Πείτε ότι δεν ήταν σωστό. Ότι ήταν υπερβολικό. Ότι ήταν μια κακή στιγμή ενός τεράστιου παίκτη που έδωσε λάθος μήνυμα. Τα δεχόμαστε όλα. Μην αρνηθείτε όμως πως δεν το γουστάρατε την στιγμή που συνέβη. Όλοι το γουστάραμε και αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Καλώς ή κακώς υπάρχουν γκολ που μένουν στην ιστορία για την ομορφιά τους. Και υπάρχουν στιγμές που γίνονται θρύλος επειδή ξεπερνούν το ίδιο το ποδόσφαιρο. Η πιο διάσημη και σίγουρα η πιο αμφιλεγόμενη, ανήκει στον θρυλικό Robbie Fowler, τη ημέρα που "σνίφαρε" τη γραμμή του τέρματος και πάγωσε ολόκληρη την Αγγλία.
Αρχικά μιλάμε για Merseyside ντέρμπι. Λίβερπουλ εναντίον Έβερτον και μάλιστα μέσα στο Goodison Park. Είναι το ματς της πόλης σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο έχει ακόμα αυτή την επιθετική αίγλη των 90s. Εκείνη την περίοδο, ο Fowler δεχόταν έντονες φήμες από οπαδούς της Everton που τον κατηγορούσαν για χρήση ναρκωτικών.
Όταν ισοφάρισε με πέναλτι και αφού τα συνθήματα έκαναν ήδητην δουλειά τους, η ένταση είχε ήδη χτυπήσει κόκκινο. Ο Fowler τρέχει προς τη γραμμή του τέρματος, πέφτει στα γόνατα και άρχισε να… σνιφάρει τη λευκή γραμμή του γηπέδου. Για λίγα δευτερόλεπτα κανείς δεν κατάλαβε τι έβλεπε. Μετά ήρθε η έκρηξη. Συμπαίκτες του προσπάθησαν αμέσως να τον τραβήξουν μακριά - ο Steve McManaman σχεδόν τον έσυρε σηκωτό για να σταματήσει το σκηνικό πριν ξεφύγει περισσότερο.
Αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει. Οι κάμερες είχαν καταγράψει τα πάντα.
Στα αποδυτήρια, σύμφωνα με ανθρώπους της ομάδας, επικρατούσε ένα μείγμα από γέλιο, σοκ και πανικό. Πολλοί παίκτες και κόσμος -όπως ήταν φυσιολογικό- το είδαν ως καθαρό σαρκασμό απέναντι στις εξέδρες της Έβερτον, ένα ποδοσφαιρικό "reply” στον τρόπο που τον στόχευαν επί μήνες. Η διοίκηση όμως γνώριζε πως το θέμα θα έπαιρνε τεράστιες διαστάσεις. Η πικρή αλήθεια; Όσοι το ζήσαμε εκείνη την εποχή, κυριολεκτικά βάλαμε τα γέλια.
Ο τότε προπονητής της Λίβερπουλ, Roy Evans, προσπάθησε αρχικά να χαμηλώσει τους τόνους, δίνοντας ίσως τη πιο διάσημη δικαιολογία στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ισχυρίστηκε ότι ο Fowler απλώς… "έτρωγε το γρασίδι". Κανείς φυσικά δεν το πίστεψε, αλλά η δήλωση έμεινε ως μέρος του μύθου και έδειξε αυτή την μαεστρία του αγγλικού χιούμορ. Άλλωστε οι Άγγλοι είναι μαέστροι στο να μην μιλούν σοβαρά, όταν ξέρουν ότι είναι το μόνο που πρέπει να κάνουν.
Τα "μεγαλύτερα κεφάλια" του αγγλικού ποδοσφαίρου, προφανώς δεν είχαν την ίδια αίσθηση του χιούμορ. Ο Fowler τιμωρήθηκε με βαρύ πρόστιμο και αποκλεισμό αρκετών αγωνιστικών, καθώς η ομοσπονδία θεώρησε ότι η κίνηση προωθούσε λάθος μηνύματα σε μια εποχή που το αγγλικό ποδόσφαιρο προσπαθούσε να καθαρίσει την εικόνα του.
Κι όμως, αντί να καταστρέψει τη φήμη του, η στιγμή αυτή έκανε τον Fowler ακόμη πιο cult φιγούρα. Για τους οπαδούς της Liverpool, ο Fowler έγινε ο παίκτης που δεν μάσησε. Έγινε ο αγαπημένος των Urchins, την πιο σκληροπυρηνικής μερίδας φιλάθλων των Κόκκινων, σε μια κίνηση που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε συμβεί και στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ξέρουμε όλοι μας καλά, πως τέτοια σκηνικά είναι σχεδόν θεατρικές παρουσίες και χρυσάφι για τα media. Πάντως δεν σταμάτησε τον Robbie και τις ικανότητές του.
Με τα χρόνια, η σκηνή πέρασε από το στάδιο του σκανδάλου στο στάδιο της ποδοσφαιρικής λαογραφίας. Προβαλλόταν ξανά και ξανά σε αφιερώματα, countdown εκπομπές και viral βίντεο πριν καν υπάρξει ο όρος viral. Σε μια εποχή πριν τα social media, είχε ήδη αποκτήσει meme status. Άλλωστε αυτό δεν κάνουμε και εμείς εδώ;
Το γιατί έγινε θρυλικό είναι απλό: ήταν αυθεντικό. Δεν ήταν marketing, ούτε χορογραφικός πανηγυρισμός λες και βρισκόσουν στο καρναβάλι του Ρίο. Ήταν η έκρηξη ενός παίκτη που ένιωσε ότι έπρεπε να απαντήσει εκείνη τη στιγμή, μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που τον αποδοκίμαζαν.
Επίσης, δεν μιλάμε για κάποιον ατάλαντο και άμπαλο τύπο που πέρασε και δεν ακούμπησε. Μιλάμε για τον Robbie Fowler και όλα όσα έφερε στο άθλημα. Αν αυτή ήταν μία κακή στιγμή, so be it. Έχουμε να θυμόμαστε άπειρες ακόμη.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram