Η Σενεγάλη, έπειτα από έναν επεισοδιακό τελικό, κατέκτησε το AFCON 2026 για 2η φορά στην ιστορία της, σοκάροντας το Μαρόκο μέσα στην έδρα του. Τον τελικό θα τον θυμόμαστε για πολλά χρόνια, καθώς μετά τον καταλογισμό ενός αμφιλεγόμενου πέναλτι υπέρ του Μαρόκου, η ομάδα της Σενεγάλης λίγο έλειψε να αποχωρήσει σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Το VAR κάλεσε τον διαιτητή της αναμέτρησης, Ζαν – Ζακ Ντάλα Νγκάμπο, να τσεκάρει ένα τράβηγμα του Ελ Χατζί Μαλίκ Ντιούφ στον Μπραχίμ Ντίαζ εντός περιοχής. Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, ο ρέφερι καταλόγισε το πέναλτι, προκαλώντας την οργή των Σενεγαλέζων. Ο λόγος ήταν ότι λίγες στιγμές νωρίτερα τους είχε ακυρωθεί γκολ για παρόμοια αφορμή.
Σενεγάλη: Πρωταθλήτρια AFCON 2026 μέσα στο Μαρόκο
Σε μία από τις πιο παράξενες σκηνές στην ιστορία του ποδοσφαίρου, οι παίκτες και ο προπονητής της Σενεγάλης αποχώρησαν από τον αγωνιστικό χώρο. Μόνο ένας έμεινε πίσω και τους ζήτησε να γυρίσουν, και αυτός ήταν ο ηγέτης της ομάδας, Σάντιο Μάνε. Τελικά, μετά από πολλή ώρα, ο Μπραχίμ Ντίαθ ανέλαβε την εκτέλεση και έκανε μια ακατανόητη επιλογή, επιλέγοντας χτύπημα αλά πανένκα, το οποίο κατέληξε στην αγκαλιά του τερματοφύλακα.
Στην παράταση, η Σενεγάλη τιμώρησε τους οικοδεσπότες, αφού σπατάλησαν αυτή τη μοναδική ευκαιρία. Ο Πάπε Γκέιγ, με κεραυνό, σκόραρε μια απίστευτη γκολάρα, η οποία όμως μπήκε στο περιθώριο λόγω όλων των τραγελαφικών που συνέβησαν σε αυτόν τον τελικό.
Το σκηνικό με τα ball boys
Όσοι στήθηκαν μπροστά από την τηλεόρασή τους για να παρακολουθήσουν τον τελικό, ίσως νόμιζαν πως βλέπουν αγώνα τοπικού πρωταθλήματος και όχι έναν τελικό μεγάλης διοργάνωσης. Τις στιγμές πριν από την εκτέλεση του πέναλτι, δόθηκε μια μεγάλη μάχη εκτός των γραμμών του γηπέδου ανάμεσα στα ball boys του Μαρόκου και τον αναπληρωματικό τερματοφύλακα της Σενεγάλης, Γιεχβάν Ντιούφ, προκειμένου να του πάρουν μια πετσέτα.
Με αυτή την πετσέτα, ο τερματοφύλακας Εντουάρντ Μεντί σκούπιζε τα γάντια του, τα οποία είχαν πάνω τους πολύ νερό λόγω της μεγάλης νεροποντής.
Τι σκεφτόταν ο Ντίαζ;
Ήταν η στιγμή του. Θα μπορούσε να έγραφε με χρυσά γράμματα το όνομά του σε αυτή την πορεία του Μαρόκου προς την κατάκτηση του AFCON. Ήταν ο καλύτερος παίκτης της ομάδας και, στα χασομέρια, είχε την ευκαιρία με δικό του πέναλτι να λυτρώσει τη χώρα του μετά από μισό αιώνα διαδοχικών αποτυχιών.
Η πίεση, όμως, αποδείχτηκε τεράστια. Ένα και μόνο κοντινό στο πρόσωπό του ήταν αρκετό για να καταλάβει κάποιος τι περνούσε από το μυαλό του νεαρού ποδοσφαιριστή. Λόγω της απειλής αποχώρησης, μεσολάβησαν 16 λεπτά μέχρι την εκτέλεση του πέναλτι, κάτι που το κάνει πολύ χειρότερο για εκείνον που καλείται να το εκτελέσει. Αυτό κάνει και παράλογη την επιλογή του να χτυπήσει με πανένκα αυτό το πέναλτι.
Ο μπασκετμπολίστας του Ολυμπιακού, Εβάν Φουρνιέ, έχει περιγράψει τέλεια το τι συμβαίνει σε μια τέτοια στιγμή, αν η αμφιβολία κυριεύσει το κεφάλι του παίκτη.
"Αν αφήσεις την αμφιβολία να παραμονεύει, τελείωσε. Δεν είναι πια πανένκα. Είναι πανακότα."
Η εκτέλεση ήταν τόσο κακή που ο τερματοφύλακας πρόλαβε να πέσει, να σηκωθεί και να πιάσει άνετα τη μπάλα.
