Το Metacritic είναι μια πλατφόρμα συγκέντρωσης κριτικών, η οποία συλλέγει αξιολογήσεις από έγκριτα εξειδικευμένα μέσα ενημέρωσης, αποδίδει σε καθεμία μια αριθμητική βαθμολογία με βάση την εκτίμηση του κριτικού για την ταινία, το βιντεοπαιχνίδι ή οποιοδήποτε άλλο έργο και στη συνέχεια υπολογίζει έναν σταθμισμένο μέσο όρο.
Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι το Metascore, μια βαθμολογία από το 0 έως το 100, που επιχειρεί να αποτυπώσει με μια ματιά την υποδοχή ενός έργου από τους κριτικούς. Πίσω από αυτόν τον αριθμό, βέβαια, κρύβονται αμέτρητες λέξεις, διαφορετικές οπτικές και επιχειρήματα που καμία αριθμητική αξιολόγηση δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως.
Netflix: Η κορεατική ταινία με 100% στο Rotten Tomatoes
Παρ' όλα αυτά, το Metacritic και το Rotten Tomatoes, μια ακόμη πλατφόρμα που λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο, καθώς βασίζεται στο ποσοστό των θετικών κριτικών, έχουν εξελιχθεί σε δύο από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς στο διαδίκτυο, επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό την πορεία πολλών ταινιών.
Και το A Possible Love δεν έχει κανέναν λόγο να ανησυχεί.
Σύμφωνα με το Metacritic, πρόκειται για την τέταρτη καλύτερη ταινία της χρονιάς, με βαθμολογία 95 στα 100, βασισμένη σε 32 κριτικές. Στο Rotten Tomatoes, μάλιστα, το 100% των 82 δημοσιευμένων κριτικών είναι θετικό, σύμφωνα με το γνωστό Tomatometer.
Γι' αυτό και οι δύο πλατφόρμες έχουν απονείμει στην ταινία τις αντίστοιχες διακρίσεις τους: το Must-See του Metacritic και το Certified Fresh του Rotten Tomatoes.
Για να αποκτήσει μια ταινία αυτές τις διακρίσεις, πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις, αν και η βασικότερη μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις: υψηλές βαθμολογίες.
Πριν ακόμη φτάσει στο Netflix, όπου είναι διαθέσιμο από τις 6 Νοεμβρίου, με διάρκεια 2 ώρες και 46 λεπτά, η νέα ταινία του Λι Τσανγκ-ντονγκ είχε πραγματοποιήσει την πρεμιέρα της στο 83ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, ενώ είχε προηγηθεί και μια περιορισμένη διανομή στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Επομένως, πολλοί θεατές, ιδιαίτερα όσοι ζουν σε μικρότερες πόλεις και περιοχές μακριά από τις μεγάλες κινηματογραφικές αίθουσες, θα έχουν την ευκαιρία να τη γνωρίσουν για πρώτη φορά μέσα από τη streaming πλατφόρμα.
Διαβάστε Επίσης
Στη Βενετία, η ταινία απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από τους Ιταλούς και διεθνείς δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο Λίντο.
Μάλιστα, θεωρήθηκε σοβαρή υποψήφια για τον Χρυσό Λέοντα, το σημαντικότερο βραβείο του φεστιβάλ, όπως αναγνώρισε και η ίδια η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, Μάγκι Τζίλενχαλ.
Τελικά, απέσπασε τον Αργυρό Λέοντα – Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, τη δεύτερη σημαντικότερη διάκριση της διοργάνωσης.
Τι πραγματεύεται, όμως, η τελευταία ταινία του Λι Τσανγκ-ντονγκ, τον οποίο ίσως γνωρίζετε από το Burning, που είναι επίσης διαθέσιμο στο Netflix, μαζί με άλλες δημιουργίες του;
A Possible Love: Η υπόθεση της νέας ταινίας του Λι Τσανγκ-ντονγκ
Η επίσημη σύνοψη αναφέρει:
Δύο παντρεμένα ζευγάρια, δύο διαφορετικοί κόσμοι που συγκρούονται μέσα από τον φακό μιας κάμερας: ένας απολυμένος εργαζόμενος και η σύζυγός του, μια δημιουργός ντοκιμαντέρ και ο σύζυγός της. Καθώς συνεργάζονται για τη δημιουργία μιας ταινίας, οι ζωές τους διασταυρώνονται, αποκαλύπτοντας βαθιές διαφορές και ανείπωτες επιθυμίες.
Αν εξετάσουμε λίγο περισσότερο την υπόθεση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για ακόμη μία κορεατική ιστορία που καταπιάνεται με τις κοινωνικές ανισότητες, στα πρότυπα του Parasite ή ακόμη και του Squid Game.
