Ο ήχος αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παρτενέρ της καθημερινότητάς μου. Ξεκινάω την ημέρα μου ακούγοντας μία playlist με British pop επιτυχίες των δύο προηγούμενων δεκαετιών για να διεγείρω τη θετική μου ενέργεια όσο επιτρέπω στις πρωινές ακτίνες του ήλιου να εισβάλλουν στο δωμάτιο, τσεκάρω φευγαλέα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή απλά απολαμβάνω τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μία προσωπική μου ιεροτελεστία, η οποία σταματά προκειμένου να ετοιμαστώ για τις office hours μου.
Η σχέση μου, όμως, με τη μουσική δεν διακόπτεται εκείνη τη στιγμή. Συνεχίζεται στο μετρό, στο γραφείο όταν ετοιμάζω ένα ρεπορτάζ ή κείμενο και θέλω να συγκεντρωθώ, στην επιστροφή προς το σπίτι. Ακόμα και αν ο ήχος δεν μεταφράζεται σε μελωδία αλλά στο απόσπασμα μίας τετ-α-τετ συνέντευξης ή απλά σε μία κλήση επαγγελματικού και προσωπικού ενδιαφέροντος, το key item παραμένει το ίδιο. Άλλωστε, εκείνο είναι που αναβαθμίζει κάθε ηχητική (μου) εμπειρία.
