Το 1967, ο πρωταθλητής βαρέων βαρών στο μποξ, Muhammad Ali, αρνήθηκε να παρουσιαστεί στο στρατό των ΗΠΑ ως θρησκευτικός αντιρρησίας συνείδησης, υποστηρίζοντας ότι ήταν αντίθετο με τις διδασκαλίες του Ισλάμ. Η στάση του είχε ως αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τον επαγγελματικό κόσμο του μποξ και να αντιμετωπίσει την πραγματική απειλή φυλάκισης σε βαθμό κακουργήματος.
Ενώ ο Ali διεξήγαγε νομική μάχη για να διατηρήσει την ελευθερία του, ο ''Smokin'' Joe Frazier αναδείχθηκε ως ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών στον κόσμο. Όπως και ο Ali, έτσι και ο Frazier ήταν επίσης χρυσός Ολυμπιονίκης και παρόλο που δεν διέθετε την κομψότητα και τη μαγνητική προσωπικότητα του προκατόχου του, το πανίσχυρο αριστερό του hook απέδειξε χωρίς αμφιβολία την αξία του για τον τίτλο.
Η σπίθα που οδήγησε στη μάχη
Το 1970, η πόρτα πίσω στο μποξ άνοιξε ξανά για τον Ali, όταν του δόθηκε άδεια να αγωνιστεί στη Γεωργία. Μετά τις νίκες του επί των κορυφαίων διεκδικητών, Jerry Quarry και Oscar Bonavena, το κοινό έλαβε τη μάχη που ήθελε. H ανακοίνωση ότι ο Ali και ο Frazier, αμφότεροι αήττητοι, θα αναμετρηθούν για τον τίτλο βαρέων βαρών.
Ο Ali αμέσως άρχισε να πυροδοτεί την "Μάχη του Αιώνα" με προσβλητικά λόγια προς τον αντίπαλό του. Όπως περιγράφεται στο Ali: A Life, αποκάλεσε τον Frazier "Uncle Tom", λέγοντας ότι ήταν πολύ χαζός και άσχημος για να είναι πρωταθλητής – όλοι ξέρουμε άλλωστε πόσο ειρωνικός μπορούσε να γίνει προς τον αντίπαλό του.
Για τον Frazier, που είχε δημόσια στηρίξει τον Ali και του είχε δανείσει ακόμη και χρήματα όσο δεν μπορούσε να αγωνιστεί, οι προσβολές αυτές ήταν προδοσία της φιλίας τους. Ενώ ο Ali είχε δίκιο στο ότι οι δηλώσεις του θα δημιουργούσαν δημοσιότητα, είχαν το παράπλευρο αποτέλεσμα να εξοργίσουν τον αντίπαλό του πέρα από κάθε όριο.
Στο μεταξύ, οι συγκρουόμενες πολιτισμικές δυνάμεις της χώρας συγκεντρώθηκαν γύρω από την πλευρά που υποστήριζαν. Ο Ali αντιπροσώπευε τον μουσουλμάνο, τον αντιμιλιταριστή, τον αντιρρησία.
Ήταν ένας celebrity που ενσάρκωνε την μορφή του αντιπολεμικού κινήματος και η ανατροπή των παραδοσιακών αξιών. Ο Frazier, που μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια γεωργών του Νότου, ειρωνικά, έγινε σύμβολο του κατεστημένου ή και αλλιώς "Ο Πρωταθλητής των Λευκών", όπως τον περιέγραφε ειρωνικά ο Ali.
Μια κορυφαία μάχη με ένα απρόσμενο νοκ-άουτ
Στις 8 Μαρτίου toy 1971, η ατμόσφαιρα στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης ήταν ηλεκτρισμένη. Άντρες με πλήρη λευκά παλτά από σάμπα και λεοπάρδαλη επένδυση συναντούσαν διασημότητες όπως Dustin Hoffman και ο Sammy Davis Jr. Μέχρι και ο Frank Sinatra βρισκόταν εκεί με την φωτογραφική του μηχανή, έτοιμος να τραβήξει φωτογραφίες για το περιοδικό LIFE.