Ο Μπραχίμ Ντίαζ κατέρρευσε ψυχολογικά και ήταν έτοιμος να κλάψει πριν ξεκινήσει η παράταση. Ο προπονητής του τον αντικατέστησε στο 98ο λεπτό, με τα συναισθήματά του να ξεχειλίζουν. Κατευθύνθηκε απευθείας στα αποδυτήρια.
Ο Ντίαζ, παρά το χαμένο πέναλτι, πήρε το Χρυσό Παπούτσι της διοργάνωσης. Το βλέμμα του, όμως, ήταν κενό δίπλα στον πρόεδρο της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο. Σύμφωνα με πολλά ρεπορτάζ ο ίδιος ήταν συντετριμμένος στα αποδυτήρια και τα στελέχη της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας ήταν πολύ θυμωμένοι μαζί του.
Η σοκαριστική του επιλογή έχει γεννήσει ήδη πολλές θεωρίες συνωμοσίας, με αρκετούς να λένε πως ο Ντίαζ έχασε το πέναλτι εσκεμμένα για να μην αποχωρήσει η Σενεγάλη. Όσοι το πιστεύουν στηρίζουν αυτή τη θεωρία στις "αναιμικές" αντιδράσεις των παικτών της Σενεγάλης μετά την επέμβαση του Μεντί.
Η αλήθεια είναι ότι τις σιχαίνομαι, αλλά με όσα έγιναν στον τελικό, μπορείς να το αποκλείσεις τελείως;
Το εντυπωσιακό γκολ του Παπέ Γκέιγ στην παράταση
Στην παράταση δεν παίχτηκε ποδόσφαιρο. Παίχτηκε, βασικά, κάτι σαν ποδόσφαιρο. Τα πόδια ήταν βαριά, τα νεύρα τεντωμένα και η βροχή έπεφτε ασταμάτητα στο Ραμπάτ. Η Σενεγάλη εκμεταλλεύτηκε τη συγκυρία και έβαλε γκολ στο 94’ με μια φωτοβολίδα του Παπέ Γκέιγ.
Ο Ζοζέ Μουρίνιο είχε πει κάποτε ότι "οι τελικοί δεν παίζονται, αλλά κερδίζονται" και αυτός ο τελικός κερδήθηκε από τη Σενεγάλη με το πείσμα για την αδικία και τη δικαίωση της μεγάλης προσπάθειας.
Ένας τελικός με δύο παράλληλες πραγματικότητες
Όλα όσα συνέβησαν στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής ξεπερνούν τα όρια του ποδοσφαίρου. Οι θεατές δεν είδαν μόνο ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, αλλά μια αναμέτρηση με δύο παράλληλες πραγματικότητες. Η μία κράτησε από το σφύριγμα της έναρξης μέχρι τον καταλογισμό του πέναλτι και η δεύτερη από την εκτέλεση του Ντίαζ μέχρι τη λήξη.
Για 90 λεπτά παρακολουθήσαμε ένα παιχνίδι απόλυτα βασισμένο στην τακτική, με τις δύο ομάδες να το πηγαίνουν στις λεπτομέρειες. Όμως η απόφαση του διαιτητή να κρίνει δύο φάσεις με διαφορετικά κριτήρια σημάδεψε τον αγώνα. Δεν έχει τόση σημασία αν το γκολ ή το πέναλτι ήταν κανονικά. Θα έπρεπε να υπάρχει καλύτερη διαχείριση σε έναν τελικό που κρίνει ένα τρόπαιο.
Στον αθλητισμό δεν έχουν σημασία μόνο η τεχνική, η δύναμη και η αντοχή. Μεγάλο ρόλο παίζει και η προσωπικότητα. Η Σενεγάλη έδειξε πως είχε όλα όσα χρειάζεται να διαθέτει ένας πρωταθλητής για να αντέξει ως το τέλος.
Ο μεγάλος ηγέτης Σάντιο Μάνε
Την ώρα που τα συναισθήματα κυρίευαν τους πρωταγωνιστές και όλη η Σενεγάλη είχε αποχωρήσει από τον αγωνιστικό χώρο, μόνο ένας άνθρωπος στεκόταν στο χορτάρι και ζητούσε από τους συμπαίκτες του να γυρίσουν πίσω. Ο Σάντιο Μάνε, σε μια κίνηση απόλυτου σεβασμού στη διοργάνωση, τον αντίπαλο και το κοινό, έμεινε στο γήπεδο, αποδεχόμενος την κατάσταση και δείχνοντας πώς μπορούμε να αντιμετωπίζουμε κάθε εμπόδιο ξεχωριστά.
Δεν έχει σημασία αν συμπαθείς τον ίδιο ή την ομάδα του. Η κίνησή του θα μνημονεύεται για χρόνια ως το απόλυτο fair play. "Θα παίξουμε. Θα παίξουμε. Φώναξέ τους όλους έξω. Θα παίξουμε σαν άντρες, ελάτε εδώ" αναφώνησε ο αρχηγός της Σενεγάλης. Σε στιγμές μεγάλης κρίσης και αναπουμπούλας οι ηγέτες βγαίνουν μπροστά.
Ίσως γι’ αυτό η μοίρα τον δικαίωσε.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.