Υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή στις καλοκαιρινές διακοπές που καταλαβαίνεις ότι η χαλάρωση δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Έχεις φτάσει στο λιμάνι, έχεις περιμένει στην ουρά με το air condition να δουλεύει σαν πυρηνικός αντιδραστήρας και, όταν επιτέλους έρχεται η σειρά σου, ένας άνθρωπος με φωσφοριζέ γιλέκο σου κάνει ένα αποφασιστικό νεύμα να προχωρήσεις. Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι να σβήσεις τη μηχανή, καλύτερα να κάνεις ακριβώς ό,τι σου λέει.
Ο άνθρωπος που κατευθύνει τα οχήματα στο γκαράζ του πλοίου δεν κάνει απλώς parking. Παίζει ένα πραγματικό Tetris με SUV, μηχανές, φορτηγά, οικογενειακά hatchback και νοικιασμένα αυτοκίνητα, γνωρίζοντας ότι ο χώρος είναι συγκεκριμένος, ο χρόνος περιορισμένος και κάπου μέσα στην ουρά υπάρχει σίγουρα ένας οδηγός που θα χρειαστεί τέσσερις προσπάθειες για να ακολουθήσει μια οδηγία που όλοι οι υπόλοιποι κατάλαβαν με την πρώτη.
Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ έξω ο Αύγουστος βαράει 38άρια και μέσα στο γκαράζ η έννοια της θερμικής άνεσης αποτελεί μακρινή ανάμνηση.
Εδώ το "λίγο ακόμα" αποκτά εντελώς διαφορετική σημασία
Ο μέσος οδηγός πιστεύει ότι γνωρίζει καλά τις διαστάσεις του αυτοκινήτου του μέχρι την πρώτη φορά που θα χρειαστεί να το βάλει σε πλοίο. Εκεί αρχίζει να αμφισβητεί ακόμη και το αν μπορεί να περάσει από ένα κενό δύο μέτρων χωρίς να αφήσει τον καθρέφτη του πάνω σε κάποια κολόνα.
Απέναντί του, όμως, βρίσκεται ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει τα εκατοστά με διαφορετική φιλοσοφία. Σου κάνει νόημα να συνεχίσεις, εσύ προχωράς με την ταχύτητα που κινείται μια χελώνα μετά από βαρύ μεσημεριανό και εκείνος επιμένει ότι έχεις ακόμη χώρο. Όταν τελικά σηκώνει το χέρι για να σταματήσεις, είσαι βέβαιος ότι ο πίσω προφυλακτήρας σου έχει πλέον γίνει ένα με το αυτοκίνητο που βρίσκεται πίσω.
Βγαίνεις, κοιτάζεις και ανακαλύπτεις ότι υπάρχουν έξι ολόκληρα εκατοστά απόσταση. Για σένα είναι μια μικρή κρίση πανικού. Για εκείνον είναι σχεδόν σπατάλη χώρου.
Την ίδια στιγμή, γύρω του επικρατεί μια μικρή καλοκαιρινή Βαβέλ. Κινητήρες δουλεύουν, οδηγοί προσπαθούν να καταλάβουν πού πρέπει να στρίψουν, κάποιος έχει ανοίξει το πορτμπαγκάζ επειδή ξέχασε μέσα την τσάντα με τα μαγιό και μία τετραμελής οικογένεια επιχειρεί να κατεβάσει βαλίτσες, σακίδια και φουσκωτά ενώ πίσω της περιμένουν άλλα 30 αυτοκίνητα.
Μέσα σε όλο αυτό, το πλήρωμα πρέπει να διατηρήσει μια σχεδόν στρατιωτική τάξη. Να ξέρει ποιος πηγαίνει πού, πόσο χώρο έχει κάθε όχημα και πώς θα γεμίσει το γκαράζ χωρίς να δημιουργηθεί ένα μεταλλικό παζλ που δεν θα μπορεί να λυθεί όταν φτάσει η ώρα της αποβίβασης.
Στην αποβίβαση ξεκινάει το πραγματικό πανηγύρι
Αν η φόρτωση απαιτεί υπομονή, η άφιξη στο νησί απαιτεί ένα εντελώς διαφορετικό ταλέντο. Την διαχείριση εκατοντάδων ανθρώπων που έχουν αποφασίσει ταυτόχρονα ότι πρέπει να φύγουν αμέσως.
Με το που ανοίξει η μπουκαπόρτα, οι κινητήρες παίρνουν μπροστά και το γκαράζ αποκτά την ατμόσφαιρα εκκίνησης αγώνα. Υπάρχει πάντα κάποιος που πιστεύει ότι αν κολλήσει στον προφυλακτήρα του μπροστινού θα φτάσει στην παραλία νωρίτερα, κάποιος άλλος που προσπαθεί να βγει ενώ προφανώς πρέπει πρώτα να μετακινηθούν πέντε αυτοκίνητα μπροστά του και, φυσικά, μία μηχανή που εμφανίζεται ξαφνικά από σημείο στο οποίο ήσουν βέβαιος ότι δεν χωρούσε ούτε άνθρωπος.
Ο άνθρωπος του πληρώματος πρέπει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να οργανώσει αυτή τη χορογραφία. Σταματάει τον έναν, περνάει τον άλλον, ανοίγει χώρο για ένα μεγάλο SUV και κατευθύνει τον επόμενο προς τη ράμπα, έχοντας ήδη στο μυαλό του ποια σειρά αυτοκινήτων πρέπει να κινηθεί αμέσως μετά.
Εκεί καταλαβαίνεις και κάτι ακόμη. Μπορεί το αυτοκίνητό σου να έχει κάμερες 360 μοιρών, αισθητήρες, αυτόματο παρκάρισμα και αρκετούς υπολογιστές για να στείλει μικρό δορυφόρο σε τροχιά, αλλά μέσα στο γκαράζ του πλοίου υπάρχει μόνο ένα σύστημα υποβοήθησης που εμπιστεύεσαι πραγματικά: ο τύπος μπροστά σου που κουνάει τα δύο χέρια και σου φωνάζει "έλα, έλα, έχεις ακόμα".
Λίγο αργότερα βγαίνεις από τη ράμπα, βλέπεις μπροστά σου θάλασσα, άσπρα σπίτια και εκείνη την πρώτη εικόνα του νησιού που περίμενες όλο τον χειμώνα. Για σένα, κάπου εκεί αρχίζουν επίσημα οι διακοπές.
Για εκείνον, η μέρα απλώς συνεχίζεται. Γιατί σε λίγες ώρες θα πρέπει να ξαναπαίξει Tetris από την αρχή.