Το κοινό των 20.455 θεατών ξέσπασε σε ζητωκραυγές όταν εμφανίστηκε ο Ali, φορώντας κόκκινα σορτς με λευκές ρίγες. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, άλλη μία ιαχή χαιρέτισε την εμφάνιση του Smokin’ Joe, ντυμένου με πράσινα και χρυσά σορτς από βελούδο. Η μάχη ξεκίνησε με έντονο ρυθμό, με τους δύο να κουνιούνται συνεχώς και να ανταλλάσσουν άγριες γροθιές. Ο Ali, παραμένοντας ακόμα και στο ρινγκ πάντα showman, κουνούσε αρνητικά το κεφάλι του όταν ο Frazier τον χτυπούσε, υποδηλώνοντας ότι δεν πονάει.
Ωστόσο, γρήγορα έγινε φανερό ότι ο Ali δεν μπορούσε πλέον να χορεύει γύρω από το ρινγκ όπως όταν ήταν νέος. Άρχισε να ανταλλάσσει χτυπήματα με τον Frazier, κάτι που, παρόλο που φαίνεται λογικό για έναν μεγαλύτερο άντρα με μεγαλύτερο άνοιγμα, τον άφηνε εκτεθειμένο στην καταστροφική δύναμη του αντιπάλου.
Ο Frazier άρχισε να κερδίζει έδαφος, άνοιξε την μύτη του Ali στον τέταρτο γύρο και χτυπώντας τον έντονα στα σχοινιά, διαλύοντας την πρόβλεψη του Αli για νοκ άουτ στον 6ο γύρο.
Στον 9ο, ο Αli φάνηκε να ανακτά τον έλεγχο, χτυπώντας τον Frazier με μια σειρά από combos. Η κατάσταση άλλαξε ξανά στον ενδέκατο γύρο, όταν ο Frazier έριξε ένα καταστροφικό αριστερό hook. Ο Ali προσπαθούσε να δείξει πως δεν είχε επηρεαστεί, αλλά όντως είχε χτυπηθεί σοβαρά. Δεν είχε όμως τελειώσει και το απέδειξε όταν ξαναβρήκε τον εαυτό του στον 14ο γύρο.
Στον 15ο και τελευταίο γύρο, ο Frazier προηγούνταν στις κάρτες και των τριών κριτών, αν και η πρόσφατη ανάκαμψη του Ali, έδειχνε ότι η μάχη θα μπορούσε ακόμα να κριθεί με ένα βίαιο νοκ άουτ. Και αυτό συνέβη, Ο Ali δέχτηκε ένα hook στο πρόσωπο που θα μπορούσε να γκρεμίσει όλο το στάδιο. Ήταν η τρίτη φορά στην καριέρα του που έπεφτε στο ρινγκ.
Εκπληκτικά, ο Ali σηκώθηκε σαν να είχε απλώς σκοντάψει, αλλά η μοίρα του ήταν προδιαγεγραμμένη. Μετά το τελευταίο κουδούνι, ο Frazier ανακοινώθηκε νικητής με ομόφωνη απόφαση.
Πώς ο αγώνας ανέβασε τη φήμη των δύο μαχητών
Μια από τις λίγες αθλητικές εκδηλώσεις που ανταποκρίθηκαν στο τεράστιο hype που είχε προηγηθεί, η "Μάχη του Αιώνα" παρακολουθήθηκε από περίπου 300 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και απέφερε έσοδα άνω των 20 εκατομμυρίων δολαρίων, με κάθε συμμετέχοντα να λαμβάνει ρεκόρ 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Για τον Frazier, η μάχη εξασφάλισε μόνιμη θέση στην ιστορία του μποξ, ως ο πρώτος που νίκησε επαγγελματικά τον Ali και ως αυτός που θα τον πίεζε στα όρια στους δύο επόμενους αγώνες της θρυλικής τους τριλογίας.
Για τον Ali, σηματοδότησε ένα σημείο καμπής στην αξιοθαύμαστη καριέρα του, αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να ξεπεράσει τη μειούμενη φυσική του ικανότητα και να επιστρέψει ως πρωταθλητής βαρέων βαρών, ολοκληρώνοντας τη μεταμόρφωσή του από αμφιλεγόμενη φιγούρα της ταραχώδους δεκαετίας του ’60 σε απόλυτο πρωταθλητή του λαού.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.