Προτού σηκώσετε τα τραπέζια και τις καρέκλες και μας καταραστείτε και μας τα πετάξετε όλα στο κεφάλι μαζεμένα, αφήστε να πούμε το κομμάτι μας. Μια σκέψη την οποία όλοι έχουμε κάνει, για τον απλούστατο λόγο πως -κάποια στιγμή- έχουμε βιώσει το παρακάτω. Μια κακή Τσικνοπέμπτη που φάγαμε τα χειρότερα. Που είπαμε "αυτό δεν το ξανακάνω". Ή που δεν φάγαμε απαραίτητα άσχημα, αλλά η αναμονή στο τραπέζι μας έκανε το στομάχι κουλούρι από την πείνα και αναλογιζόμασταν γιατί δεν πετάξαμε απλά δύο μπριζόλες στο τηγάνι.
Γιατί όλα αυτά; Για τον απλούστατο λόγο ότι την σημερινή ημέρα, τα περισσότερα από τα φαγάδικα (σ.σ.: όχι όλα, τα περισσότερα και το τονίζουμε), θα βγάλουν στα τραπέζια μέχρι και το Γκοτζίλα που έφαγες στο Κέντρο Νεοσυλλέκτων όταν παρουσιάστηκες. Αλλά αν αυτό δεν αρκεί για να σε βάλει σε σκέψεις για την Τσικνοπέμπτη, ας πούμε το προφανές.
Η κατοχή, παιδιά, έχει τελειώσει εδώ και χρόνια. Ο Έλληνας δεν έχει στερείται το κρέας σε καμία περίπτωση. Παϊδάκια και μπριζόλες, μπιφτέκια και κοντοσούβλια, πιτόγυρα και αρνιά. Απ’ όλα έχει ο μπαξές και θα φάμε και θα πιούμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Ο Έλληνας καταναλώνει κρέας τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Όσο κλάψα και αν κάνουμε για τις τιμές, απολύτως τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει και να μας κρατήσει μακριά από την Τσικνοπέμπτη.
Δηλαδή, ότι κάναμε χθες. Και προχθές. Και ίσως και αντιπροχθές. Δεν έχει θέμα ο Έλληνας με το κρέας και δεν περιμένει κάποια γιορτή για να φάει. Τι είναι η Τσικνοπέμπτη; Μια οποιαδήποτε μέρα με φίλους στο σπίτι παίρνοντας σουβλάκια. Ή ένα κυριακάτικο γεύμα με την οικογένεια, που αν παρατηρήσεις καλύτερα την κουλτούρα γύρω από τα πιάτα μας, δεν διαφέρει και πολύ από το Πάσχα.
Για την ακρίβεια, αν κάποιος σου έλεγε ότι θα κάνεις Πάσχα τέσσερις φορές το μήνα, δεν θα είχες απολύτως κανένα πρόβλημα να σουβλίζεις κάθε Κυριακή. Προφανώς καλά κάνουμε και τρώμε και το ευχαριστιόμαστε, αλλά σε μια εποχή που το κρέας βρίσκεται σε αφθονία και παραμένει φθηνό (σ.σ.: παρόλες τις αυξήσεις είμαστε μετά την Ολλανδία οι φθηνότεροι στην Ευρώπη), θα τρώμε.
Το καλύτερο είναι πως υπάρχουν εναλλακτικές για όλες τις τσέπες. Από εκείνον που έμαθε για τα black angus και θέλει να ψήσει σπίτι, μέχρι τον παραδοσιακό τύπο της πανσέτας και του λουκάνικου, που δεν ζητάει πολλά και βολεύεται με τα παραπάνω και μερικές μπίρες.
Τσικνοπέμπτη επίσης, σημαίνει χαμός. Σημαίνει κόσμος, κρατήσεις, καθυστερήσεις και γενικά ταλαιπωρία. Ένας παλιός συνεργάτης που δούλευε ψήστης σε μαγαζί, έλεγε ότι αν κάποιος κάνει υπομονή και φάει την Παρασκευή, θα τσικνίσει πολύ καλύτερα. Ο κόσμος ωστόσο είναι κάτι που ταιριάζει ανάλογα με τον χαρακτήρα, καθότι υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει το τζέρτζελο και η φασαρία.
Ο κανόνας, λοιπόν, λέει πως από την στιγμή που θα επιλέξεις να βγεις, χρειάζεται υπομονή. Δεν χρειάζονται επίσης πειραματισμοί. Αν το μαγαζί το οποίο εμπιστεύεσαι δεν έχει θέση, καλύτερα να μείνεις στο σπίτι.
Και αύριο μέρα είναι. Ίσως τελικά είναι βραδιά για πίτσα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.