Η κατανάλωση κρέατος έχει καταστεί ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα θέματα των τελευταίων ετών και δε μπορούμε να κάνουμε και πολλά γι' αυτό. Από τη μία, βλέπεις αυτούς που συνεχίζουν να το θεωρούν βασική τροφή, από την άλλη, εκείνους που έχουν περιορίσει σημαντικά τις ποσότητες ή το έχουν εγκαταλείψει εντελώς, στρεφόμενοι σε χορτοφαγική ή vegan διατροφή. Οι διατροφικές επιλογές, όπως είναι φυσικό, δεν κατανέμονται ομοιόμορφα παγκοσμίως, αλλά ακολουθούν γεωγραφικά και πολιτισμικά πρότυπα, όπως στο Βαρανάσι της Ινδίας.
Σε κάποιες χώρες το κρέας παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής τους, ενώ σε άλλες η περιβαλλοντική και υγειονομική συνείδηση έχει προωθήσει μια περισσότερο φυτική διατροφή. Σε κάποιες περιπτώσεις, η τάση αυτή παίρνει ακραίες διαστάσεις, φτάνοντας στο σημείο να θεσμοθετείται νομικά.
Κάποιες φορές, λοιπόν, δεν πρόκειται απλώς για προσωπική προτίμηση, αλλά για κανόνες που επηρεάζουν την καθημερινότητα ολόκληρων κοινοτήτων. Αυτό συμβαίνει σε μια πόλη όπου το μαγείρεμα και η κατανάλωση κρέατος είναι παράνομα και πρόκειται για μια επιλογή βαθιά ριζωμένη στη θρησκεία, την πνευματικότητα και έναν πολιτισμό αιώνων. Πλέον για τους κατοίκους της συνειδητή επιλογή που, στις μέρες μας, λειτουργεί ως γαστρονομικό μοντέλο ικανό να εμπνεύσει κορυφαίους σεφ και εστιατόρια παγκοσμίως.
Το Βαρανάσι είναι μία από τις πιο ιερές πόλεις της Ινδίας. Από το 2019, η κυβέρνηση έχει επιβάλει απαγόρευση στο μαγείρεμα και την κατανάλωση κρέατος σε ακτίνα 250 μέτρων γύρω από ναούς και ιστορικούς χώρους. Το μέτρο αντικατοπτρίζει πλήρως τις ινδουιστικές πεποιθήσεις, σύμφωνα με τις οποίες ο θεός Shiva ακολουθούσε απολύτως χορτοφαγική ή sattvic, δίαιτα. Για αρκετούς πολίτες, αυτή η διατροφική επιλογή έχει μετατραπεί σε καθημερινό κανόνα, φτάνοντας στο σημείο να απαγορεύονται ακόμα και τα αυγά ή οποιαδήποτε τροφή θεωρείται ακάθαρτη από τα σπίτια τους.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.