Χάρη στην ανεπανάληπτη τοποθεσία του, το γήπεδο του Henningsvær θεωρείται από πολλούς – ακόμη και από την ίδια τη FIFA – το ομορφότερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στον κόσμο. Βρισκόμαστε σε ένα μικρό ψαροχώρι περίπου πεντακοσίων κατοίκων, του οποίου το όνομα σημαίνει κυριολεκτικά "χωριό της αλιείας", στο νησί Austvågøya, μέσα στο εντυπωσιακό αρχιπέλαγος των Lofoten στη Νορβηγία. Το γήπεδο είναι πραγματικά μοναδικό: σφηνωμένο ανάμεσα σε βράχια, κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα, και πλαισιωμένο από ξύλινες κατασκευές όπου αποξηραίνεται ο μπακαλιάρος. Εκεί διεξάγονται αγώνες ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, σε ένα μικρό νησάκι – σχεδόν το μόνο της περιοχής – που συνδέεται με το Henningsvær μέσω μιας στενής γέφυρας.
Για να καταστεί δυνατή η κατασκευή του, χρειάστηκε να λαξευτούν και να ισοπεδωθούν οι βράχοι νότια του νησιού Hellandsøya, ενώ γύρω από τον αγωνιστικό χώρο στρώθηκε άσφαλτος. Σήμερα, αυτή λειτουργεί ταυτόχρονα ως "κερκίδα" για τους θεατές και ως χώρος στάθμευσης για τα ελάχιστα αυτοκίνητα του χωριού. Η χωρητικότητά του υπολογίζεται σε περίπου πεντακόσια άτομα και θεωρείται απολύτως επαρκής για τις ανάγκες του Henningsvær — με την προϋπόθεση ότι όλοι οι κάτοικοι θα συγκεντρωθούν ταυτόχρονα για να δουν την τοπική ομάδα με τα κόκκινα και λευκά, την Henningsvær IL, που ιδρύθηκε το 1927.
Το πιο όμορφο ποδοσφαιρικό γήπεδο του κόσμου
Το γήπεδο του Henningsvær είναι ανοιχτό όλο το 24ωρο, ιδιαίτερα στο διάστημα από τις 28 Μαΐου έως τις 14 Ιουλίου, όταν ο ήλιος δεν δύει ποτέ λόγω του φαινομένου του μεσονύκτιου ήλιου. Το γεγονός ότι είναι χτισμένο σχεδόν πάνω στον βράχο χαρίζει μια θέα που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. "Όποιος έρχεται εδώ μένει άναυδος αντικρίζοντας ένα γήπεδο στη μέση του ωκεανού", δήλωσε στο Pro:Direct Soccer ο Ole-Johan Wiik, αθλητικός διευθυντής της ομάδας. "Ο κόσμος μαζεύεται στο γήπεδο για να πιει καφέ και να δει αγώνες", συμπλήρωσε ο ξενοδόχος Ragnar Palsson, ενώ η ποδοσφαιρίστρια Sara Kaspersen ανέφερε ότι "όταν υπάρχει φως, μπορούμε να παίζουμε ποδόσφαιρο μέχρι και τις δύο τα ξημερώματα".
Παρότι έχουν τοποθετηθεί ισχυροί προβολείς, ένα πράγμα παραμένει αναπόφευκτο: η έντονη μυρωδιά του αποξηραμένου μπακαλιάρου. "Κάποιοι αναρωτιούνται αν μπορεί να χαρακτηριστεί "στάδιο”, αφού δεν υπάρχουν καθίσματα", σημείωσε η FIFA, "όμως κανείς δεν αμφισβητεί την ομορφιά του". Οι εναέριες φωτογραφίες το αποδεικνύουν περίτρανα.
