Γράφοντας τον τίτλο "γεννημένος νικητής" για τον Νικόλα, κοντοστάθηκα. Όταν ένας άνθρωπος, από τα πρώτα του βήματα κιόλας, αντιμετωπίζει –αναπόφευκτα– σχόλια που αποδίδουν τα πεπραγμένα του στους γονείς του, μπορεί πανεύκολα να δεχτεί ακόμα περισσότερα με την υπόνοια της μεροληψίας. Ο Good Job Nicky, λοιπόν, δεν ευθύνεται για τον τίτλο του "γεννημένου νικητή"· είναι ένα απλό λογοπαίγνιο που του ταιριάζει γάντι, δεδομένου τού ότι μεγάλωσε κυνηγώντας τον πρωταθλητισμό στο μπάσκετ. Το 2013, στα 18 του, έφτασε ως τον Παναθηναϊκό επί Ντούσκο Ιβάνοβιτς και ενδεχομένως σήμερα να μιλούσαμε για την καριέρα του ως shooting guard αν δεν τον προλάβαινε ένας σοβαρός τραυματισμός.
*Ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία το ξενοδοχείο The Fiction Athens (Λ. Κηφισίας 2, Μαρούσι, τηλ. 2144109200 και το εστιατόριο Lalane.
"Δεν είσαι πιο γρήγορος από τη μοίρα σου", μου λέει, προσθέτοντας πως κάπως έτσι η μουσική –με την οποία ήταν ανέκαθεν ερωτευμένος λόγω οικογένειας– "ασχολήθηκε μαζί του". Για εκείνον, που δηλώνει "τρομερά προληπτικός", η ενέργεια παίζει τόσο σπουδαίο ρόλο ώστε, ως άλλος Ινδιάνος, με το που τελειώνει ένας κύκλος, ξυρίζει τα μαλλιά του και πάει παρακάτω. Και μπορεί το single του Dark Side Of The Moon να ακούγεται ήδη παντού, ο δικός του πήχης, ωστόσο, είναι η "χαρά" και ένα Grammy. Ή και περισσότερα.
>Ποια είναι η επίγευση που σου άφησε το Sing For Greece;
Mε βοήθησε πάρα πολύ στο να πειθαρχηθώ ακόμα περισσότερο. Κατάλαβα ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα να ξυπνάω έξι το πρωί κάθε μέρα. Γενικά, "πήρα" εποικοδομητική κούραση και δέθηκα με άτομα που είτε γνώριζα είτε όχι. Είχαμε όλοι τον ίδιο απώτερο σκοπό και είναι πραγματικός ο δεσμός μας, πολύ παραπάνω απ’ ό,τι μας επέτρεψαν να δείξουμε τα σόσιαλ μίντια – τα οποία, παρεμπιπτόντως, μας ήθελαν τσακωμένους. Αντιθέτως, εμείς ήμασταν ένας για όλους και όλοι για έναν, και ακόμα έχουμε ένα group chat που με την πρώτη ευκαιρία κάνουμε επιδρομές ο ένας στα lives του άλλου.
>Αλήθεια, τι συνέβη στις 8 Ιανουαρίου (σ.σ. όπως ο τίτλος τραγουδιού January 8th);
Το τραγούδι μιλά για τη στιγμή πριν τα βρεις με έναν άνθρωπο με τον οποίο είσαι ερωτευμένος και έχει να κάνει με το άγχος τού τι θα γίνει. Αυτό το συναίσθημα ήθελα να εξερευνήσω. Τότε, για να καταλάβεις, με εκείνη την κοπέλα μου, κάθε μήνα λέγαμε "Happy 9th" γιατί στις 9 ήταν η επέτειός μας.
>Μιλώντας για ημερομηνίες, είδα ότι γεννήθηκες 28η Οκτωβρίου.
Ναι, 28η, ημέρα Σάββατο και ο γιατρός λεγόταν Μεταξάς! (γέλια)
>Παιδί της επανάστασης;
Ναι! Αν και γεννημένος την ημέρα του "Όχι", μόνο "όχι" δε μπορώ να ακούω. Ομολογώ όμως ότι έχω μαζευτεί πάρα πολύ. Ενδεχομένως, αν έλεγα όλες μου τις σκέψεις στα μίντια, να είχα φάει ήδη 34 cancel! (γέλια) Πέρα από την πλάκα, μέσα από το άλμπουμ μου τώρα, ίσως εκφράσω δημόσια κάποιες απορίες που έχω.
>Επειδή ωριμάζεις;
Σίγουρα είναι και θέμα ωριμότητας. Μεγαλώνεις, μαζεύεσαι, αυτολογοκρίνεσαι, είναι και η πολιτική ορθότητα στη μέση... Όπως έλεγε η Nina Simone, "η ευθύνη του καλλιτέχνη πάνω απ' όλα είναι να αντανακλά την εποχή στην οποία ζει". Δηλαδή το να πω εγώ τώρα κάτι που μπορεί να ακουστεί αιχμηρό, μπορεί να πάει την κουβέντα σε αχρείαστα μονοπάτια. Πάντως, όταν αισθανθώ πως έχω κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να πω, θα το κάνω. Προβληματίζομαι πάντως.
>Με τι;
Με τον πόλεμο και τις διάφορες εκφάνσεις του, με το σκάνδαλο Epstein. Είναι πολλά. Γενικά, με προβληματίζουν όσα προβληματίζουν κάθε άνθρωπο που αισθάνεται ότι λαμβάνονται αποφάσεις για εκείνον από πολλά διαφορετικά μέτωπα, χωρίς να έχει λόγο ή επιλογή. Δεν θα μάθουμε ποτέ τον πραγματικό λόγο για τον οποίο γίνονται όλοι αυτοί οι πόλεμοι. Τα δε αρχεία Epstein, μια τα θυμόμαστε μια τα ξεχνάμε. Απορώ πως η Αμερική ασχολείται με οτιδήποτε άλλο εκτός από το ότι οι υπουργοί της και οι σελέμπριτι έχουν κάνει... Βασικά, δεν μπορείς καν να κατονομάσεις τι έχουν κάνει. Και όλα αυτά τα προσπερνούν και αυτοί και εμείς, λες και είναι κάτι ασήμαντο στο brainrot και το doomscrolling. Δε νομίζω ότι ο κόσμος έχει εξοργιστεί αρκετά.
>Αυτό ίσως είναι και το νόημα, να "καούμε" τόσο πολύ ώστε να τα περνάμε στα ψιλά γράμματα.
Συμφωνώ, θεωρώ πως υπάρχει μεθόδευση στο σωστό timing. Τεστάρουν και τις αντοχές μας, επίσης, το πού δίνουμε την προσοχή μας. Και βλέπουν ότι μπορούν να τη σκαπουλάρουν σχεδόν από το οτιδήποτε.
>Ο δικηγόρος του διαβόλου, πάντως, θα έλεγε ότι μιλάς από τη σκοπιά ενός προνομιούχου ανθρώπου.
Κανένας δεν είναι προνομιούχος μπροστά σε αυτό που συμβαίνει. Δεν έχω καμία δύναμη να αλλάξω τίποτα – όση έχω εγώ, έχεις κι εσύ κι ο επόμενος και όλοι μας και την ανταλλάξαμε με ψυχαγωγία των 5 δευτερολέπτων. Ο Tupac στο τραγούδι του Me Against the World έλεγε πως "The power is in the people and politics we address". Αυτό ίσχυε τότε, όχι τώρα που είναι στο TikTok και δεν ξυπνάμε με τίποτα. Όλοι προτιμάμε τη φθηνή ψυχαγωγία. Έχω γίνει εγώ δημόσιο πρόσωπο, κι εσύ και όλοι μας. Έχω γίνει η ψυχαγωγία σου, εσύ η δική μου και κοιτάζουμε να δούμε πού βγήκαμε το Σάββατο. Και έτσι, δεν μας νοιάζει τι έγινε την Κυριακή που έπεσε βόμβα. Είναι χάλια αυτό το πράγμα. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι είμαστε πιο δυνατοί από τριακόσιους.
>Τους οποίους, βέβαια, εμείς τοποθετήσαμε στη θέση τους.
Όχι όλους, έχουμε βάλει κάποιους που τοποθετούν άλλους. Και δεν ξέρεις και τι παίζει με τις πολιτικές καμπάνιες και τις χρηματοδοτήσεις από εταιρείες ιδιωτικών κεφαλαίων.
