Οκτώ χρόνια, ακόμα κι όταν έχουν περάσει σε δύο θητείες, είναι πολλά. Είναι αρκετά για να μετατρέψουν την φόρμα σε ένα δεύτερο δέρμα, το μονοθέσιο σε μία επέκταση των χεριών και του σώματος. Οκτώ χρόνια είναι τα χρόνια που πέρασε ο Kimi Raikkonen με το "αλογάκι" της Ferrari, στη μύτη του μονοθέσιού του, στο πέτο της κόκκινης φόρμας του, το χρώμα του πάθους και της φωτιάς που φαντάζουν τόσο ξένα στη Φιλανδική καταγωγή του.

Ο Iceman όμως, παρ' όλο το βόρειο αίμα του, μόνο ψυχρός δεν έχει υπάρξει. Μάλλον περισσότερο συναισθηματικός από όσο έπρεπε, σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να του στοίχισε στην καριέρα του. Σήμερα, στα 40 του χρόνια, ο κόσμος θα πει ότι ο Raikkonen φεύγει από τη Ferrari, γιατί δεν μπορεί πια να τρέξει τόσο γρήγορα, όχι τουλάχιστον με τη συνέπεια που απαιτεί το έμβλημα που κουβαλά στο πέτο, ότι δεν μπορεί να φέρει εις πέρας τις προσδοκίες που κουβαλά το βαρύ όνομα αυτής της ομάδας. Ο κόσμος θα το πει, μπορεί να είναι αλήθεια.

Είναι επίσης αλήθεια ότι στη δεύτερη του θητεία στη Ferrari, τα κατάφερε διότι προσαρμόστηκε στον ρόλο του δευτεραγωνιστή, πίσω από τον δίκαια πρώτο Sebastian Vettel. Αλήθεια είναι και το ότι ο Raikkonen, τις τελευταίες πέντε σεζόν του, οδηγούσε ένα μονοθέσιο που δεν ήταν πάντοτε ανταγωνιστικό, ενώ εκείνος έκανε πάντα ό,τι του ζητούσε η ομάδα του, σκαρφαλώνοντας 23 φορές στο βάθρο. Την τελευταία σεζόν, ναι μεν αποσύρθηκε τρεις φορές, τερμάτισε όμως δύο φορές δεύτερος και έξι φορές τρίτος.

Tο πρόσωπο του Kimi Raikkonen συνδέεται με τις τελευταίες ευτυχισμένες μέρες της ιταλικής ομάδας

Περισσότερο όμως από όλα ισχύει αυτό: ότι το πρόσωπο του Kimi Raikkonen συνδέεται με τις τελευταίες ευτυχισμένες μέρες της ιταλικής ομάδας, τον τελευταίο παγκόσμιο τίτλο που πανηγύρισε η Ferrari, πίσω στο μακρινό 2007. Κι αν έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε, γι' αυτό δεν φταίει κανείς πέρα από τον ίδιο τον χρόνο. Ο Raikkonen βρέθηκε από το ζενίθ του 2007 σε μία περίεργη χρονιά το 2009: τότε έγινε ο πρώτος οδηγός που κέρδισε βαθμούς τόσο στη Formula 1 όσο και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι. Το 2012 θα ερχόταν τρίτος με την Lotus, πίσω από τον Vettel και τον Alonso, μπροστά όμως από τον Hamilton και τον Button. Θα ακολουθούσε η πέμπτη θέση την επόμενη χρονιά, η οποία κατά κάποιο τρόπο θα τον οδηγούσε πίσω στην οικογένεια της Ferrari.

Μία διαδρομή που τελειώνει τώρα με ανάμεικτα συναισθήματα: από τη μία υπάρχει η λύπη για την αποχώρηση, ύστερα από όλες αυτές τις ευτυχισμένες αναμνήσεις, κι από την άλλη η συνειδητοποίηση ότι πια είχε έρθει ο καιρός για να συμβεί αυτό, έτσι ώστε να δοθεί χώρος σε έναν νέο οδηγό όπως ο Charles Leclerc, που καλείται να κουβαλήσει την Ferrari στην επόμενη μέρα της.

Ο Raikkonen επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε την πορεία του το 2001: στη Sauber. Και η εμπειρία του μπορεί να φανεί πραγματικά χρήσιμη στην οικοδόμηση του ονείρου της Alfa Romeo. Σε κάθε περίπτωση οι Ιταλοί φίλαθλοι του χρωστούν πολλά. Ίσως έχει ακόμα μερικές μεγάλες στιγμές να τους χαρίσει.

Από: Esquire IT