Κάποιοι απαντούν πριν προλάβεις να αφήσεις το κινητό από το χέρι σου, ενώ άλλοι εξαφανίζονται για ώρες, ίσως και για μέρες. Υπάρχουν εκείνοι που στέλνουν δεύτερο και τρίτο μήνυμα όταν δεν παίρνουν απάντηση, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που προτιμούν να κρατούν την επικοινωνία σύντομη, πρακτική και χωρίς πολλή συναισθηματική φόρτιση.
Όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν απλώς με διαφορετικές συνήθειες στο texting, ή πιο απλά στην αποστολή μηνυμάτων. Συχνά όμως λένε κάτι παραπάνω για τον τρόπο που συνδεόμαστε με τους άλλους.
Η θεωρία της προσκόλλησης, που συνδέεται με το έργο των John Bowlby και Mary Ainsworth, υποστηρίζει ότι οι πρώτες σχέσεις φροντίδας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο χτίζουμε σχέσεις και στην ενήλικη ζωή. Με απλά λόγια, το πώς νιώθουμε απέναντι στην οικειότητα, την απόσταση, την απόρριψη ή την ανάγκη για επιβεβαίωση μπορεί να φανεί ακόμη και στον τρόπο που στέλνουμε μηνύματα.
Δεν πρόκειται φυσικά για διάγνωση. Κανείς δεν μπαίνει σε κουτάκι επειδή απάντησε γρήγορα ή άργησε να δει ένα μήνυμα. Ωστόσο, κάποια μοτίβα έχουν ενδιαφέρον.
Ο αγχώδης τύπος
Ο άνθρωπος με πιο αγχώδες στιλ προσκόλλησης συνήθως αναζητά επιβεβαίωση. Θέλει να ξέρει ότι ο άλλος είναι εκεί, ότι ενδιαφέρεται, ότι δεν απομακρύνεται. Στα μηνύματα αυτό μπορεί να φαίνεται με γρήγορες απαντήσεις, συχνά check-ins και μια τάση να αναλύει υπερβολικά κάθε λέξη.
Αν δεν πάρει απάντηση, μπορεί να στείλει ξανά: "Είσαι καλά;", "Το είδες;", "Μήπως έγινε κάτι;". Πίσω από αυτό δεν υπάρχει απαραίτητα πίεση ή έλεγχος. Συχνά υπάρχει άγχος. Το πρόβλημα είναι ότι ο άλλος μπορεί να νιώσει πως πρέπει συνεχώς να καθησυχάζει.
Η χρήσιμη κίνηση εδώ είναι ένα μικρό φρένο. Όχι κάθε καθυστέρηση δεν σημαίνει απόρριψη. Και σίγουρα η αξία σου δεν μετριέται από το πόσο γρήγορα θα σου απαντήσει κάποιος.
Ο αποφευκτικός τύπος
Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ο άνθρωπος που χρειάζεται χώρο. Δεν του αρέσει η υπερβολικά έντονη επικοινωνία και συχνά απαντά σύντομα, αργά ή με τρόπο που μοιάζει κάπως απόμακρος. Ένα "είχα πολλή δουλειά, όλα καλά;" μπορεί για εκείνον να είναι απολύτως φυσιολογικό. Για τον άλλον όμως μπορεί να μοιάζει ψυχρό.
Ο αποφευκτικός τύπος δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρεται. Συχνά απλώς δυσκολεύεται με την έντονη οικειότητα ή νιώθει άβολα όταν η επικοινωνία γίνεται πολύ απαιτητική. Το ζητούμενο εδώ είναι η σαφήνεια. Αν χρειάζεσαι χρόνο ή δεν είσαι άνθρωπος των πολλών μηνυμάτων, πες το. Είναι πολύ καλύτερο από το να αφήνεις τον άλλον να μαντεύει.
Ο αποδιοργανωμένος τύπος
Εδώ τα πράγματα γίνονται πιο μπερδεμένα. Η επικοινωνία μπορεί να είναι μία ζεστή και μία παγωμένη. Τη μία μέρα πολλά μηνύματα, έντονο ενδιαφέρον και συναισθηματική διάθεση. Την επόμενη σιωπή ή μια απάντηση δύο λέξεων.
Αυτό το μοτίβο συνήθως δημιουργεί σύγχυση. Ο άλλος δεν ξέρει τι να περιμένει και αρχίζει να διαβάζει πίσω από κάθε μήνυμα κάτι περισσότερο. Συχνά πίσω από αυτή τη συμπεριφορά υπάρχει ταυτόχρονη ανάγκη για σύνδεση και φόβος ότι η σύνδεση θα πονέσει.
Το πρώτο βήμα είναι η παρατήρηση. Πριν στείλεις κάτι παρορμητικά ή πριν εξαφανιστείς χωρίς εξήγηση, αναρωτήσου τι ακριβώς σε ενεργοποίησε.
Ο ασφαλής τύπος
Ο ασφαλής τύπος δεν παίζει παιχνίδια με τα μηνύματα. Επικοινωνεί καθαρά, χωρίς πανικό και χωρίς ανάγκη να κρατά τον άλλον σε απόσταση. Μπορεί να πει: "Έχω φορτωμένη μέρα, θα σου απαντήσω το βράδυ", και αυτό αρκεί.
Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας δημιουργεί ηρεμία. Δεν χρειάζεται ο άλλος να αποκωδικοποιεί κάθε καθυστέρηση ή κάθε τελεία. Υπάρχει εμπιστοσύνη, συνέπεια και ειλικρίνεια.
Στο τέλος, το θέμα δεν είναι να αποφασίσεις ποιος "τύπος" είσαι. Είναι να δεις τα μοτίβα σου. Γιατί μερικές φορές, ο τρόπος που γράφεις ένα μήνυμα λέει περισσότερα απ’ όσα νομίζεις.
Με πληροφορίες από Ertnews
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.