>To είδαμε αυτό πρόσφατα και με τον Elon Musk.
Δεν μας δίνεται πια η επιλογή, αλλά η ψευδαίσθησή της.
>Όπως σε ακούω, θα προτιμούσες να ζεις ως μουσικός σε άλλη εποχή; Χωρίς Spotify και σόσιαλ μίντια;
Οριακά ποτέ δεν θα ήθελα, γιατί όλα αυτά έχουν συμβεί χρόνια τώρα και απλώς δεν τα γνωρίζαμε. Ευτυχώς, ωστόσο, στην εποχή που ζούμε βγαίνουν όλα στο φως – μετά από McAfee, Wikileaks, Epstein. Παλιά τι είχαν; Ένα Watergate, εμείς μπορούμε να δούμε όλα τα σκάνδαλα της Γης. Σε επαγγελματικό επίπεδο, θα προτιμούσα τη δεκαετία του ’90. Δεν ξέρω βέβαια αν θα τα κατάφερνα, αλλά τότε θα ήθελα, στις χρυσές εποχές του cd, του album, στο απόγειο της hip hop και της R'n'B. Υπήρχε αυθεντικότητα στη μουσική και μια μυστηριώδης αμεσότητα ανάμεσα σε κοινό και καλλιτέχνες. Σήμερα, ο δικός μου ακροατής αν δε δει τι έφαγα το μεσημέρι, ίσως με κάνει unfollow.
>Δεν είναι μάταιο, λοιπόν, να προσπαθεί κάποιος να ξεχωρίσει;
Κοίτα, εξαρτάται. Είσαι αυτός που πρεσβεύει την τέχνη ή κυνηγάς τη φήμη; Ο Prince, για μένα, έγινε σταρ σχεδόν κατά λάθος. Στο πετσί του ήταν μουσικός, και λόγω του σεβασμού που κέρδισε εξαιτίας της αδιαμφισβήτητα εξαιρετικής μουσικής που έγραφε, αναπόφευκτα έγινε superstar. Από την άλλη, υπάρχουν και καταπληκτικοί επιχειρηματίες, όπως η Madonna.
>Γιατί δεν βγαίνουν –όχι εύκολα τουλάχιστον– άλλοι Prince;
Γιατί έχουμε γίνει supermarket. Είναι πιο εύκολο να έχεις home studio, δεν κοστίζει πια το ίδιο. Παλιά έπρεπε όντως να έχεις μια δισκογραφική από πίσω σου ώστε να δραστηριοποιηθείς, να κόψεις cd με σωστό branding, PR, μάρκετινγκ κι ύστερα να βγεις να κάνεις τα lives σου, με τους bookers σου. Μετά να κάνεις και κάποιες ενέργειες στην τηλεόραση, που είχε και περισσότερη αξία τότε. Μια από τις χειρότερες μάστιγες είναι τα σόσιαλ μίντια.
>Σε κάθε επίπεδο μάλλον.
Έβλεπα πρόσφατα μία συνέντευξη του Matthew McConaughey στον Alex R. Wagner και του εξηγούσε ότι παλιά αυξανόταν η παραγωγή ντοπαμίνης όταν ο άνθρωπος έκανε κάτι. Μετά, συνέβαινε με το upload στο YouTube και τώρα, με τα σόσιαλ μίντια, παράγεται όταν αυτό που ανεβαίνει γίνεται αποδεκτό από τον κόσμο. Έχει να κάνει δηλαδή με το πόσο καλά έδειξες ότι πέρασες. Είναι ζήτημα επιβεβαίωσης κοινώς, πράγμα τραγικό για την ψυχοσύνθεσή μας.
>Και εσύ δηλαδή τώρα τι κάνεις;
Μουσική και όποιος θέλει μακάρι να την ακούει. Δε με νοιάζει καθόλου η φήμη, άσε που οριακά γίνεσαι διάσημος μόνο αν αυτό που θα πεις είναι αρκετά διχαστικό για να συζητηθεί. Ξέρεις πόσα σχόλια έχω δει για μένα –που δεν ενοχλώ κιόλας– να λένε "γιατί τέτοια προώθηση;". Μα, ακριβώς επειδή κάνεις αυτό το σχόλιο και τροφοδοτείς τον αλγόριθμο. Και παλιά γινόταν αυτό, απλώς τώρα είναι πιο έντονο. Κάνω μουσική, λοιπόν, κυρίως για να εκφραστώ και να εκφράσω. Σε αυτόν τον χώρο πια δεν μπαίνεις για να βγάλεις λεφτά ή να κάνεις όνομα, αλλά ως δημόσιος λειτουργός. Κινείς τα συναισθηματικά νήματα ενός λαού και είναι μεγάλη ευθύνη αυτό.
>Πόσα χρόνια πιστεύεις πως πρέπει να περάσουν για να μη δέχεσαι ερωτήσεις περί νεποτισμού;
Έχει να κάνει με την απόσταση και το πόσο μακριά θα φύγω, πόσο μακριά θα εκτοξευτεί η καριέρα μου. Όταν βγω στο εξωτερικό και κάνω την καριέρα που ονειρεύομαι, τότε λογικά θα γίνω αποδεκτός. Όπως έγινε δηλαδή και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο – και προς Θεού, το τονίζω, δεν μας συγκρίνω. Μόνο τότε ο Πάριος θα γίνει ''ο πατέρας του Νικόλα''.
>Δεν είναι πολύ αγχωτικό τώρα αυτό;
Δε με ενοχλεί. Ακόμα και αυτός που μου κάνει αυτό το σχόλιο, αν ήταν στη θέση του κάθε Πάριου, δεν θα ήθελε να έχει ένα καλύτερο μέλλον το παιδί του; Και επίσης, δεν τραγουδάω λαϊκά, ούτε ελληνικές μπαλάντες. Αγγλικά ερμηνεύω, με το σπαθί μου, ασταμάτητα, και όποιος θέλει με ακούει. Όταν βγήκε το January 8th, την πρώτη μέρα που ακόμα κανείς δεν ήξερε ποιος είμαι, έσπασε το ρεκόρ προβολών στο YouTube. Αυτό από μόνο του δε λέει κάτι; Με άκουσαν χωρίς να γνωρίζουν. Οπότε, είμαστε καλά.
>Ο αγγλικός στίχος είναι μήπως ζήτημα διαφοροποίησης;
Όχι, μωρέ. Στο σπίτι μου, σε όποιο δωμάτιο έμπαινες είχε διαφορετική μουσική, κι εμένα αυτό με τράβηξε από μικρό. Ύστερα, είναι και το World of Warcraft που παίζω όλη μου τη ζωή, οι Simpsons... Για κάποιον λόγο, η αμερικανική κουλτούρα μπήκε από νωρίς πολύ βαθιά μέσα μου.
>Είναι πιο δελεαστικός ο βαθμός δυσκολίας, ειδικά στο θέμα απήχησης, όταν ερμηνεύεις σε ξένη γλώσσα;
Δεν το βλέπω με αυτόν τον τρόπο εγωιστικά, αλλά με το τι εκφράζει εμένα καλύτερα. Είναι εξίσου δύσκολο για οποιοδήποτε άνθρωπο να πετύχει. Πιστεύω πάντως, πως ό,τι είναι καλό, θα ακουστεί σε οποιαδήποτε γλώσσα.
>Στα έξι αυτά χρόνια, έχεις κάνει καλή δουλειά;
Έχω κάνει καλή δουλειά με τον εαυτό μου. Αυτός είναι και ο σκοπός, να είμαι κάθε μέρα λίγο καλύτερος. Δεν υπάρχει σταθερή άνοδος, αλλά μια πολύ ανθρώπινη, ευαίσθητη και μια πάρα πολύ ειλικρινής πορεία. Είμαι περισσότερο ο εαυτός μου, δεν απολογούμαι και δεν με νοιάζουν πάρα πολλά πράγματα που κάποτε ίσως με πείραζαν παραπάνω. Δεν θέλω πια να είμαι οπωσδήποτε το καλό παιδί, πλέον είμαι 30 και νιώθω ότι φέρω ευθύνη απέναντι σε όσους με έχουν στηρίξει. Οφείλω όποιο βήμα έχω να το χρησιμοποιώ με ειλικρίνεια και αγάπη απέναντι στον κόσμο. Κι αν βοηθάω έστω και έναν άνθρωπο, είτε με τη μουσική είτε με το λέγειν, τότε ναι, έχω κάνει καλή δουλειά.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.