Ο Μπρους Λι δεν ήταν μόνο ένας θρύλος των πολεμικών τεχνών και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κουνγκ φου. Υπήρξε επίσης ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ενώ σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, σπουδές που επηρέασαν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν τη ζωή και τον αθλητισμό. Ως άνθρωπος με έντονη φιλοσοφική σκέψη, άφησε πίσω του πολλές αξέχαστες φράσεις. Πραγματικά μαθήματα ζωής που αποτύπωναν έναν χαρακτήρα με στοιχεία στωικότητας, αυτοσυγκράτησης, σύνεσης και στοχασμού.
Στο Men's Health, ξεχωρίζουμε ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές σκέψεις του. Μία από αυτές είναι η περίφημη φράση: "Άδειασε το μυαλό σου. Μην έχεις μορφή ή σχήμα, γίνε σαν το νερό. Αν βάλεις νερό σε ένα φλιτζάνι, παίρνει το σχήμα του φλιτζανιού. Αν το βάλεις σε ένα μπουκάλι, γίνεται το μπουκάλι. Αν το βάλεις σε μια τσαγιέρα, γίνεται η τσαγιέρα. Το νερό μπορεί να κυλήσει απαλά ή να χτυπήσει με δύναμη. Γίνε σαν το νερό, φίλε μου".
Μπρους Λι: Το μάθημα ζωής που αξίζει να μάθεις
Μια άλλη σκέψη που του αποδίδεται είναι ότι "το να περιμένεις από τη ζωή να σου φερθεί καλά επειδή είσαι καλός άνθρωπος είναι σαν να περιμένεις από μια τίγρη ή ένα λιοντάρι να μη σου επιτεθεί επειδή είσαι χορτοφάγος".
Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη φράση, στην οποία θα επικεντρωθούμε σήμερα: "Μη μιλάς αρνητικά για τον εαυτό σου, ούτε καν για αστείο. Το σώμα και ο εγκέφαλός σου δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά".
Το μάθημα ζωής του Μπρους Λι: "Όταν μιλάς στον εαυτό σου, να του φέρεσαι καλά"
Σύμφωνα με τη φιλοσοφία που αποδίδεται στον Μπρους Λι, ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε στον εαυτό μας έχει μεγαλύτερη σημασία απ' όση συνήθως πιστεύουμε. Ακόμη και οι αρνητικές εκφράσεις που χρησιμοποιούμε αστειευόμενοι μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας.
Μια παρόμοια άποψη εκφράζει και ο ερευνητής Ζοζέπ Σολέρ, ο οποίος υποστηρίζει ότι "κάθε λέξη που λέμε προβάλλεται μέσα στο μυαλό μας, επηρεάζοντας ένα μέρος του σώματος και της σκέψης μας. Γι' αυτό δεν πρέπει ποτέ να μιλάμε άσχημα στον εαυτό μας, επειδή ο εγκέφαλος δεν κάνει αυτή τη διάκριση".
Ο ίδιος εξηγεί ότι το πρώτο βήμα είναι να κατανοήσουμε πόσο μεγάλη επίδραση μπορούν να έχουν οι σκέψεις στην καθημερινότητά μας.
"Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι η τεράστια επίδραση που έχουν οι σκέψεις μας στη ζωή μας. Και όταν μιλάω για σκέψεις, η μεγαλύτερη δυσκολία βρίσκεται στις ασυνείδητες σκέψεις, εκείνες που δεν αντιλαμβανόμαστε ότι κάνουμε", αναφέρει.
Διαβάστε Επίσης
Ο Σολέρ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον εσωτερικό διάλογο, δηλαδή στη συνεχή επικοινωνία που έχουμε με τον εαυτό μας, ακόμη κι όταν δεν το συνειδητοποιούμε.
"Μιλάω για τον εσωτερικό διάλογο, τον νοητικό διάλογο. Αυτός ο διάλογος έχει τεράστια επίδραση στη ζωή μας. Συμμετέχει στη διαμόρφωση της πραγματικότητάς μας, αλλά και του σώματός μας. Συμβάλλουμε πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζουμε στη δημιουργία της πραγματικότητάς μας και το κάνουμε ασυνείδητα, μέσα από τις σκέψεις που σχηματίζονται στο μυαλό μας".
Η βασική ιδέα πίσω από τη συγκεκριμένη φράση που αποδίδεται στον Μπρους Λι είναι ότι πρέπει να προσέχουμε τον τρόπο με τον οποίο απευθυνόμαστε στον εαυτό μας. Συχνά χρησιμοποιούμε αρνητικές εκφράσεις χωρίς να συνειδητοποιούμε πόσο συνηθισμένες έχουν γίνει στην καθημερινότητά μας.
Ακόμη και όταν τις λέμε αστειευόμενοι, μπορεί να ενισχύουμε μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό μας.
Σύμφωνα με τον Σολέρ, "κάθε λέξη που σχηματίζεται στο μυαλό μας επηρεάζει ένα μέρος του σώματός μας".
Ο ίδιος υποστηρίζει, ωστόσο, ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε μόνο τη σωματική διάσταση του ανθρώπου, αλλά και άλλες πτυχές της ύπαρξής του.
"Δεν πρέπει να κατανοούμε μόνο το φυσικό σώμα, επειδή υπάρχουν και άλλες διαστάσεις. Υπάρχει το φυσικό σώμα, το ζωτικό σώμα, το συναισθηματικό σώμα και το νοητικό σώμα".
"Και αυτό είναι το αντικείμενο στο οποίο ειδικεύομαι: το νοητικό σώμα. Οι ασυνείδητες πληροφορίες, τα μοτίβα, οι αντιλήψεις και οι πεποιθήσεις που έχει κάθε άνθρωπος και στις οποίες συμμετέχει και το σώμα", εξηγεί.
Το μήνυμα που προκύπτει από αυτή τη φιλοσοφία είναι απλό: ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε στον εαυτό μας αξίζει την ίδια προσοχή με τον τρόπο που μιλάμε στους άλλους. Η διαρκής αυτοκριτική και οι αρνητικοί χαρακτηρισμοί δεν είναι απαραίτητα αθώοι, ακόμη κι όταν παρουσιάζονται ως αστεία.
Η καλλιέργεια ενός πιο θετικού και υποστηρικτικού εσωτερικού διαλόγου μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας πιο υγιούς σχέσης με τον εαυτό μας.
