον οποίο υπηρέτησε στο πεδίο της μάχης. Και οι δύο κουβαλούν τα σημάδια του πολέμου. Ο James στο μυαλό και στο σώμα του. Ο Odin σε ένα προσθετικό πόδι και μεταλλικά δόντια.

Δεν είναι αφεντικό και κατοικίδιο. Είναι δύο στρατιώτες που επέστρεψαν από την ίδια κόλαση και πλέον αποτελούν ο ένας τη μοναδική οικογένεια του άλλου.

Heart of the Beast: Ο Brad Pitt, ένας σκύλος και 58 μίλια επιβίωσης - Μια κριτική του George Satsidis

Μετά από μια σύντομη συνάντηση με έναν μοναχικό χρυσοθήρα, τον οποίο υποδύεται ο πάντα επιβλητικός J.K. Simmons, μια καταιγίδα τούς αναγκάζει να εγκαταλείψουν την κατασκήνωσή τους. Στη διάρκεια της πτήσης, ο James παθαίνει καρδιακή προσβολή, το Cessna συντρίβεται και από εκεί αρχίζει η πραγματική δοκιμασία: κρύο, τραυματισμοί, ορμητικά ποτάμια, πείνα και μια εξαντλητική πορεία μέσα στην άγρια φύση της Αλάσκας.

Ο David Ayer, στην πρώτη του συνεργασία με τον Pitt μετά το Fury του 2014, επιστρέφει σε έναν κόσμο που γνωρίζει καλά: άνδρες σημαδεμένους από τον πόλεμο, ανίκανους ή απρόθυμους να μιλήσουν για όσα κουβαλούν μέσα τους.

Αυτή τη φορά, όμως, χαμηλώνει την ένταση. Οι εκρήξεις και τα όπλα περιορίζονται σε σύντομα flashbacks. Η πραγματική μάχη δεν είναι απέναντι σε κάποιον εχθρό. Είναι απέναντι στην παραίτηση.

Το Heart of the Beast δεν βασίζεται σε αληθινή ιστορία και δεν επιχειρεί να επανεφεύρει το survival genre. Δανείζεται γνώριμα στοιχεία από τον Jack London και ταινίες όπως τα The Grey και The Edge, αλλά διαθέτει κάτι που συχνά λείπει από αντίστοιχες παραγωγές: μια σχέση στο κέντρο της ιστορίας που μοιάζει πραγματικά πειστική.

Στα 62 του, ο Brad Pitt είναι απολαυστικός στην οθόνη. Δεν επιχειρεί να κρύψει ούτε την ηλικία ούτε την κούραση του χαρακτήρα του και, κυρίως, δεν προσπαθεί να αποδείξει διαρκώς ότι παραμένει action star.

Παίζει με το σώμα, την ανάσα και τις σιωπές. Με ένα βλέμμα που κουβαλά περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσε να εξηγήσει οποιοσδήποτε διάλογος.

Heart of the Beast: Ο Brad Pitt, ένας σκύλος και 58 μίλια επιβίωσης - Μια κριτική του George Satsidis

Είναι ένας από εκείνους τους τελευταίους κινηματογραφικούς σταρ που μπορούν ακόμη να κρατήσουν μόνοι τους ένα ολόκληρο πλάνο και να μετατρέψουν ακόμη και την πιο απλή κίνηση σε γεγονός.

Δεν είναι, πάντως, εντελώς μόνος.

Ο Odin, τον οποίο υποδύεται κυρίως ο γερμανικός ποιμενικός Uber, είναι κανονικός συμπρωταγωνιστής. Ο Pitt δεν παίζει απλώς δίπλα του. Αντιδρά σε εκείνον, τον φροντίζει και, το σημαντικότερο, του επιτρέπει να καθορίζει τον ρυθμό των κοινών τους σκηνών.

Η σύνδεσή τους είναι τόσο άμεση ώστε οι καλύτερες στιγμές της ταινίας δεν χρειάζονται μουσική, εξηγήσεις ή μεγάλα λόγια. Αρκεί ο τρόπος με τον οποίο κοιτάζονται.

Η κινηματογράφηση του Mauro Fiore χρησιμοποιεί τα άγρια τοπία της Νέας Ζηλανδίας για να δημιουργήσει μια Αλάσκα εντυπωσιακή αλλά ποτέ φιλόξενη. Το μοντάζ της Dody Dorn, ο σχεδόν πρωτόγονος ήχος της φύσης και ο λιτός ρυθμός κάνουν την ταλαιπωρία των δύο πρωταγωνιστών να μοιάζει απτή.

Νιώθεις το κρύο. Τη λάσπη. Την εξάντληση.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημείο όπου η ταινία σπάει μόνη της το ξόρκι της.

Ο James και ο Odin έρχονται αντιμέτωποι αρχικά με μια αρκούδα και αργότερα με μια αγέλη λύκων. Σε μια εποχή φωτορεαλιστικών ψηφιακών εικόνων, τα συγκεκριμένα ζώα μοιάζουν να έχουν ξεμείνει από μια παλαιότερη γενιά visual effects.

Τους λείπουν το βάρος, η υφή και, κυρίως, η αίσθηση πραγματικής απειλής. Αντί να προκαλέσουν φόβο, ορισμένες στιγμές φέρνουν ένα αθέλητο χαμόγελο — κάτι ιδιαίτερα παράξενο σε μια παραγωγή που σε όλα τα υπόλοιπα επιμένει τόσο πολύ στον ρεαλισμό.

Heart of the Beast: Ο Brad Pitt, ένας σκύλος και 58 μίλια επιβίωσης - Μια κριτική του George Satsidis

Οι πολεμικές αναδρομές είναι επίσης πιο επεξηγηματικές απ’ όσο χρειάζεται, ενώ το φινάλε πιέζει λίγο περισσότερο το συναίσθημα απ’ όσο θα έπρεπε.

Μέχρι τότε, όμως, η ταινία έχει κερδίσει το δικαίωμα να συγκινήσει.

Όχι επειδή χειραγωγεί τον θεατή, αλλά επειδή ο δεσμός ανάμεσα στον άνθρωπο και τον σκύλο έχει καταφέρει να μοιάζει αληθινός.

Το Heart of the Beast είναι μια στιβαρή, old-school περιπέτεια επιβίωσης για την αντοχή, την αφοσίωση και μια μορφή ανδρικής αγάπης που δεν χρειάζεται να εκφραστεί με λόγια.

Ένας πληγωμένος άνδρας και ένας πληγωμένος σκύλος συνεχίζουν να προχωρούν όχι επειδή δεν φοβούνται, αλλά επειδή ο καθένας έχει αναλάβει να κρατήσει τον άλλο ζωντανό.

Και στο κέντρο όλων βρίσκεται ο Brad Pitt: κουρασμένος, ευάλωτος, απόλυτα παρών και ακόμη ικανός να γεμίσει τη μεγάλη οθόνη μόνο με την παρουσία του.

Γιατί αυτό ακριβώς κάνουν οι πραγματικοί movie stars.