Σε αντίθεση με τον ιστορικό φάρο του Henningsvær – που κατασκευάστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και παραμένει όρθιος, αν και εκτός λειτουργίας, από το 1935, ένας από τους περίπου διακόσιους φάρους κατά μήκος των πάνω από εκατό χιλιάδων χιλιομέτρων ακτογραμμής της Νορβηγίας – η ακριβής χρονολογία κατασκευής του γηπέδου παραμένει ασαφής. Στα νησιά Lofoten, όπου ζουν περίπου 25.000 άνθρωποι, το ποδόσφαιρο μοιράζεται την αγάπη του κόσμου με το σερφ.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο Γάλλος φωτογράφος Olivier Morin, γεννημένος στο Μπορντό, που ξεκίνησε το σερφ τη δεκαετία του ’70 στο Cap Ferret, πριν μετακομίσει στη Vaasa της Φινλανδίας και αργότερα στα Lofoten. Εκεί ανακάλυψε ότι το σερφ ασκείται στην περιοχή ήδη από το 1962. Κατά τις αποστολές του στον Αρκτικό Κύκλο, φωτογράφισε ανθρώπους που σερφάρουν ανάμεσα σε παγόβουνα, υποστηρίζοντας ότι "το σερφ δεν έχει να κάνει με τη θερμοκρασία, αλλά με τα κύματα και το πάθος· κι αν δεν γεννήθηκες στη Χαβάη, την Αυστραλία ή τη νοτιοδυτική Ευρώπη, μπορείς να το κάνεις οπουδήποτε υπάρχουν κύματα".
Στα καρέ του εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, ο Nils Nilsen, εργαζόμενος σε εργοστάσιο επεξεργασίας ψαριών, η κτηνίατρος Ellen Holgersen, καθώς και οι Σουηδοί Nils και Lisa Blom — σεφ σε εστιατόριο του Henningsvær και διευθύντρια ξενοδοχείου στο Kabelvåg αντίστοιχα. Ο Nils Blom φέρεται να εκμυστηρεύτηκε στον Morin ότι ερωτεύτηκε το σερφ στα δέκα του χρόνια, αφού είδε την ταινία του 1991 Point Break, όπου ένας πράκτορας του FBI (Keanu Reeves**) διεισδύει σε μια κοινότητα σέρφερ για να εξαρθρώσει μια συμμορία ληστών τραπεζών.
Υπάρχουν πολλά ποδοσφαιρικά γήπεδα στα πιο αλλόκοτα σημεία του πλανήτη. Η λίστα περιλαμβάνει τα πάντα: από την Ιαπωνία και το Νεπάλ έως την Κροατία και την Κίνα, από τη Ρώμη και την Αγγλία έως το Ρίο ντε Τζανέιρο, τη Γενεύη και το Σάο Πάολο. Ανάμεσά τους και τα Lofoten — ένα αρχιπέλαγος στη βορειοδυτική Νορβηγία, ανάμεσα στον Ατλαντικό και τη Σκανδιναβία, λίγο πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο. Εκεί, οι λιγοστοί κάτοικοι ζουν από τη γεωργία και κυρίως από την αλιεία, με τον αποξηραμένο μπακαλιάρο να ταξιδεύει μέχρι το Μπέργκεν, ενώ οι παραδοσιακές ξύλινες καλύβες, τα rorbodar, σχηματίζουν μακριές σειρές κατά μήκος της ακτής.
Στα Lofoten βρίσκεται και ο οικισμός με το μικρότερο όνομα στον κόσμο, το Å, που στα νορβηγικά σημαίνει "μικρό ποτάμι" και, όπως είναι αναμενόμενο, βασίζεται στην αλιεία μπακαλιάρου — υπάρχει μάλιστα και μουσείο αφιερωμένο στο stockfish. Δεν είναι τυχαίο ότι αποτελεί το τέλος της ευρωπαϊκής οδού Ε10, αφού το Å είναι το τελευταίο γράμμα του νορβηγικού αλφαβήτου. Παρ’ όλα αυτά, την ίδια περίοδο τα νέα από τα Lofoten αφορούσαν και κάτι διαφορετικό: μια ομάδα ακτιβιστών με το όνομα Agenda 21 που άρχισε να σαμποτάρει φαλαινοθηρικά πλοία. Το πιο όμορφο — και πιο φωτογραφημένο — γήπεδο του κόσμου έμενε να απαθανατίζεται στον φακό, καθώς βρισκόταν λίγα μόλις χιλιόμετρα πιο πέρα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.