Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι στην ευχή έγινε στα αποδυτήρια του Anfield πριν βγει η ομάδα της Liverpool στο χορτάρι. Ήταν απλά ότι ήθελαν πολύ να περάσουν; Έκανε δουλειά το γιουχάρισμα των οπαδών στην ισοπαλία με την Totenham; Έπεσε στα γόνατα o Slot και τους παρακάλεσε με λυγμούς; Όποιος και αν ήταν ο λόγος, το χθεσινό 4-0 απέναντι στην Galatasaray ήταν ίσως μια από τις καλύτερες ευρωπαϊκές εμφανίσεις της ομάδας.
Η αλήθεια όμως ξέρετε ποια είναι; Ότι αυτό το ματς το πήρε ο κόσμος του Anfield. Επί 90 λεπτά, ο κόσμος τραγουδούσε στις κερκίδες, μια ομάδα ντυμένη στα κόκκινα έπαιζε από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο παίκτη και μια άλλη ομάδα, αναρωτιόταν τι στο καλό έχει συμβεί. Η Galatasaray μπήκε στο γήπεδο πετώντας λευκή πετσέτα. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, τους ενδιέφερε περισσότερο να ξαπλώσουν στο χόρτο για να ροκανίσουν χρόνο παρά να παίξουν ποδόσφαιρο.
Αυτό φυσικά δεν σταμάτησε κανέναν από τους Κόκκινους. Ούτε τον Wirtz, ούτε τον Kerkez που έτρεξε όσο δεν έχει τρέξει ποτέ του, ούτε τον Salah και τον MacAllister και σίγουρα όχι τον Ekitike και τον Szoboszlai – με τον τελευταίο να αποδεικνύει πως ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος να φορέσει την φανέλα με το 8 μετά τον Gerrard.
Από την άλλη, η Galatasaray έκανε διαλείμματα ξάπλας. Άφαντη και πολιορκημένη, πέρασε το τετράγωνο μόνο για 3 αντεπιθέσεις σε όλο το ματς και εκτός από τα τέσσερα γκολ πρέπει τώρα να διαχειριστεί και τον άσχημο τραυματισμό του Noah Lang, ο οποίος δεν πρόκειται να γλιτώσει το χειρουργείο μετά από εκείνο το απότομο στρίψιμο.
Όσον όμως αφορά το ματς, πέρα από την Liverpool που είχε τη νοοτροπία νικητή πριν καλά-καλά σκοράρει, ο κόσμος της είχε ήδη αποφασίσει την έκβαση του αγώνα. Είναι άλλη μια μεγάλη απόδειξη για το πόσο τρομαχτική έδρα είναι για τους αντιπάλους το Anfield, με τους Κόκκινους να σπάνε επιτέλους την κατάρα με την Galatasaray στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις.
Επόμενος σταθμός μια πεινασμένη Paris St. Germain. Που σίγουρα μετά τα χθεσινά θα σκέφτεται την δική της μοίρα στο Anfield.