Αυτή μάλιστα, είναι από τις νίκες που θέλουμε από το τριφύλλι. Ήταν από εκείνες τις βραδιές που θυμίζουν γιατί ο κόσμος του Παναθηναϊκού δεν σταματά να πιστεύει, ακόμα κι όταν όλα δείχνουν χαμένα.
Απέναντι σε έναν -αν όχι πολύ καλό σίγουρα πιο ψύχραιμο- Ερυθρό Αστέρα, που για τρία δεκάλεπτα έδειχνε να ελέγχει τον ρυθμό και να παγώνει το ΟΑΚΑ, ο ΠΑΟ βρήκε τρόπο να γυρίσει ένα ματς που έμοιαζε να γλιστρά από τα χέρια του.
Το ξεκίνημα δεν προμήνυε τίποτα από όσα θα ακολουθούσαν. Ο Παναθηναϊκός μπήκε μουδιασμένος, χωρίς καθαρό μυαλό στις επιθέσεις, με κακές επιλογές και βιαστικά σουτ. Ο Ερυθρός Αστέρας, διαβασμένος και πειθαρχημένος, χτύπησε εκεί που πονούσε, κάνοντας γρήγορες αντεπιθέσεις και παίρνοντας τα περισσότερα ριμπάουντ.
Κάθε χαμένη κατοχή μετατρεπόταν σε ευκαιρία για τους Σέρβους, που έχτιζαν διαφορά με υπομονή, χωρίς να πανικοβάλλονται. Ο Παναθηναϊκός έτρεχε να φτάσει και κάθε φορά που μείωνε μόλις 2 πόντους απόσταση, έβλεπε τον Αστέρα να προηγείται με +6. Στο +12 ενδεχομένως και κάποιοι να πίστεψαν πως όλα τελείωσαν.
Κάπου εκεί όμως άρχισε να αλλάζει το έργο. Όχι απότομα, αλλά ύπουλα. Ένα κλέψιμο, ένα hustle play, ένα "βρόμικο" καλάθι. Αυτά είναι που δίνουν ζωή σε μια ομάδα όταν δεν της βγαίνει το παιχνίδι. Και εκεί μπήκαν μπροστά τα πρόσωπα που άλλαξαν τη ροή και θύμισαν ποιος είναι ο Παναθηναϊκός.
Ο Nigel Hayes-Davis ήταν από αυτούς που έδωσαν την πρώτη ανάσα. Με ενέργεια, δυναμικές διεκδικήσεις και καθαρές αποφάσεις, κράτησε τον Παναθηναϊκό όρθιο στα δύσκολα. Δεν έκανε μόνο τη δουλειά του , έκανε και τη "βρόμικη" δουλειά που δεν γράφεται πάντα στη στατιστική, αλλά αλλάζει παιχνίδια. Τα καλάθια στην τέταρτη περίοδο έδωσαν ανάσες και ανέβασαν την ψυχολογία.
Και μετά… ήρθε η στιγμή του Kendrick Nunn. Όταν απασφάλισε, όλα άλλαξαν. Με καίρια καλάθια και τα τρίποντα που ο κόσμος περίμενε όλη τη νύχτα, οι άμυνες άνοιξαν και το γήπεδο ξαφνικά μεγάλωσε. Ήταν αυτό το επιθετικό ξέσπασμα που έβαλε φωτιά στο ματς και μετέφερε την πίεση στον Ερυθρό Αστέρα.
Την ίδια ώρα, ένας τρομερός Νίκος Ρογκαβόπουλος έμπαινε στο παρκέ με τσαμπουκά για μεγάλα και δύσκολα σουτ. Δεν φοβήθηκε τη στιγμή, δεν δίστασε να πάρει προσπάθειες και έδωσε σκληράδα σε άμυνα και επίθεση. Αυτές οι εμφανίσεις είναι που χτίζουν χαρακτήρα και για τον ίδιο και για την ομάδα.
Και φυσικά, υπήρχε και ο Juancο. Ψύχραιμος, με καθαρό μυαλό, έβαλε τα μεγάλα τρίποντα σε σημεία που είτε κράτησαν τον Παναθηναϊκό και βοήθησαν την ψαλίδα να ανοίξει. Αυτά είναι τα σουτ που αλλάζουν την ψυχολογία ενός αγώνα.
Ειδικά για το τέταρτο δεκάλεπτο, οι πράσινοι γύρισαν τα πάντα τούμπα και έκλεψαν το ματς. Εκεί μίλησαν άλλα πράγματα. Η φανέλα, η έδρα, αλλά κυρίως η ψυχή. Ο Παναθηναϊκός έδειξε το κύρος του και βρήκε τον εαυτό του. Οι επιθέσεις έγιναν πιο ώριμες, τα σουτ πιο επιλεγμένα και η άμυνα σχεδόν ασφυκτική.
Και κάπου εκεί, το ΟΑΚΑ πήρε φωτιά. Ο κόσμος του ΟΑΚΑ θύμισε στον Ερυθρό Αστέρα, ότι αυτή είναι η ομάδα που σήκωσε το Ευρωπαϊκό στο Βερολίνο. Και αν ο κόσμος του Παναθηναϊκού ξέρει κάτι, είναι ότι τέτοια ματς δεν τα γυρίζεις μόνο με τακτική, τα γυρίζεις και με καρδιά.
Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να γράφτηκε στο φύλλο αγώνα, αλλά η ουσία είναι αλλού. Ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι έχει χαρακτήρα. Ότι μπορεί να επιστρέψει από το -10, το -12, ακόμα κι όταν τίποτα δεν του πηγαίνει. Και με τέτοιες εμφανίσεις από παίκτες που βγαίνουν μπροστά την κρίσιμη στιγμή, αυτή η ομάδα έχει μέλλον.
Το πιο σημαντικό; Ο αγώνας για τον Παναθηναϊκό συνεχίζεται.