Γιατί τα six-packs δεν μοιάζουν ποτέ ίδια; Γιατί κάποιοι έχουν κοιλιακούς που "πετάγονται", ενώ άλλοι πιο διακριτικούς; Την απάντηση δίνει ο Dean Somerset, φυσιολόγος άσκησης με έδρα τον Καναδά.
Όπως συμβαίνει με το σχήμα του προσώπου, το χρώμα των μαλλιών ή ακόμα και τα δάχτυλά σου, έτσι και οι κοιλιακοί είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα DNA. Αν στην οικογένειά σου υπάρχουν άτομα αρκετά "στεγνά" ώστε να φαίνεται το six-pack — συνήθως κάτω από 12% λίπος — τότε είναι πολύ πιθανό να παρατηρήσεις παρόμοια χαρακτηριστικά και στο δικό σου σώμα.
Ίσως οι κοιλιακοί σου είναι έντονα διαχωρισμένοι, σχεδόν "γλυπτοί". Ίσως πάλι πιο επίπεδοι, με λιγότερη ένταση. Η διαφορά δεν είναι θέμα τύχης, αλλά σχετίζεται με το μέγεθος των μυϊκών κοιλιών και το μήκος των τενόντων.
Τι διαμορφώνει το σχήμα των κοιλιακών;
Ας ξεκινήσουμε από τη μυϊκή κοιλιά — το πιο "γεμάτο" σημείο του μυός. Κάποιοι γεννιούνται με πιο παχιές μυϊκές δομές, κάτι που κάνει τους κοιλιακούς να δείχνουν πιο έντονοι, με μεγαλύτερη "κορυφή" σε κάθε τμήμα.
Γι’ αυτό και υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν γυμνασμένοι χωρίς να έχουν περάσει ώρες στο γυμναστήριο. Οι κοιλιακοί τους φαίνονται πιο εύκολα, γιατί η κορυφή κάθε μυός είναι πιο γεμάτη. Αντίθετα, όταν οι μυϊκές κοιλιές είναι πιο λεπτές, το αποτέλεσμα είναι πιο flat — λιγότερο έντονο στο μάτι.
Οι τένοντες παίζουν εξίσου καθοριστικό ρόλο. Είναι αυτοί που "ορίζουν" την απόσταση ανάμεσα στα κομμάτια των κοιλιακών. Μακρύτεροι τένοντες σημαίνουν μεγαλύτερα κενά· κοντύτεροι, πιο "σφιχτή" εικόνα.
Για να το φέρεις πιο κοντά, σκέψου τις γάμπες. Αν είναι τοποθετημένες ψηλά και δείχνουν "σφιχτές", πιθανότατα έχεις μακρύ τένοντα. Αν γεμίζουν περισσότερο το κάτω μέρος του ποδιού, τότε ο τένοντας είναι πιο κοντός.
Όσο για την ασυμμετρία — ναι, και αυτή είναι θέμα γενετικής. Οι "στραβοί" κοιλιακοί εμφανίζονται παντού στον κόσμο και δεν εξυπηρετούν κάποιο εξελικτικό σκοπό. Απλώς κληρονομούνται, όπως τόσα άλλα μικρά χαρακτηριστικά του σώματος.
Μπορείς να αλλάξεις το σχήμα τους;
Μέχρι ενός σημείου, ναι — αλλά όχι όσο ίσως νομίζεις. Αν η προπόνησή σου περιλαμβάνει πολλές περιστροφικές κινήσεις, μπορεί να δημιουργηθεί μια μικρή ασυμμετρία, καθώς η μία πλευρά δουλεύει περισσότερο. Το σώμα προσαρμόζεται για να αποδίδει καλύτερα.
Οι bodybuilders κυνηγούν το "βάθος" στους κοιλιακούς τους. Για να το πετύχουν, δουλεύουν με μικρό εύρος κίνησης και πολλές επαναλήψεις, πιέζοντας στο μέγιστο τον μυ — όπως στο τελείωμα ενός crunch.
Οι powerlifters, από την άλλη, δεν ενδιαφέρονται για το πώς φαίνονται, αλλά για το τι αντέχουν. Χρησιμοποιούν τεχνικές αναπνοής υψηλής πίεσης για να σηκώνουν περισσότερα κιλά, κάτι που οδηγεί σε πιο "συμπαγείς" κοιλιακούς, χωρίς έντονο διαχωρισμό.
Και αυτό έχει λόγο ύπαρξης. Ένας δυνατός κορμός προστατεύει από τραυματισμούς, όπως κήλες ή διαστάσεις κοιλιακών, που μπορούν να προκύψουν από μεγάλα φορτία.
Στο τέλος της ημέρας, το πώς φαίνονται οι κοιλιακοί σου είναι κυρίως θέμα γενετικής. Η προπόνηση μπορεί να βελτιώσει την εικόνα — να δώσει όγκο, πυκνότητα και καλύτερη συμμετρία — αλλά δεν αλλάζει τη βασική δομή. Αν θες πραγματική διαφορά, το παιχνίδι κρίνεται αλλού: χαμηλότερο λίπος, δυνατός κορμός και συνέπεια.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.