Πράγματι, η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του Μπονγκ Τζουν-χο, που κυκλοφόρησε το 2019, φαίνεται πως αποτέλεσε ένα από τα σημεία αναφοράς για το A Possible Love.
Άλλωστε, το Parasite συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού είδους που είναι γνωστό ως "eat the rich": ιστορίες στις οποίες οι πλούσιοι γελοιοποιούνται, υφίστανται ταπεινωτικές συμπεριφορές ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, καταλήγουν ακόμη και δολοφονημένοι.
Ωστόσο, το A Possible Love διαμορφώνει την ταυτότητά του σχεδόν σε αντίθεση με το Parasite.
A Possible Love: Οι ίδιοι πλούσιοι, μια διαφορετική ιστορία
Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κορεατικού κινηματογράφου που ασχολείται με τις κοινωνικές ανισότητες είναι η σύγκρουση που υπάρχει κάτω από την επιφάνεια.
Πρόκειται για μια ένταση που τροφοδοτείται από τις κοινωνικές αντιθέσεις, συσσωρεύεται σταδιακά και τελικά ξεσπά με βίαιο τρόπο.
Το A Possible Love, όμως, ακολουθεί σχεδόν την αντίθετη κατεύθυνση.
Δεν αφηγείται μια ιστορία σύγκρουσης, αλλά την ιστορία μιας συνάντησης που μοιάζει αδύνατη. Μιλά για την προσπάθεια συνύπαρξης, ένα θέμα πολύ πιο οικουμενικό και απρόσμενο, παρά τις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν εξαρχής τις σχέσεις των πρωταγωνιστών.
Γίνεται σύντομα σαφές ότι τα δύο ζευγάρια αποτελούνται από ανθρώπους των οποίων οι ζωές έχουν ακολουθήσει εντελώς διαφορετικές διαδρομές.
Ζουν σε μια κοινωνία όπου οι ανισότητες διευρύνονται συνεχώς και οι εμπειρίες της καθημερινότητας διαφέρουν ριζικά ανάμεσα σε εκείνους που έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν όσα επιθυμούν και σε εκείνους που δεν την έχουν.
Οι δύο αυτοί κόσμοι δεν διαθέτουν κανένα πραγματικό σημείο επαφής. Και σήμερα, η προσπάθεια των πρωταγωνιστών να τους γεφυρώσουν μοιάζει ακόμη πιο δύσκολη απ' όσο θα ήταν πριν από τριάντα χρόνια.
Όπως αναφέραμε, η ταινία δεν χάνει ποτέ από το οπτικό της πεδίο το Parasite. Αντίθετα, χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη κινηματογραφική αναφορά για να κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που έκανε ο Μπονγκ Τζουν-χο.
Εδώ δεν έχουμε μια φτωχή οικογένεια που διεισδύει στον κόσμο των πλουσίων, αλλά το αντίστροφο.
Μάλιστα, σε ορισμένες στιγμές η ταινία φτάνει σχεδόν να παρωδεί αυτή τη λογική. Η έκρηξη βίας είναι πρακτικά ανύπαρκτη και, όταν τελικά εμφανίζεται, παρουσιάζεται με έναν σχεδόν γελοίο τρόπο.
Για τους λάτρεις του κινηματογράφου, πρόκειται για πραγματική απόλαυση.
A Possible Love: Τι δήλωσε ο σκηνοθέτης Λι Τσανγκ-ντονγκ
Ο σκηνοθέτης εξήγησε:
"Πριν ξεκινήσω μια ταινία, πρέπει να έχω ξεκαθαρίσει τι σημαίνει: για εμένα, για το κοινό και για τον ίδιο τον κινηματογράφο.
Γι' αυτό και το Ga-neung-han Sa-rang (ο πρωτότυπος τίτλος) χρειάστηκε τόσο μεγάλο διάστημα για να πραγματοποιηθεί.
Όταν οι μαζικές απολύσεις και η βίαιη καταστολή μιας απεργίας συγκλόνισαν την κορεατική κοινωνία, ένιωσα την ανάγκη να αντιδράσω".
Στη συνέχεια, πρόσθεσε:
"Δίστασα, αναρωτώμενος αν ήταν σωστό να μετατρέψω αυτά τα γεγονότα σε μια ταινία μυθοπλασίας.
Όσο κι αν η εργασία, το κεφάλαιο και άλλες δυνάμεις διαμορφώνουν τις ζωές μας, πιστεύω ότι μπορούμε ακόμη να επιδιώκουμε την ελευθερία. Μια επιθυμία που ίσως αποτελεί ήδη μια μορφή αγάπης.
Ήθελα να δημιουργήσω μια ταινία γι' αυτή την επιθυμία.
Και ακόμη περισσότερο, για την αγάπη που συναντάμε στη ζωή και για την αγάπη που, στο τέλος, δεν μπορούμε παρά να προσφέρουμε".
