Αυτή είναι η μεγάλη ώρα παιδιά. Η ώρα που οι γειτονιές μυρίζουν μπίρα, τα τηλέφωνα κλείνουν και τα καφέ (όσα δείχνουν αγώνες) γεμίζουν με άντρες που ξαφνικά θυμούνται όλες τις αγωνιστικές του 1998. Ναι, μιλάμε για τη μαγική στιγμή που ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό. 'Η που ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό. Και όπως λέει και η παλιά αντρική σοφία: Πριν τα μεγάλα ματς δεν υπάρχουν φιλίες.
Μπορεί μέχρι χθες ήσασταν κολλητοί με τον φίλο σου που φοράει την πράσινη ή την κόκκινη φανέλα. Τον καλούσες για μπίρες, παίζατε PS5, γελούσατε με τις βλακείες που βλέπατε στα reels. Σήμερα είναι εχθρός. Το βλέμμα σου και το βλέμμα του, μαρτυρούν "θα διαλύσω ότι αγαπάς".
Αφήστε στην άκρη τις σεμνοτυφίες για ευγενή άμιλλα και άλλα τέτοια. Κανείς δεν σκέφτεται έτσι στα ντέρμπι και ούτε πρόκειται να σκεφτεί. Όσους περισσότερους πόντους ρίξεις, τόσους περισσότερους πόντους έχεις. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Μιλάμε για την κλασική προ-αγωνιστική τρέλα. Φίλοι που χθες μοιράζονταν τσιγάρα τώρα τσακώνονται για το ποιος έχει το καλύτερο ρεκόρ νικών. Στο μυαλό τους, το παιχνίδι είναι η ζωή. Όχι απλά ένα ματς, όχι απλά 90 λεπτά. Είναι πόλεμος και στον πόλεμο δεν υπάρχουν φίλοι. Ο τύπος που χθες σου είχε αφήσει το αυτοκίνητο για πάρκινγκ, τώρα θα σου σκάσει τα λάστιχα. Ο άλλος που σου είχε δανείσει τη μπάλα για το προπονητικό, τώρα απειλεί να την κάψει αν περάσει από μπροστά του με την απέναντι φανέλα.
Ναι, έτσι είμαστε και είμαστε και περήφανοι. Μπορεί την επόμενη ημέρα να δώσουμε και το νεφρό μας για τον φίλο μας, αλλά σήμερα ο καθένας στο σπίτι του. Η μόνη επικοινωνία είναι η καζούρα που γουστάρουμε να ρίχνουμε στα μηνύματα για επεισοδιακά τρίποντα και καρφώματα. Γιατί στην ουσία ρε παιδιά, αυτό είναι το αντρικό DNA. Ποτέ δεν αφήνεις τη φιλία να σταθεί εμπόδιο στην προ-αγωνιστική τρέλα.
Και απόψε, όπως κάθε μεγάλη βραδιά Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, όλα τα άλλα πάνε στην άκρη. Φιλία; Υπομονή. Μπάσκετ; Ζωή. Και μετά; Μπίρα, καζούρα, χαβαλές και η υπόσχεση ότι στον επόμενο αγώνα θα ξαναπεράσετε τα ίδια.
Στο τέλος, φίλε, πάντα κερδίζει αυτός που κρατάει το χιούμορ. Και λίγο η ομάδα, βέβαια. Αλλά κυρίως το χιούμορ.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.