Το GTA VI έχει χαρακτηριστεί σχεδόν ομόφωνα αριστούργημα από όσους είχαν την ευκαιρία να το παίξουν πριν από την επίσημη κυκλοφορία του. Ένας αριθμός αρκεί για να το αποδείξει: το 99/100 στην πλατφόρμα συγκέντρωσης κριτικών Metacritic, μια βαθμολογία που στο παρελθόν είχε καταφέρει να συγκεντρώσει μόνο το The Legend of Zelda: Ocarina of Time.
Αν συνυπολογίσουμε ότι όσο αυξάνεται ο αριθμός των κριτικών τόσο δυσκολότερο γίνεται να διατηρηθεί μια τόσο υψηλή βαθμολογία και ότι το Zelda συγκέντρωσε 22 κριτικές, έναντι 153 του GTA VI, τότε η επίδοση στο Metacritic μπορεί να συμπεριληφθεί στα πολυάριθμα ρεκόρ που κατέρριψε το Grand Theft Auto πριν ακόμη κυκλοφορήσει.
GTA 6: Τα 4 προβλήματα που εντόπισαν οι κριτικοί
Ωστόσο, υπήρξαν ορισμένα στοιχεία που απογοήτευσαν τους δημοσιογράφους. Σε κάποιες περιπτώσεις επρόκειτο για mini-games που υπήρχαν σε προηγούμενα παιχνίδια της σειράς και, παραδόξως, δεν επέστρεψαν σε ένα κατά πολύ μεγαλύτερο sequel. Σε άλλες, οι ενστάσεις αφορούσαν την ίδια την ιστορία.
Στην κορυφή των παραπόνων, πάντως, βρίσκεται ο περιορισμός του ρυθμού ανανέωσης των καρέ, ένα στοιχείο στο οποίο στάθηκαν σχεδόν όλοι οι reviewers.
Η ομαλότητα της κίνησης: Ο περιορισμός των 30 fps
Ο όρος "FPS" προέρχεται από το "frames per second" και υποδηλώνει τον αριθμό των στατικών εικόνων που, όταν προβάλλονται διαδοχικά, δημιουργούν την ψευδαίσθηση της κίνησης.
Στον κινηματογράφο, το καθιερωμένο πρότυπο είναι τα 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Στην περίπτωση των video games, ο αριθμός αυτός ποικίλλει και εξαρτάται από την ανάλυση, τις ρυθμίσεις των γραφικών και την επεξεργαστική ισχύ του συστήματος στο οποίο τρέχει το παιχνίδι.
Οι σύγχρονες κονσόλες προσφέρουν συνήθως τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ των λειτουργιών "Performance" και "Quality", δίνοντας προτεραιότητα είτε στην ομαλότητα της κίνησης, με συνήθως 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο, είτε στην ποιότητα των γραφικών, με τον αριθμό των καρέ να περιορίζεται στα 30.
Το GTA VI περιορίζεται στα 30 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Οι περισσότεροι reviewers έκριναν ότι πρόκειται για έναν αποδεκτό συμβιβασμό, προκειμένου να ενισχυθεί ο φωτορεαλισμός και ο πλούτος του ανοιχτού κόσμου, με περισσότερα οχήματα και ανθρώπους στους δρόμους.
Στο Kotaku, ο Ζακ Ζβίζεν αναφέρει ότι παρατήρησε και πτώσεις στον ρυθμό των καρέ, οι οποίες προκαλούσαν διακοπές στην ομαλή κίνηση της εικόνας. Αυτό συνέβη στους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Vice City, της πόλης στην οποία διαδραματίζονται τόσο το GTA: Vice City όσο και το GTA VI.
Αντίστοιχες επιβραδύνσεις αντιμετώπισε και κατά τη διάρκεια ιδιαίτερα έντονων ανταλλαγών πυροβολισμών με την αστυνομία.
Η ιστορία: Εντυπωσιακή αλλά όχι πάντα αληθοφανής
Στο X, ο Τζέισον Σράιερ, ένας από τους πλέον καταξιωμένους δημοσιογράφους στον χώρο των video games, χαρακτήρισε το Grand Theft Auto VI "ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει ποτέ".
Στην κριτική του στο Bloomberg, ωστόσο, σημειώνει ότι η ιστορία δεν καταφέρνει να φτάσει στα συναισθηματικά ύψη του Red Dead Redemption 2, παρότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου σε σχέση με το GTA V. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, τη θεωρεί ελάχιστα πειστική.
"Το θέαμα στο νέο παιχνίδι αγγίζει τα όρια του παραλόγου — μπορεί πραγματικά ένας άνθρωπος να πηδήξει ανάμεσα σε τόσα κινούμενα αυτοκίνητα; Συχνά είναι επίσης δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο Jason και η Lucia θα ανέχονταν κάποιες από τις πιο εκνευριστικές προσωπικότητες που αποτελούν τους συμμάχους τους".
Ο Σράιερ θεωρεί ότι το GTA VI είναι συναρπαστικό ως ιστορία εγκλήματος, αλλά λιγότερο συνεκτικό ως ερωτική ιστορία.
Επισημαίνει επίσης ότι οι απότομες αλλαγές ύφους αποτελούν πλέον συνηθισμένο φαινόμενο στα video games, όμως γίνονται ακόμη πιο αισθητές σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίζεται από τόσο έντονο ρεαλισμό.
Αυτό, βέβαια, δεν εμποδίζει το σενάριο να ξεχωρίζει και τις αποστολές να διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη.
Υπερβολικά πολλές ή υπερβολικά λίγες δραστηριότητες;
Η κριτική των New York Times εστιάζει κυρίως στις τρυφερές στιγμές μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών, τις οποίες θεωρεί το πιο καινοτόμο στοιχείο μιας σειράς που στο παρελθόν μας είχε συνηθίσει σε χαρακτήρες που συχνά έμοιαζαν με καρικατούρες και στερούνταν βάθους.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η πυκνότητα του κόσμου του παιχνιδιού γίνεται ορισμένες φορές υπερβολική, με αποτέλεσμα ο παίκτης να νοσταλγεί τις πιο ήρεμες στιγμές των πρώτων ωρών, προτού η δράση μεταφερθεί στη Vice City.
"Κάθε φορά που καταλαγιάζει η ένταση, αισθάνεσαι ανακούφιση. Η κεντρική ιστορία σπάνια κατεβάζει ρυθμούς, όμως υπάρχουν πολλές δευτερεύουσες δραστηριότητες για να σε κρατήσουν απασχολημένο".
Είναι δύσκολο να πει κανείς αν πρόκειται για ένα πραγματικό ελάττωμα ή για μια παροδική εντύπωση που δημιουργείται από τις διακυμάνσεις στον ρυθμό του παιχνιδιού.
Άλλωστε, όλοι σχεδόν οι reviewers δήλωσαν θετικά εντυπωσιασμένοι από τον αριθμό των δραστηριοτήτων που προσφέρει ο ανοιχτός κόσμος, ακόμη και εκείνων που μοιάζουν ασήμαντες, όπως το πλύσιμο ενός σκάφους ή η επισκευή μιας στέγης.
Ωστόσο, ο Αλεσάντρο Ντιτζόια του IGN Italia παρατήρησε ότι, παρά τον πλούτο του παιχνιδιού, ορισμένες δραστηριότητες απουσιάζουν.
Δεν υπάρχει η δυνατότητα να παίξεις τένις ή να συμμετάσχεις σε αγώνες τριάθλου, δραστηριότητες που υπήρχαν στο προηγούμενο παιχνίδι της σειράς. Απουσιάζουν επίσης το πινγκ πονγκ και το βόλεϊ, ενώ μπορείς μεν να σουτάρεις σε μια μπασκέτα, αλλά όχι να συμμετάσχεις σε κανονικούς αγώνες μπάσκετ. Εκτός παιχνιδιού έχουν μείνει και παιχνίδια με τράπουλα, όπως το πόκερ και το blackjack.
Όπως και ο Πιερπάολο Γκρέκο του Multiplayer, ο reviewer επισημαίνει επίσης ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα αγοράς διαμερισμάτων, πολυτελών κατοικιών ή επιχειρήσεων, παρά μόνο γκαράζ.
Πρόκειται για έναν περιορισμό που ενδεχομένως προκαλεί απορίες, αν αναλογιστεί κανείς τις δυνατότητες που προσέφεραν τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, αλλά ο οποίος, σύμφωνα με τους δύο δημοσιογράφους, δικαιολογείται επαρκώς σε αφηγηματικό επίπεδο.
Περίπλοκος χειρισμός και εντολές που δύσκολα απομνημονεύονται
Τέλος, στην κριτική του στο Kotaku, ο Ζβίζεν κάνει λόγο για "δυσκίνητο χειρισμό", θεωρώντας ότι πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό ελάττωμα των παραγωγών της Rockstar Games.
"Ορισμένες φορές ήθελα να ψάξω ένα πτώμα, αλλά ο Jason προσπαθούσε να μπει σε ένα κοντινό αυτοκίνητο. Άλλες φορές ήθελα να ξαναγεμίσω το όπλο μου, αλλά κατέληγα να κλωτσάω κάποιον".
Και συνεχίζει:
"Η αφαίρεση αντικειμένων από τα πορτμπαγκάζ μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό εφιάλτη, καθώς οι σχετικές εντολές εμφανίζονται και εξαφανίζονται από την οθόνη, ανάλογα με το πού κοιτάζει ο χαρακτήρας σου".
Ένα ακόμη μειονέκτημα του gameplay, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η δυσκολία απομνημόνευσης των εντολών, καθώς αρκετά κουμπιά του χειριστηρίου έχουν πολλαπλές λειτουργίες. Αυτό σημαίνει ότι διαφορετικές ενέργειες αντιστοιχούν στο ίδιο κουμπί ή απαιτούν την πρόσβαση σε κάποιο υπομενού.
Βέβαια, αν τελικά αφιερώσουμε στο GTA VI όσες ώρες υποδηλώνουν οι πρώτες κριτικές, θα έχουμε κάτι παραπάνω από αρκετό χρόνο για να συνηθίσουμε τον χειρισμό του.
